Lulendo - Mwinda

LulendoLulendo Mvulu werd geboren in Maquela do Zombo (zie Zombo City), een stadje in het uiterste noorden van de Uige provincie in Angola, maar groeide op in de hoofdstad Luanda. Zingen leerde hij in de kerk, maar het was zijn grootvader die hem inwijdde in de geheimen van de likembe (duimpiano). Tussen 1975 en 2002 werd Angola verscheurd door een burgeroorlog tussen het MPLA (Volksbeweging voor de Bevrijding van Angola) en de UNITA (União para a independência total da Angola) en in 1982 ontvlucht Lulendo dan ook zijn thuisland om zich in Parijs te vestigen. Nadat hij daar nog een tijd als backing vocalist voor onder andere Papa Wemba aan de kost komt, begint hij ook aan een solocarrière te werken. Deze Mwinda (Lingala voor "licht") is ondertussen alweer Lulendo's vierde studioalbum. In zijn nummers wisselt Lulendo af tussen Portugees, Lingala, Frans en zijn moedertaal Kikongo. Opvallende gast is Tony Allen die een stukje komt mee drummen in titelnummer Mwinda en Africa Meu Amor. Op Mwinda vooral de betere lichtvoetige afro-pop, steeds met Lulendo's likembe in een hoofdrol, maar onze favoriet uit de tracklist is toch het iets meer naar afrobeat nijgende Mamona Mbua.

www.budamusique.com | www.xmd.nl

Mighty Mo Rodgers & Baba Sissoko - Griot Blues + Solo & Indré - Solo & Indré

Solo & IndréMighty Mo Rodgers & Baba SissokoJe zult Litouwen wellicht niet meteen in verband brengen met een samenwerkingsproject tussen een Amerikaanse blues-veteraan en een Afrikaanse griot, maar inspirator achter deze Griot Blues was de Litouwse ondernemer Jay Svarplys die de twee muzikanten aan elkaar voorstelde (het hele verhaal wordt nog eens mooi samengevat in titelnummer Griot Blues). Vocalist/percussionist Baba Sissoko en vocalist/toetsenist Mighty Mo Rodgers kregen voor dit album bovendien het gezelschap van drie Italiaanse collega's (Luca Giordano - gitaar, Walter Monini - bas, Pablo Leoni - drums/percussie) en evenveel Amerikanen (Dale 'Dizzy' Williams - gitaar, Darryl Dunmore - harmonica, Saint Willie - flute). Soms neigt dat eerder naar blues uit de Mississippi-delta (Mali To Mississippi, Drunk As A Skunk, What Is The Color Of Love?) elders meer naar de griot-muziek uit West-Afrika (Donke/Dance, Djeli/Griot/Storyteller, Mo Ba) en soms gewoon een combinatie van de twee (The Blues Went To Africa, Nalu/Mother), met als enige uitzondering opener Shake 'Em Up Charlie, dat een reggaetintje kreeg.

Lees verder

New Cool Collective - Electric Monkey Sessions 1 & 2

New Cool CollectiveNew Cool CollectiveEens in de zoveel tijd trekken de leden van het Nederlandse New Cool Collective zich terug in de Electric Monkey studio in Amsterdam. In 2014 resulteerde dat al in Electric Monkey Sessions, waarvoor ze zich onder meer lieten inspireren door Orchestra Baobab (opener Rantanplan, Thierno, Sa Jikko Jii, Casa Di Mansa), psychedelische cumbia (Cumbia Yaya), Italiaanse cinema (Cinecittà) en een aantal persoonlijke jazzfavorieten (Mono Eléctrico, Thierno), en voor de opvolger wilde de band een nog rauwere en meer analoge sound nastreven; één ruimte, een paar microfoons, enkele takes, rechtstreeks op tape: "Opnieuw met zijn achten in dezelfde ruimte ideeën uitwisselen terwijl Kasper het moment vangt en nog wat extra ingrediënten toevoegt. Het waren spannende, inspirerende en creatieve sessies en uiteindelijk verlieten we de studio met 10 nieuwe tracks.". Het resultaat is een caleidoscoop aan genres die wonderwel bij elkaar lijken te passen. Er is Villechaize, een melancholisch jazzy eerbetoon aan dwergacteur Hervé Villechaize (bekend van zijn rollen in de James Bond-film The Man With The Golden Gun en de televisiereeks Fantasy Island), en de inhoudelijk gelijkaardige Max (uptempo latin-jazz) en Kaspa, respectievelijk opgedragen aan de Amerikaanse jazzdrummer Max Roach en Electric Monkey studio opnametechnicus Kasper Frenkel. Voor Limakwa haalde New Cool Collective de mosterd bij de Afro-Peruaanse muziek van Oscar Aviles, en Ar Ping Talk ontstond dan weer uit hun gezamenlijke voorliefde voor de sound van Talking Heads. Een van de absolute feestnummers op Electric Monkey Sessions 2 is Skalypso, zoals de titel al aangeeft, een ska-calypso hybride. De heren van New Cool Collective blijven Nederlanders en Acapulco Gold verwijst dan ook naar een favoriete hennepsoort van de band. Twee keer zeer aangenaam luistervoer dat wij u warm aanbevelen.

www.newcoolcollective.com

Antwerp Gipsy-Ska Orkestra - Black Panther

Antwerp Gipsy-Ska OrkestraAntwerp Gipsy-Ska Orkestra coverde in het verleden al vaker een nummer van het Servische zigeunericoon Saban Bajramovic, bijgenaamd Black Panther, en draagt nu dit hele album aan de man op. Saban kreeg zijn bijnaam toen hij als gewetensbezwaarde werd opgesloten op het gevangeniseiland Goli otok voor de kust van Kroatië en als lid van de voetbalploeg een uitstekende goalkeeper bleek. Stukje muziektrivia: het ritme van het titelnummer van dit album is gebaseerd op The Ballad Of Johnny Butt van de Amerikaanse ska-punk band Sublime. Bandleider Gregor Engelen omschrijft 'Black Panther' als het meest coherente album dat Antwerp Gipsy-Ska Orkestra tot noch toe opnam en dat zowel inhoudelijk als muzikaal, maar ons vielen dan weer vooral de talrijke reggae-invloeden op (opener Babylon Trap, titelnummer Black Panther, As They Wish, If I Had A Heart…).

Lees verder

La Chiva Gantiva - Despegue

La Chiva GantivaVoor hun derde langspeler sloeg het Belgisch-Colombiaanse La Chiva Gantiva de handen ineen met producers Ivan Benavides (Toto La Momposina, Sidestepper) en Vincent Poujol. Het recept van de band, een mix van Afro-Colombiaanse ritmes met invloeden uit punk en rock die ze zelf punkclore doopten, is ongewijzigd gebleven, maar voor Despegue ("lancering", "lift-off") nodigden de Brusselaars deze keer wel een aantal opvallende gasten uit. Zo zorgt Arrested Development-frontman Speech voor wat hip-hop vibes in Cuero, en duikt de baritonsaxofoon van Martin Perna (Antibalas) op in Fais Comme Si, meteen ook het enige Franstalige nummer uit de tracklist.

Lees verder

Amadou & Mariam - La Confusion

Amadou & MariamHet was ondertussen alweer vijf jaar geleden dat het Malinese supersterkoppel Amadou & Mariam ons nog eens verblijdde met een nieuwe langspeler. Het duo nam La Confusion op met de Franse producer Adrien Durand (Bon Voyage Organisation), die het album hier en daar een eighties tintje gaf (de invloeden uit de Chicago house in opener Boufou Safou, een pamflet tegen luiheid, de saxofoonsolo en keyboard-riffs in titelnummer La Confusion, de disco/funk vibes en opnieuw de eighties sax van Adrien Soleiman in Filao Bessame). Titel La Confusion verwijst naar alle verwarring en chaos die er op dit moment in de wereld heerst: "C'est la confusion partout. C'est l'illusion partout. C'est la division surtout!", of zoals Amadou het zelf samenvat: "Nothing is what it seems, and you have to have a lot of patience to understand what is really going on.". Maar op La Confusion worden natuurlijk ook andere onderwerpen aangesneden; zo probeert het duo in C'est Chaud mogelijke toekomstige Afrikaanse migranten te overtuigen van het feit dat het overal moeilijk is om een leven op te bouwen, brengen ze met Femmes Du Monde een ode aan de vrouw en roepen ze zelf God's hulp in met Massa Allah. Ook opvallend is dat Amadou & Mariam deze keer geen vocale gasten uitnodigden, al maken Afrikaanse muzikanten als Djeli Moussa Diawara (kora) of Youssouf Diabaté (ngoni) dan weer wel hun opwachting naast de Braziliaanse percussionist Ze Luis Nascimento en de al vermelde Franse saxofonist Adrien Soleiman. Amadou & Miriam mogen dan beide blind zijn, met La Confusion bewijzen ze opnieuw dat ze de sociale en politieke evoluties in de wereld scherp in de gaten blijven houden.

Lees verder

Saz'iso - At Least Wave Your Handkerchief At Me

Saz'isoMet deze At Least Wave Your Handkerchief At Me laten Glitterbeat Records en producers Joe Boyd, Edit Pula en Andrea Goertler u kennismaken met het Albanese Saz'iso. De kiemen voor dit project werden in 2011 gelegd toen Joe samenwerkte met etnomusicologe Lucy Duran en de Albanese kunstenares Edit Pula voor een driedelig programma over Albanese muziek dat werd uitgezonden op BBC Radio 3. In 2014 vergezelde Boyd Lucy naar Albanië waar Edit Pula en haar vriendin Andrea Goertler, beiden gepassioneerd door de muziektradities van het land, hen algauw warm konden maken voor een albumproject. Na een succesvolle Kickstarter-campagne werden een aantal van de beste Albanese vocalisten en muzikanten samen getrommeld en Saz'iso was geboren.

Lees verder

Ayo - Ayo

AyoToen wij in onze recensie van Nneka's My Fairy Tale album uit 2015 de opmerking maakten dat wij niet echt grote fans waren van de "veelheid aan vrouwelijke singer-songwriters met een etnisch tintje", kwam ons dat op heel wat kritiek te staan; nochtans wilden we met die opmerking enkel aangeven niet goed te begrijpen waarom artiesten die vooral singer-songwriter pop brengen als wereldmuziek gepromoot worden enkel en alleen vanwege de kleur van hun huid. Dat geldt ook voor Ayo, wiens naam in dezelfde recensie ter sprake kwam. De Duitse singer-songwriter van Nigeriaans-Romani afkomst is met dit titelloze album al aan haar vijfde langspeler toe en die moet meteen een scharniermoment in haar leven markeren.

Lees verder

ComboNations - Dunya

ComboNationsSoms vertelt de naam van een project al zowat het hele verhaal, en in het geval van ComboNations is dat zeker niet anders. Bezieler is de Iraanse santurspeler Javid Afsari Rad, die voor ComboNations de beste internationale muzikanten uit Oslo samenbracht. Het leidde tot een line-up van muzikanten met wortels in India (tabla-speler Jai Shankar, Harpreet Bansal - viool), Ivoorkust (de ons al bekende percussionist Diom De Kossa), Senegal (Solo Cissokho - kora) en Marokko (Aissa Tobi - rabab, gimbri). Het levert een betoverend album op waarin werelddelen en naties lijken te vervagen en alleen de universele taal van de muziek overblijft; en met Dunya, Arabisch voor "de wereld" had Javid dan ook geen passendere titel voor dit album kunnen bedenken.

www.javidafsarirad.com | www.grappa.no

The Souljazz Orchestra - Under Burning Skies

The Souljazz OrchestraVoor deze nieuwe langspeler trokken de Canadezen van The Souljazz Orchestra resoluut de kaart van de eighties. Het begint al met het wat kitscherig ogende hoesontwerp van Souljazzer Pierre Chrétien (toetsen, percussie en vocals), maar door gebruik te maken van vintage synthesizers en oude drummachines creëerden ze ook een auditieve retro ervaring. Under Burning Skies opent met het excellente Dog Eat Dog, afrobeat meets funky disco om uw vingers bij af te likken. Het fascinerende Lufunki doet dan weer denken aan een ontmoeting tussen de Ethio-jazz van Mulatu Astatke en de elektronische B-Boy beats van Afrika Bambaataa. Richting Caraïben gaat het met Sorrow Fly Away, een streepje calypso, en zouk met Tambour A Deux Peaux en het heerlijke Oublier Pour Un Jour. De instrumentale titeltrack deed ons vanwege de dominerende blazers dan weer denken aan het Amerikaanse Hypnotic Brass Ensemble. Holla Holla is gewoon lekker stevige stomende afrobeat met psychedelische eighties synths en Is Yeelyel is dan weer een fantastische cover van de Somalische funk- en discoband Dur-Dur Band. De uitstekende afsluiter Aduna Jarul Naawo, met Elage Mbaye op vocals, dompelt de luisteraar tenslotte nog even onder in een heerlijk Orchestra Baobab sfeertje. Een van de absolute wereldtoppers van het afgelopen jaar!

Lees verder

Trio Da Kali and Kronos Quartet - Ladilikan

Trio Da Kali and Kronos QuartetVoor deze Ladilakan (Bambara voor "woorden van advies") bracht World Circuit het West-Afrikaanse Trio Da Kali samen met het Amerikaanse Kronos Quartet. Trio Da Kali ontstond als een initiatief van Dr. Lucy Duran, die voor het Aga Khan Music Initiative een griot-supergroep wilde oprichten. Ze deed daarvoor beroep op Fodé Lassana Diabaté, bandleider en een begenadigde Guineese balafonspeler die onder andere al deel uitmaakte van het Malinees-Cubaanse kruisbestuivingsproject AfroCubism. Voor het vocale gedeelte werd Hawa Kasse Mady Diabaté, dochter van de bekende Malinese griot Kasse Made Diabaté, aangezocht en de Malinese ngoni-bassist Mamadou Kouyaté, zoon van ngoni-virtuoos Bassekou Kouyaté vervolledigd het trio. Het Kronos Quartet (David Harrington - viool, John Sherba - viool, Hank Dutt - altviool, Sunny Yang - cello), dat zich ondertussen al sinds 1973 toelegt op het herwerken van composities van twintigste-eeuwse meesters als Bartók en Schnittke, moderne componisten als Osvaldo Golijov, Vladimir Martynov of Aleksandra Vrebalov, en jazzlegendes en rockhelden als Charles Mingus, Thelonious Monk en Jimi Hendrix, behoeft eigenlijk geen introductie meer. Voor Ladilikan liet het kwartet zich bijstaan door de Amerikaanse componist Jacob Garchik, die het repertoire van Trio Da Kali vertaalde naar viool en cello. Voor er sprake was van dit album, traden het trio en het kwartet eerst een aantal keer samen op en Ladilikan werd uiteindelijk in amper vier dagen opgenomen in een studio in Zwitserland. Daarbij werd zoveel mogelijk getracht om de live-ervaring te benaderen en overdubs tot een minimum te beperken. Het resultaat is een wondermooi album dat ons zowel aan Rokia Traoré's Bowmboï als de kora/cello experimenten van Ballaké Sissoko en Vincent Segal deed denken.

Trio Da Kali staat (weliswaar zonder het Kronos Quartet) op 24 januari in 30CC in Leuven, op 25 januari in CC Lokeren, op 26 januari in CC Zwaneberg in Heist-op-den-Berg en op 27 januari in CC Ter Vesten in Beveren!

www.triodakali-kronosquartet.com | www.worldcircuit.co.uk

Togo All Stars - Togo All Stars

Togo All StarsDe Togolese muziekscene mag dan voor velen nog steeds een blinde vlek zijn in het West-Afrikaanse muzieklandschap, het land ligt wel gesandwicht tussen Ghana, Benin en Nigeria en voor hun sound putten de Togo All Stars dan ook rijkelijk uit highlife, vodoun en afrobeat. Eigenlijk zijn de Togo All Stars een samenraapsel van jonge leeuwen en een aantal veteranen uit het Togolese muziekcircuit en de bezieler van het project is de Franse producer Serge Amiano, ook al bekend van zijn werk met de Franse afrobeat-formatie Fanga. In slechts een handvol van de tracks op dit titelloze debuut (Trouble Trouble, Way Out Of Sadness) wordt in het pidgin Engels gezongen en naar de lyrics van de rest van de nummers hebben wij dus het raden, maar grooven doet dit schijfje in ieder geval als de beesten!

www.excelsior-recordings.com

The Movers - Kansas City

The MoversMet deze Kansas City zorgt Soundway Records voor de heruitgave van een haast onvindbaar geworden stukje Zuid-Afrikaans vinyl uit 1979. The Movers werden eind jaren zestig van de vorige eeuw opgericht in Alexandra, een township bij Johannesburg, en verwierven faam met hun mix van disco en funk met elementen uit marabi jazz en township jive of jaiva. De tracklist van Kansas City mag dan slechts 6 nummers bevatten, het zijn stuk voor stuk disco-pareltjes, en hoewel titelnummer Kansas City de band destijds een dikke hit bezorgde, hadden wij het nog meer voor instrumentals als Shanana, Beat of nog Take It. Disco fever South-African style!

www.soundwayrecords.com

Msafiri Zawose - Uhamiaji

Msafiri ZawoseDeze Uhamiaji onstond uit de samenwerking van producer Sam Jones met Msafiri Zawose, zoon van Hukwe Zawose, icoon van de Tanzaniaanse Wagogo muziek. Uhamiaji roept herinneringen op aan Hukwe Zawose's Assembly, een album uit 2002 waarvoor hij samenwerkte met producer Michael Brook en experimenteerde met ambient en elektronica, en de sound van dit album laat zich dan ook nog best omschrijven als een haast hypnotiserende mix van traditionele Wagogo muziek met westerse elektronica en de ilimba, een flink uit de kluiten gewassen dubbele duimpiano in de hoofdrol. Soundway Records omschrijft Uhamiaji als: "…an afro-futurist journey that takes in dub, Balearic ambient and electronic vibrations alongside Zawose's hypnotic playing and emotive plaintive vocals." en daar willen wij ons graag bij aansluiten. Betoverende en bezwerende Tanzaniaanse soundscape!

www.msafirizawose.bandcamp.com | www.soundwayrecords.com

Meridian Brothers - ¿Donde Estas Maria?

Meridian BrothersMeridian Brothers, de muzikale speeltuin van de Colombiaanse zanger en gitarist Eblis Alvarez is terug met deze ¿Donde Estas Maria?. Zelf vat Eblis Meridian Brothers liefst als volgt samen: "Met Meridian Brothers blijven we experimenteren met stijlen, formats en timbres, en je zou zelfs kunnen stellen dat dat voortdurende proces van verandering mettertijd de bestaansreden van het project geworden is. Meer dan een band is Meridian Brothers dan ook gewoon een groep muzikanten die hun persoonlijke interpretatie geven aan bepaalde stukken.". Titelnummer en opener ¿Donde Estas Maria?, een lofzang aan Maria, is een huayno, Peruviaanse dansmuziek waarin ook meteen het gebruik van de cello opvalt, een instrument dat niet eerder in het repertoire van Meridian Brothers te horen was en op dit album een prominente plaats kreeg toebedeeld. Het is meteen ook het minst experimenteel klinkende nummer in de tracklist al is ¿Donde Estas Maria? wellicht het meest toegankelijke album van Meridian Brothers tot noch toe.

Meridian Brothers maakt deel uit van de programmatie van Global Street Sounds een gratis minifestival in de Ancienne Belgique in Brussel op 17 september.

www.meridianbrothers.com | www.soundwayrecords.com

Gogol Bordello - Seekers And Finders

Gogol BordelloHet net geen 40 minuten durende Seekers And Finders mag dan het eerste Gogol Bordello album in zowat vier jaar zijn, het is meteen ook het elfde album van de band rond charismatische frontman Eugene Hütz. De sound van de band is doorheen de jaren echter weinig geëvolueerd. Tijdens hun energieke liveshows heb je daar weinig last van, maar op een album dreigt het op den duur wel enigszins te gaan vervelen. Wat niet wil zeggen dat er op Seekers And Finders totaal geen hoogtepunten te rapen vallen: Familia Bonfireball kreeg een lichte Tex-Mex frontera vibe, voor wie van het stevigere werk houdt is er het uitstekende Saboteur Blues, en ook titelnummer Seekers And Finders, waarvoor de band Regina Spektor uitnodigde, kon ondergetekende wel bekoren.

Gogol Bordello komt Seekers And Finders op vrijdag 8 december live voorstellen in De Roma in Antwerpen!

www.gogolbordello.com | www.cookingvinyl.com

Ennanga Vision - Ennanga Vision

Ennanga VisionVoor Ennanga Vision trok de Londense producer Jesse Hackett (Owiny Sigoma Band, Gorillaz) naar Oeganda, waar hij de handen ineensloeg met zanger en multi-instrumentalist Albert Ssempeke en een aantal andere lokale artiesten (Otim Alpha, een muzikale legende uit Noord-Oegandese Acholi-cultuur - vocals/adongo, Twongweno, de koning van het trouwfeestencircuit bij de Acholi en een Oegandese elektronicapionier). Voor dit titelloze debuut mixte Hackett traditionele Oegandese muziek gespeeld op lokale instrumenten als de amadinda, een meterslange mega-xylofoon die door meerdere muzikanten tegelijk wordt bespeeld, de ngindidi, een éénsnarige viool (opener New Sunshine), de endongo, een lokale harp, en natuurlijk de enanga uit de bandnaam, een Oegandese citer, met westerse elektronica. Experimentele duik in het muzikale verleden van het koninkrijk Boeganda.

www.ennangavision.bandcamp.com | www.soundwayrecords.com

Antonio Adolfo - Viralata

Antonio AdolfoNa de release van zijn Destiny album in 2007, zorgt Far Out Recordings nu ook voor een heruitgave van Viralata, het debuutalbum van componist, arrangeur en pianist Antonio Adolfo uit 1979. Het album is een pareltje uit de hoogdagen van de Braziliaanse jazzfunk dat Adolfo zelf omschrijft als: "…a product of my hybrid musical influences that joins together flavours of marchinhas de carnaval, frevo, toada, classical, baião, mp band jazz.". Opener Cascavel werd een klassieker in de Londense jazz-dance scene van de jaren negentig van de vorige eeuw nadat Far Out baas Joe Davis een handvol exemplaren, die hij had teruggevonden in een tweedehandswinkeltje in São Paulo, verkocht aan deejays als Gilles Peterson en Patrick Forge. Het was ook het allerlaatste nummer dat gespeelde werd vooraleer de populaire Londense club Plastic People voorgoed zijn deuren sloot in 2015. Als Viralata wat doet denken aan Azymuth's Light As A Feather of João Donato's Quem É Quem, dan is dat waarschijnlijk geen toeval want achter de drie albums school de hand van dezelfde geluidstechnicus, Toniniho, ook wel eens de Braziliaanse Rudy Van Gelder genoemd. Klassieker uit de Braziliaanse jazzfunk die zeker niet uit uw collectie mag ontbreken!

www.antonioadolfomusic.com | www.faroutrecordings.com

Aälma Dili - Pour Une Poignée De Dinars

Aälma DiliAälma Dili (Romani voor "de ziel van de dwaas") is een kwartet uit Parijs (Emilio Castiello - vocals/viool/mandoline, Clément Oury - vocals/viool, Benoit Vincent - vocals/gitaar en Johnny Montreuil - vocals/bas) dat voor Pour Une Poignée De Dinars, een knipoog naar Sergio Leone's Pour Une Poignée De Dollars (originele titel Per Un Pugno Di Dollari of A Fistful Of Dollars'), op een meer dan geslaagde manier de spaghettiwestern-sound van Ennio Morricone mixen met invloeden uit de Balkan, Griekenland (Mon Amour) en Spanje (Mi Patria met de Franse flamencozangeres Paloma Pradal op vocals). Aanstekelijke soundtrack voor een vreemde onbestaande Oost-Europese western!

www.aalmadili.com | vladproductions.fr | www.xmd.nlwww.xmd.nl

Makan Badjé Tounkara - Daba

Makan Badjé TounkaraHet ngoni-spel van de Malinese griot Makan Badjé Tounkara (zoon van Baba Sissoko) mag dan stukken traditioneler klinken dan dat van collega en landgenoot Bassekou Kouyate, toch leverde ook Makan zijn bijdrage aan de innovatie van dit eeuwenoude instrument door met zeven in plaats van de reguliere vier snaren te spelen. Daba, de titel van het album, verwijst naar een Afrikaanse handploeg die onontbeerlijk is in de Afrikaanse landbouw en is eigenlijk een bedankje aan alle Afrikaanse landbouwers die het continent van voedsel voorzien. In Guésséré doet Makan hetzelfde voor de uitvinders van de ngoni. Een stuk actueler is Océan, opgedragen aan de vele Afrikanen die het leven lieten op het water, en ook San Sene gaat door op het migrantenthema, want is een oproep om terug te keren naar het thuisland. Oerdegelijk traditioneel Malinees griot-album.

www.budamusique.com | www.xmd.nl