Jaakko Laitinen & Väärä Raha - Börek

Jaakko Laitinen & Väärä Raha - BörekJaakko Laitinen & Väärä Raha hebben ondertussen al een viertal albums op hun actief waarop ze op een hoogst aanstekelijke manier Finse schlagers met Balkan-invloeden mixen. Börek, de titel van deze nieuwe langspeler en de benaming van een deeggerecht dat zijn oorsprong vindt in het Ottomaanse Rijk en nog steeds populair is van Bosnië tot in Turkije en alles wat daar tussen ligt, verwijzen de Finnen dan ook rechtstreeks naar de regio waar ze zo verzot op zijn. De rode draad door dit album lijkt deze keer reizen te zijn, van I Tåget Finns En Restaurangvagn, Zweeds voor "Er bevindt zich een restaurantwagen in de trein" en voor veel Finnen één van hun favoriete Zweedse uitdrukkingen omdat ze gelijkstaat met de belofte van avontuur en opwinding, over So-so, waarin drummer Janne Hast stelt dat de reis belangrijker is dan de bestemming, tot opener Kotimaka, over het verlangen naar huis dat na een poos toch weer de kop op steelt en zelfs het donkere Madonruokaa, waarin de dood symbool staat voor het ultieme thuiskomen. Koop snel een ticket en spring aan boord van deze feesttrein tussen Finland en de Balkan!

Lees verder

Santrofi - Awale

Santrofi - AwaleSantrofi is een nieuw achtkoppig Ghanees highlife collectief opgericht door Kwashibu Area Band bassist Emmanuel Ofori, die met dit project de traditionele Ghanese highlife-traditie in al zijn vormen - van de snelle dance-gitaar highlife uit de jaren zeventig van de vorige eeuw over highlife funk tot de polyritmische beats die uiteindelijk de inspiratie zouden leveren voor wat later afrobeat werd - wil laten herleven. In de mythologie van de Akan is Santrofi een zeldzame vogel gekenmerkt door zijn felgekleurde vederpracht en vier vleugels. Volgens de legende was het dier zo uniek dat het verboden was erop te jagen. De vogel vangen zou dan weer voor veel ongeluk zorgen, maar als je hem in de natuur weet te spotten zijn geluk en weelde gegarandeerd.

Lees verder

Damily - Early Years: Madagascar Cassette Archives

DamilyNadat ze in 2018 ook al verantwoordelijk waren voor de release van Valimbilo, het meest recente album van de Malagassische tsapiky-gitarist Damily, besloot het Zwitserse Les Disques Bongo Joe deze keer te gaan graven in het muzikale verleden van de man. Het resultaat is deze Early Years: Madagascar Cassette Archives, met daarop 6 nummers, zoals de titel al aangeeft, geremasterd van oude cassettebandjes van albums die Damily opnam tussen 1995 en 2002. Damily's versie van de tsapiky-sound wordt gekenmerkt door een verschroeiende drumbeat gespeeld op drumvellen vervaardigd uit zeboevellen, verbouwde elektrische gitaren, hoge stemmen en het gebruik van een hoop zelfgemaakt materiaal, en is typisch voor de streek rond Toliara in het zuidwesten van Madagaskar.

Lees verder

Fra Fra - Funeral Songs

Fra FraVoor het volgende deel in hun Hidden Musics reeks trok Glitterbeat Records producer Ian Brennan deze keer naar het uiterste noorden van Ghana, het traditionele leefgebied van de Gurensi of Fare Fare, één van de talrijke etnische groepen in het land, om er hun begrafenisliederen vast te leggen. Het kan in deze tijden van anti-kolonialistisch sentiment wat vreemd overkomen, maar, zoals de bandnaam al aangeeft, verkiezen de leden van Fra Fra de koloniale benaming (een verbastering van "Ya fara-fara?" of "Hoe gaat het met je werk?") boven het politiek correcte Gurensi of Fare Fare. Omdat begrafenisliederen bij de Fra Fra meestal gezongen worden tijdens de processie, was studiowerk zeker geen optie en verzamelde Brennan het kwartet onder leiding van Small uiteindelijk op de terreinen van de School of Hygiene in Tamale, de hoofdstad van de Northern Region. Nog niet ontnuchterd van hun pito-consumptie van de avond ervoor (een soort bier gemaakt van gefermenteerde gierst of sorgo) verscheen het viertal 's morgens op het appel, doodleuk verklarend dat ze in benevelde toestand gewoon beter klonken!

Lees verder

Darawish - Madar

DarawishDarawish is een vijfkoppige Spaanse band uit Madrid met een multicultureel ledenbestand bestaande uit de Syrische oed-speler Hames Bitar, de Iraanse ney-, fluit-, tombakspeler en vocalist Kaveh Sarvarian, en de Spaanse muzikanten Pablo Hernandez Ramos - saxofoon, Luis Taberna - percussie en Fernando Leria - bas). Daarnaast zorgt de Syrische vocaliste Linda Al Ahmad nog voor een vrouwelijke toets in Huzam II (Shargawi) en de kippenvel bezorgende afsluiter Ya Weil, en hoort u de stem van de uit Tunesië afkomstige Larbi Sassi in El Rai De Bouazizi.

Lees verder

Melingo - Oasis

MelingoOok voor deze Oasis kroop Melingo opnieuw in de huid van zijn linyera-alter ego en het album vormt zo het sluitstuk van het drieluik dat in 2014 begon met Linyera. Het album moet bovendien ook de aanzet vormen voor een audiovisuele kameropera over datzelfde linyera-personage. Op Oasis duiken deze keer ook een boel nevenpersonages op, steeds gestalte gegeven door een vocale gast. In opener El Oráculo duikt Enrique Symns op als het orakel, voor El Blues Rebétiko De 7 Vidas kroop Andres Calamaro in de huid van 7 Vidas ("zeven levens"), wordt de "cafisho cocoliche" ("Italiaanse pooier", scheldwoord gebruikt voor de Italiaanse migranten die zich eind negentiende en begin twintigste eeuw in Argentinië kwamen vestigen) in Camino Y Hablo Solo gestalte gegeven door de Italiaanse singer-songwriter Vinicio Caposella en belichaamt dichter Fernando Noy het kwade in Caminito Rebétiko.

Lees verder

JOLA - Hidden Gnawa Music In Brussels

JOLAHet is waarschijnlijk weinig geweten, maar de Belgische hoofdstad vormt de thuisbasis voor een veertigtal Marokkaanse gnawa-muzikanten die zich nu verenigden in het JOLA-project (het resultaat van het doctoraatswerk van musicologe Hélène Sechehaye in het kader van haar scriptie aan de Université Libre de Bruxelles en de Université Jean Monnet). In Marokkaans Arabisch staat jola voor "de ronde", een initiatierite in de tagnawit ("de weg van de Gnawa"), want hoewel elke leerling een opleiding bij een specifieke meester volgt, wordt zijn opleiding pas als voltooid beschouwd als hij alleen de ronde langs de Gnawa heeft afgelegd door van stad naar stad te reizen om er andere muzikanten te ontmoeten, andere technieken aan te leren, andere klankwerelden te ontdekken of andere manieren van denken. In de Brusselse context vertaalt zich dat in een samenkomst van jonge muzikanten met volleerde meesters, waarbij een accent uit Tanger zich vermengt met het dialect uit Fez of zelfs een "Maroxellois" gehoord kan worden (Mulay Brahim, Mulay Ahmad, beide nummers opgedragen aan Soefi-heiligen).

Lees verder

Tamikrest - Tamotaït

TamikrestLaten we bij dit nieuwe Tamikrest album gewoon bij de titel beginnen: Tamotaït is Tamasheq voor "hoop op een positieve verandering", iets waar we na de hele COVID-19 pandemie en de recente wereldwijde golf van antiracistisch protest naar aanleiding van de gewelddadige dood van George Floyd tijdens een arrestatie door de politie van de Amerikaanse stad Minneapolis, duidelijk allemaal naar snakken. Zelf verwijzen de leden van Tamikrest met die titel echter vooral naar de situatie van de Toeareg zelf. De laatste jaren werd het noorden van Mali geplaagd door vooral Islamitisch fundamentalistisch geïnspireerd geweld en de Kel Tamasheq blijven dan ook dromen van Azawad, een eigen vredevolle Toearegnatie. Momenteel echter niet meer dan een verre droom, want de leden wonen en werken al sinds 2007 niet meer in Kidal, het stadje in het noordoosten van Mali waar het voor de band destijds allemaal begon.

Lees verder

Lolomis - Red Sonja

LolomisZoals de titel al aangeeft liet het Franse kwartet Lolomis zich voor hun nieuwe langspeler, die ze zelf omschrijven als: "…een moderne en vrouwelijke danskroeg vol verfijnde dromers, ondeugende heldinnen, machtige sjamanen, onstuimige jonge vrouwen of doorwinterde verleidsters, die ons met hun kleine alledaagse levensverhalen vol grote emoties onderdompelen in een wereld van liefde, leven en dood.", inspireren door Red Sonja. Dat personage dook voor het eerst op in 'The Shadow Of The Vulture', een kortverhaal van de Amerikaanse schrijver Robert E. Howard uit 1934, maar werd in 1973 door Marvel Comics omgetoverd tot de schaars geklede fantasy-amazone die in 1985 op het grote doek vereeuwigd werd in de gelijknamige fantasyfilm met Brigitte Nielsen en Arnold Schwarzenegger in de hoofdrollen. Dat het op dit album om de kracht van de vrouw draait mag zeker geen twijfel leiden en wordt nog eens benadrukt door een afsluitend citaat uit de Aeneis van Vergilius achteraan in de liner notes: "De dux femini facti!", letterlijk vertaald: "De leider van de daad was een vrouw!", en doorheen de geschiedenis vaak gebruikt (onder andere door de Engelse vorstin Elizabeth I) als een slogan voor vrouwelijk leiderschap.

Lees verder

Trad.Attack! - Make Your Move

Trad.Attack!Make Your Move is de derde langspeler van het Letse trio Sandra Vabarna, Jalmar Vabarna en Tŏnu Tubli, die als Trad.Attack! al sinds 2013 Letse folk mixen met invloeden uit rock, metal en EDM; een sound die ondergetekende af en toe aan die van het Finse Värttinä deed denken. De introtekst in de liner notes bij dit album willen we u zeker niet onthouden want, hoewel de bandleden het ongetwijfeld anders bedoelden, lezen die regels als een waarschuwing tegen de momenteel wereldwijd heersende COVID-19 paniek: "Everything that stops dies… Hearts, thoughts, traditions… We know that people tend to repeat the same patterns, just because someone told them that this is "the right way", because someone gave them the evil-eye when they wanted to do something in their own unique way…".

Lees verder

Orkesta Mendoza - Curandero

Orkesta MendozaEen toepasselijkere titel dan Curandero (Spaans voor genezer of sjamaan) had Sergio Mendoza wellicht niet kunnen bedenken voor dit nieuwe Orkesta Mendoza album dat in volle COVID-19 crisis verschijnt. Op Curandero nog steeds de Amerikaans-Mexicaanse frontera mix van Mexicaanse cumbia, mambo, ranchero, Americana, rock en psychedelica (Bora Bora, de enige instrumental op het album, maar meteen wel één van onze favorieten uit de tracklist), maar dit album klinkt duidelijk iets meer rockgetint dan voorganger ¡Vamos A Guarachar!; iets wat Mendoza ook ten volle beaamt: "I'm definitely a rock-'n-roll fan, but it's in my DNA to have Mexican and South American styles in my music. In my head, though, Orkesta Mendoza is definitely a rock band.". Ook de boogaloo, een mengeling van soul en latinomuziek, een muziek- en dansstijl die in de jaren zestig van de twintigste eeuw populair was en waarvan Joe Cuba als de grondlegger gezien wordt, vormde deze keer een grote bron van inspiratie: "Boogaloo has lyrics in English, Spanish and Spanglish. Joe Cuba mixed Latin rhythms, soul and r&b together and made something new. The r&b part was a real reference point for me, but the rhythm was obvious in the percussion and the handclaps.".

Lees verder

Dzambo Agusevi Orchestra - Brasses For The Masses

Džambo Aguševi OrchestraTelkens als wij weer eens vermoeden dat het Balkan brass genre nu echt wel op zijn laatste benen loopt, duikt er toch opnieuw een artiest op die het genre letterlijk nieuw leven inblaast! Deze keer is dat de Macedonische trompettist en bandleider Džambo Ozden, beter bekend als Džambo Aguševi en algemeen beschouwd als de populairste Macedonische muzikant na de onovertrefbare diva Esma Redžepova. Džambo werd geboren in Strumica, een stad in het oosten van Macedonië, als telg van een muzikale familie. Zijn vader Džemal speelde bij verschillende lokale orkesten en de kleine Džambo, die hem vaak vergezelde, liet algauw zijn oog vallen op de trompet. Džambo droomde al uidop van zijn eigen trompet, maar wetende hoe zwaar het leven van een muzikant kon zijn, hield zijn familie aanvankelijk de boot nog af. De dirigent van één van de orkesten waarbij Džambo kreeg echter medelijden met het kereltje dat de muzikanten dag na dag meet zoveel intensiteit bestuurde en observeerde, en besloot hem een instrument cadeau te doen. Vanaf dat moment was er geen weg terug: Džambo Ozden moest en zou de grootste trompettist uit de Balkan worden!

Lees verder

Awale Jant Band - Yewoulen

Awale Jant BandYewoulen is het langspelerdebuut van Awale Jant Band, een formatie samengesteld uit Awalé, de band van de in Londen gevestigde Franse producer en gitarist Thibaut Remy, en de Jant Band van de Senegalese zoon van een gawlo (het Noord-Senegalese equivalent van een griot of djeli), singer-songwriter Biram Seck (in het Wolof betekent awale "laten passeren" en jant, "zon", dus samen wordt dat iets als "de zon laten voorbijkomen"). Voeg daarbij de sabar-percussie van Kaw Secka (Fofoulah) en de Senegalese percussionist Medoune Ndiaye (die al met groten als Thione Seck en Youssou N'Dour op het podium stond) en jazzimprovisaties door onder andere saxofonist John Martin (Metamorphic, Dr Das Dubnoiz Coalition, het zijproject van Asian Dub Foundation oprichter en bassist Dr Das) en trompettist Lawrence Wilkins (Zeñel), en je eindigt met een hoogst aanstekelijk album dat je het ene moment (Kassak, Jeunesse) terug katapulteert naar de hoogdagen van de Senegalese mbalax van Youssou N'Dour of Baaba Maal, vervolgens weer herinneringen oproept aan de Cubaanse invloeden in de sound van Orchestra Baobab (Cubalkafro, Amandine) en in een nummer als Just Be Free dan weer de Amerikaanse funktoer opgaat.

Lees verder

Proyecto Secreto - Alto

Proyecto SecretoMet een bandnaam als Proyecto Secreto loop je natuurlijk altijd het risico onder de radar te blijven, maar in alle eerlijkheid was uw dienaar in 2003 nog helemaal niet met muziekjournalistiek bezig en dus ging de release van hun langspelerdebuut Bruce Lee Is Back destijds volledig aan ons voorbij. Maar eventjes zeventien (!) jaar later keert de Gentse formatie nu terug met 'Alto'. Daarvoor sloegen ze de handen ineen met Dave Hillyard (saxofonist bij The Slackers, Stubborn All-Stars en bandleider van zijn eigen David Hillyard & The Rocksteady Seven) die het album produceerde, diens bandmakker bij The Slackers en Stubborn All-Stars Vic Ruggiero (die te horen is in Guilty, het enig vocale nummer in de tracklist) en Victor Rice die samen met Hillyard zorgde voor de mix.

Lees verder

Tony Allen & Hugh Masekela - Rejoice

Tony Allen & Hugh MasekelaWat oorspronkelijk een eerste samenwerkingsproject had moeten worden van twee muzieklegendes en muzikale boezemvrienden werd uiteindelijk eerst een postuum eerbetoon aan de in 2018 overleden Zuid-Afrikaanse jazztrompettist Hugh Masekela, en nu, door het plotse overlijden van afrobeatpionier en meesterdrummer Tony Allen, jammer genoeg een dubbel afscheid. Maar, zoals we dat van de heren gewend zijn, doen ze dat in stijl en laat de titel van het album nog enige troost brengen: Rejoice, er is altijd nog hun muziek!

De fundamenten voor dit album werden al in 2010 gelegd in de Livingston Studios in Londen (waar Nick Gold eerder al juweeltjes als Ali Farka Toure & Toumani Diabate's Ali & Toumani en Orchestra Baobab's Specialist In All Styles opnam), maar eigenlijk bracht Tony Alleen het idee zelfs al een eerste keer ter sprake in 1984: "I first proposed the idea of working with Hugh in 1984 in London, just before I moved to France. Eventually we were in the same place at the same time, it just happened tob e over a couple of decades later!". Hoewel hun paden zich al eerder gekruist hadden, bezegelden Allen en Masekela hun vriendschap nadat ze in 1977 beiden deelnamen aan FESTAC 77 of Festival des Arts et de la Culture négro-africain, dat in dat jaar georganiseerd werd in Lagos, Nigeria, en een belangrijke rol speelde in de popularisering van het Pan-Afrikanistische gedachtengoed. Masekela heeft sindsdien altijd een fascinatie gekoesterd voor afrobeatritmes en Allen had een passie voor Afrikaanse groove en Afro-jazz; een combinatie die doorheen talrijke levendige conversaties tussen de twee opleverde. Dat het uiteindelijk nog tot 2019 geduurd heeft om dit project af te werken lag vooral aan het hectische en vaak niet te combineren toerschema dat beide heren erop na hielden, zoals ook Tony zelf toegaf: "I would meet Hugh when we played together in places like Helsinki and Copenhagen. Every time we met, he would ask me: "What's happening with this project?", and I had to say: "I don't know!". Eventually I asked Nick if I could hear the tapes, and that started the project back up again. Unfortunately, Hugh passed away soon after.".

Lees verder

Sangit - Librar

SangitDotan Segal, beter bekend als Sangit, is een Israëlische producer, percussionist en songwriter die opgroeide op een kibboets vlakbij Hadera waar zijn ouders hem al van jongs af aan het muziekvirus probeerden door te geven. Op aandringen van zijn vader nam Sangit muziek- en danslessen, maar zijn passie voor muziek ontlook pas echt toen hij op elfjarige leeftijd de saxofoon ontdekte. Sangit's vroegste muzikale herinneringen gaan terug tot het samen naar klassieke muziek luisteren met zijn grootvader, maar al snel kreeg hij toch een voorkeur voor rock en nog later ontdekte hij ook Afrikaanse genres, funk en elektronische muziek die een grote invloed zouden hebben op de ontwikkeling van zijn eigen sound. Op zijn negentiende ontvluchtte hij de verplichte legerdienst in Israël om naar India te trekken op zoek naar zichzelf. Daar leert hij tabla en sitar spelen, maar komt hij ook onder andere in Poona of Pune terecht, de locatie van het Osho International Meditation Resort, de ashram en het hoofdkwartier van de Bagwhanbeweging, alwaar Dotan na het ondergaan van een Sannyasa-ritueel (een vorm van ascese, gekenmerkt door verzaking aan materiële verlangens en vooroordelen, onthechting van het materiële leven, en met als doel een vreedzaam, liefdevol, eenvoudig geestelijk leven) er zijn nieuwe naam Sangit (Sanskriet voor "muziek") kreeg toegewezen. Terug in Israël volgde Sangit nog een tijdje lessen muziekcompositie en -arrangement aan de Rimon School of Music in Ramat Hasharon vooraleer opnieuw zijn koffers te pakken en af te reizen naar Cuba, waar hij percussietechnieken ging aanleren. In 2004 richt hij dan samen met Alon Yaffe en Abate Berihun Kuluma op, een Ethio-jazz ensemble; een samenwerking die een jaar later de langspeler Mother Tongue oplevert. Ondertussen heeft Sangit singer-songwriter Noa Golan leren kennen; een kennismaking die algauw uitmondt in een relatie en intense muzikale samenwerking, in 2012 resulterend in het Open Channels album. In de daaropvolgende jaren volgen collaboraties met uiteenlopende artiesten en bands als Kutiman, Karolina, de Ethiopische muzieklegende Mahmoud Ahmed, Funk'n'stein (het Israëlische antwoord op Funcadelic en Parliament) en afrobeatdrummer Tony Allen, om er maar enkele te noemen. In 2016 was er al Afro Love, een eerste 5 tracks tellende solo-EP, nu dus gevolgd door debuutalbum Librar (Amhaars voor "vrijheid").

Lees verder

La Sra. Tomasa - Alegre Pero Peligroso

La Sra. TomasaWe waren de Spaanse electro-mestizo formatie La Sra. Tomasa wat uit het oog verloren na Corazon, Bombo Y Son, hun gesmaakte langspelerdebuut uit 2014. Met deze Alegre Pero Peligroso ("vrolijk maar gevaarlijk"), waarvoor ze de handen ineensloegen met de Barcelonese producer Genis Trani, en ze ondermeer de Ghanese afrobeats-ster Stonebwoy (opener Para Ti), de Belgische rapster Coely (Muevelo) en de Spaanse rapper Bejo (het super aanstekelijke Que Venga) uitnodigden, verlegde de zevenkoppige band opnieuw haar muzikale grenzen door hun mix van Latijns-Amerikaanse stijlen als salsa, cumbia, timba, en guaguanco met reggae en hip-hop, nu ook met genres als afrobeats en trap te experimenteren. Het zal wel aan de gevolgen van de huidige COVID-19 pandemie liggen, maar onze favoriet uit de tracklist was het meer intiemere Sin Miedo ("zonder angst"), waarin de zangstijl van frontman Pau Lobo ons wat deed denken aan die van de legendarische salsero Hector Lavoe, en dat inhoudelijk een perfect strijdlied vormt om de huidige gezondheidscrisis het hoofd te bieden. Een andere salasalegende, Ruben Blades, is dan weer te horen in de korte interlude Estado Mental, waarin hij filosofeert over het belangrijke verschil tussen materiële en geestelijke armoede. Van een poëtische schoonheid is dan weer Olivo, een andere interlude waarin Yolanda Oliva, de moeder van bassist Alberto Limiñana haar zoon op een prachtige manier moed inspreekt, opdraagt sterk als een olijfboom te zijn en kracht uit zijn muziek te putten. Een eerbetoon aan hun eigen collectief brengt La Sra. Tomasa tenslotte met El Colectivo, waarvoor ze versterking kregen van niet minder dan vier vocalisten gaande van de Spaanse reggae- en dancehallartiest Sr. Wilson over de Venezolaanse Ahyvin Bruno en Desiree Diouf (vocaliste bij de Barcelonese swing-soul-jazz formatie The Black Barbies) tot de eveneens in Barcelona gevestigde Uruguayaanse percussionist/vocalist Marcio Ramirez.



www.lasratomasa.com

Jiggy - Hypernova

JiggyFolkreleases behoren niet echt tot ons vakgebied, maar voor deze Hypernova, het tweede album van de Ierse band Jiggy, maken we graag een uitzondering. Het zevenkoppige collectief mixt Ierse folk met invloeden uit de Indische muziektraditie zoals konnakol, vocale percussie uit de zuid-Indische Carnatische muziek (afsluiter Back To Belfast, Tāl, Road To Errogie), hip-hop (Pádraig 'MC Muipéad' Ó Conghaile die zowaar in het Iers-Gaelisch rapt in Man Of Aran), westerse beats en zelfs wat rock-meets-zydeco invloeden in Who Put The Blood. De naam van de band verwijst natuurlijk naar de jig, de typisch Ierse volksdans en bijhorende folkmuziek. Stuwende kracht achter Jiggy is percussionist en bodhrán-speler Robbie Harris, die het idee voor het project kreeg nadat hij in 2007 de Indische zigeunerfanfare Dhoad vergezelde tijdens enkele concerten in Ierland. Het hele album werd dan weer opgedragen aan voormalig Jiggy gitarist en bassist Gavin Ralston die vorig jaar de strijd tegen kanker verloor. Bij ondergetekende riep de sound van Jiggy bij momenten vooral herinneringen op aan de muziek van Afro Celt Sound System, en daarom verdient Hypernova dus zeker een plaatsje op deze pagina's.



www.jiggy.ie

Les Amazones D'Afrique - Amazones Power

Les Amazones D'AfriqueDe West-Afrikaanse vrouwensupergroep Les Amazones D'Afrique is terug met een opvolger voor hun in 2017 verschenen debuut République Amazone. Sterkhouders van het project blijven Mamani Keita en Rokia Kone, maar de rest van de line-up op deze 'Amazones Power' bestaat grotendeels uit jonge leeuwinnen als Fafa Ruffino uit Benin, Niariu uit Guinée, Ami Yerewolo uit Mali, Kandy Guira uit Ivoorkust en Nacera Ouali Mesbah uit Algerije, deze maal zelfs aangevuld met de mannenstemmen van Douranne 'Boy-Fall' Fall (opener Heavy) en Amadou Denbélé (Timbuktu, Dogon). De Beninse Fafa Ruffino is alvast zeer duidelijk wat haar motivatie om deel te nemen aan het project betreft: "The first thing was the concept… I mean, asking different female singers to team up and fight for women's rights, by using music as the ultimate force, is just amazing. I came running because I felt this was a duty call, and even more than that… We come from different countries, yet we're facing the same issues in our home towns. We need to show the world that there are no boundaries when it comes to standing for our rights… It felt like the universe put us together. We were fighting alone, and something pushed our energy to meet.". Ook de Guinese muzikante, danseres en zangeres Niariu is meer dan enthousiast: "To me particularly, the biggest message would be to say that there are voices that really need to be heard and we have to make space for all women to express themselves and take part in solutions. We can't make feminism only about gender equality in western countries when a lot of women don't have access to basic human rights. If we're not all free, then some become the oppressors while others stay oppressed. This project is called Les Amazones D'Afrique, but I think it's important not to put it in a "box". People need to start realizing that the African continent is a significant part of the world. Everything is international about this project, from the people that worked on it to the languages and the sounds we're using, to the message we're sharing, and I hope everyone will embrace it as a whole.".

Lees verder

Ibrahim Ferrer - Buenos Hermanos

Ibrahim FerrerBij World Circuit Records is het ditmaal Buenos Hermanos, in 2003 het tweede soloalbum van Buena Vista Social Club vocalist Ibrahim Ferrer (en meteen goed voor de Grammy voor Best Traditional Latin album) dat een opfrisbeurt krijgt. Omringd door een all-star band bestaande uit Orlando 'Cachaito' Lopez (bas), Manuel Galban (gitaar/toetsen), Chucho Valdes (piano), Miguel 'Anga' Diaz (percussie) en Ry Cooder (gitaar), aangevuld met het accordeon van de Mexicaanse meester Flaco Jimenez, de stemmen van Blind Boys of Alabama en de trompet van John Hassell, kon Ferrer ook haast niet falen. Deze keer pakte het label het echter iets grondiger aan dan bij vorige heruitgaven het geval was, want onder leiding van Ry Cooder, destijds de drijvende kracht achter het Buena Vista Social Club project, werd de originele tracklist aangevuld met vier nooit eerder verschenen songs, opgenomen tijdens de originele opnamesessies voor Buenos Hermanos, en daarnaast greep Cooder meteen de kans aan om alle originele tracks te remixen en de tracklist een andere volgorde te geven: "We went back into the session tapes and found songs that were overlooked for some reason, and you're going to be as thrilled as I am. We’ve really polished it up and improved it and expanded it, it sounds almost brand new.". Zelfs de originele hoesfoto van het album werd vervangen door een alternatieve uit dezelfde fotosessie van Christien Jaspars. Wat de "nieuwe" nummers betreft is Ven Conmigo Guajira een levendige interpretatie van een Cubaanse klassieker van de hand van componist en bandleider Francisco 'Machito' Grillo; een versie die Ry Cooder omschrijft als: "…the best version of that song I've ever heard!". Mujer is een versie van een klassieke bolero, deze keer van de Mexicaanse muzikant en songschrijver Augustin Lara. In dezelfde lijn ligt Ojos Malvados ("kwade ogen"), alweer een bolero maar deze keer van Cristina Saladrigas, één van de weinige vrouwen uit de vroege Cubaanse trova-traditie, en Me Voy Pa' Sibanicu is tenslotte een heerlijke uptempo guaracha. Het laatste woord geven we maar al te graag aan de betreurde Ibrahim Ferrer zelf: "These are songs that make me feel younger. I have put my deepest feelings into them and it's my way of giving something back to my listeners and thanking them for their support; I enjoy feeling there is something inside what I am singing!".

www.worldcircuit.co.uk