BKO Quintet - Mali Foli Coura

BKOVoor Mali Foli Coura, de opvallend ruiger klinkende opvolger van hun uit 2014 daterende debuut Bamako Today, probeerde BKO Quintet de Malinese griottradities te laten rijmen met die van de donso of jagers. Mali Foli Coura, de titel van het album, laat zich vertalen als "de nieuwe sound van Mali", meteen ook waar deze vijfkoppige band - Ibrahima Sarr (djembe, vocals), Fassara Sacko (vocals, doundoun), Adama Coulibaly (vocals, donso ngoni), Abdoulaye Kone (djeli ngoni), Aymeric Krol (drums, vocals) - voor staat. In BKO Nana doen ze trouwens nog eens het verhaal van de band, maar daar moet u dan wel een woordje Bambara voor verstaan. In Mali Liberela waarschuwt het kwintet voor het feit dat hoewel Mali nu ogenschijnlijk de donkerste periode in zijn geschiedenis achter zich heeft gelaten, de burgers beter op hun hoede blijven om te voorkomen dat de geschiedenis zich zou herhalen. Dirty Donso, een titel die natuurlijk naar de Amerikaanse dansfilm Dirty Dancing knipoogt, gaat eigenlijk over de komo een masker dat de drager met het goddelijke kan verbinden, en ook nummers als Rougeot en opener Tangwanana verwijzen naar de donso-tradities. De vreemde eenden in de bijt zijn afsluiter Mon Amour, dat eerder naar Frans chanson nijgt en waarvoor BKO de Franse singer-songwriter Mathieu Boogaerts uitnodigde, en Salia', een van oorsprong Gambiaans liefdeslied. Omdat het oog ook wat wilde koos BKO Quintet voor de hoes een werk, in wat wij zouden willen omschrijven als een Afro-kubistische stijl, van de Malinese artiest Noumouke Camara.

Lees verder

Miroca Paris - D'Alma

Miroca ParisMiroca Paris is een telg uit een muzikale familie op São Vicente, het noordelijkste eiland van de Kaapverdische Eilanden. Als kind mocht hij zich al uitleven achter de drums, maar in zijn tienerjaren ontdekte Paris ook zijn stem en leert gitaar en percussie spelen. Het is ook dankzij zijn talent als percussionist dat hij niet veel later bij A Batucada, een lokaal percussie ensemble terechtkomt. In 1998 besluit Miroca echter om naar Portugal te verhuizen, waar hij als drummer en percussionist samenwerkt met onder andere Sara Tavares en zijn oom Tito Paris. Het moment dat zijn verdere muzikale carrière richting zal geven komt echter wanneer hij in 2000 de vraag krijgt om de begeleidingsband van de Kaapverdische diva van de morna Cesaria Evora te vervoegen. Elf jaar lang reist Miroca als percussionist met Evora de wereld rond, maar als de zangeres in december 2011 overlijdt, moet Paris op zoek naar een nieuw verhaal en begint zich dan maar te focussen op een solocarrière, iets wat de zangeres hem zelf nog meermaals had aangeraden.

Lees verder

TootArd - Laissez Passer

TootArdHet verhaal van TootArd, een jonge band uit Majdal Shams in de door Israël bezette Golanhoogten (een heuvelachtig gebied op de grens tussen Libanon, Syrië, Jordanië en Israël), begon in 2010 met het spelen van reggaecovers. Voeg daar nog wat invloeden uit de Toearegmuziek bij (niet toevallig ook een volk zonder eigen staat) en het feit dat alle leden van de vijfkoppige band opgroeiden met klassieke Arabische muziek en je krijgt de sound van TootArd. Laissez Passer, de titel van dit nieuwe album, verwijst naar de politieke status van de bandleden als zogenaamde "staatlozen". Sinds 1967 worden de bewoners van de Golanhoogten (voornamelijk Druzen) beschouwd als inwoners van Israël, maar ze beschikken niet over de Israëlische nationaliteit en moeten als ze zich willen verplaatsen of reizen gebruik maken van een zogenaamd "laissez-passer" in plaats van een regulier paspoort. Toch was het ook net die status van staatloze die hen liet inzien dat muziek iets is dat grenzen overstijgt en waarin je door je verbeelding de vrije loop te laten naar eender waar kunt reizen. Hun eigen situatie mag dan verre van ideaal zijn, dat betekent niet dat de leden van TootArd niet beseffen dat het altijd erger kan… Vanop de Golanhoogten kijk je zo Syrië in en de intieme afsluiter Syrian Blues is dan ook een ode aan de door burgeroorlog geteisterde land. Optimistisch geluid uit één van de geopolitiek gezien meest complexe zones ter wereld!

Lees verder

Omar Souleyman - To Syria With Love

Omar SouleymanEigenlijk vragen wij ons enigszins af hoeveel keer Omar Souleyman zijn gimmick nog succesvol kan blijven opvoeren vooraleer een zekere déjà-vu begint in te zetten? Van ons krijgt de Syrische koning van de dabke (het Syrische antwoord op westerse house en techno) vooralsnog het voordeel van de twijfel. Zoals de titel al aangeeft is To Syria With Love een ode aan zijn door burgeroorlog verscheurde en verwoeste thuisland: "It's been six years I've been away, and I'm tired of looking for home and asking about my loved ones. My soul is wounded and it's like having dust in my eyes. We are in exile, and our nights are long. Our homeland is our only comfort. Life caused us so much pain. Our wounds are too many and every wound calls out. We miss Al-Jazira!". Voor de teksten werkte Souleyman deze keer samen met Shawah Al Ahmad, en in plaats van de magistrale Rizan Sa'id hoort u deze keer het synthesizerwerk van Hasan Alo. Briefkaart aan het thuisfront van een artiest in ballingschap die het gezicht geworden is van een ontheemde generatie.

Omar Souleyman komt To Syria With Love live voorstellen in de Brusselse Botanique op 27 januari.

www.maddecent.com | www.because.tv

Leila Gobi - 2017

Leila GobiLeila Gobi is een zangeres uit het provinciale Menaka bij Gao in het oosten van Mali, een regio die vooral bevolkt wordt door Songhai en Toearegs, en het mag dan ook niet verbazen dat ze in haar nummers voortdurend afwisselt tussen Songhai en Tamasheq. Dit simpelweg 2017 getitelde nieuwe album, is de tweede internationale release van Gobi op het Amerikaanse Clermont Music label. Het album werd opgenomen in de Hampathe Bah Studio in Bamako, maar de mastering en mix gebeurde in New York en Los Angeles. Hoewel Leila het inhoudelijk vooral bij traditionele thema's houdt (van het verspillen van tijd in An Nia, over een bede voor afdoende regenval en goede oogsten in Tibo Gadeina, tot een feestelijk huwelijksliedje met Wai Hidjou) tillen de productie van Christopher Nolan en de mix van David Harrow het geheel naar een heel ander niveau, en het resultaat is een uitstekend schijfje die de tradities van Gobi rijmt met moderne beats en technologie.

www.clermontmusic.com | www.xmd.nl

Zazou/Bikaye/CY1 - Noir Et Blanc

Zazou/Bikaye/CY1Sommige albums zijn hun tijd jaren vooruit en dat geldt zeker voor deze Noir Et Blanc van gelegenheidsproject Zazou/Bikaye/CY1. De langspeler uit 1983 geldt als één van de grootste cultklassiekers uit de archieven van Crammed Discs en wordt algemeen beschouwd als een pioniersexperiment in het rijmen van Afrikaanse ritmes met westerse elektronica en technologie. Recensies van Melody Maker en International Musician uit die periode, spraken over: "…an imaginary collaboration between D.A.F. (Deutsch-Amerikanische Freundschaft) and Fela Kuti." Of "Fela Kuti meets Kraftwerk on the dancefloor…". Voor deze heruitgave werd de originele tracklist aangevuld met 5 nooit eerder uitgegeven demo-opnames en 3 remixen uit 1984. Noir Et Blanc was het resultaat van een eenmalige samenwerking tussen de Franse componist en producer Hector Zazou, Bony Bikaye, een Congolese muzikant geobsedeerd door Duitse progressive rock en Amerikaanse iconen als Miles Davis en Frank Zappa, en de Franse elektronica-pioniers Guillaume Loizillon en Claude Micheli, beter bekend als CY1. Terwijl nu een degelijke Apple computer en Logic Pro zouden volstaan, moesten beide heren het nog doen met haast kamer-vullende beesten van modulaire analoge computers uit het begin van de jaren zeventig. Tussen de muzikanten - Chris Joris - percussie, Marc Hollander - klarinet, Fred Frith - viool en gitaar - herkenden we ook de naam van Vincent Kenis (gitaar) en dit album moet dan ook zonder twijfel de kiem gelegd hebben voor wat jaren later zijn Congotronics-reeks zou worden. Afro-elektronische cultklassieker!

www.crammed.be

Qotob Trio - Entity

Qotob TrioWie zijn (wereld-)muziek al eens liever wat intiemer, meer experimenteel en minder mainstream heeft, kan deze Entity van Qotob Trio eens proberen. Qotob, ooit opgericht in Damascus door de Syrische cellist Bassel Abou Fakher als een platform voor muzikanten in de wereldmuziek, veranderde na Bassel's vlucht naar België in een trio waarin, naast hijzelf, ook nog pianist Jean-Baptiste Delneuville en accordeonist Piet Maris actief zijn. Het trio beschouwt Entity als een kruispunt (net zoals Brussel dat ook letterlijk is) van hun muzikale achtergronden, waarbij het doorbreken van de klassieke oost versus west patronen centraal stond. 'Entity' doet wat denken aan de composities van de Tunesische oed-speler Anouar Brahem en de Arabische jazz van Rabih Abou-Khalil, Dhafer Youssef of Bachar Mar Khalifé. Muzikale poëzie tussen melancholie en vreugde.

www.qotob.be | www.choux.net

Diron Animal - Alone

Diron AnimalDiron Animal, bekend als de flamboyante frontman (zie ook de hoesfoto van deze Alone) van de Angolees-Portugese band Throes The Shine die kuduro bijkruidt met invloeden uit rock en elektronische muziek, probeert het nu solo met deze toepasselijk getitelde Alone. Diron werd geboren in het getto van Cazenga in de Angolese hoofdstad Luanda, maar verkaste ondertussen alweer een tijd geleden naar Portugal. Toch beweert Diron dat hij het getto dan wel fysiek verlaten heeft, maar dat hij het mentaal nog steeds met zich meedraagt. Op Alone mixt hij dan ook ritmes uit zijn thuisland als kuduro en semba met invloeden uit house, afrobeat, hip-hop, electro, coupé-décalé of funk, voortdurend afwisselend tussen Portugees, Engels en Kimbundu. Een opmerkelijke gastbijdrage is er van de Zuid-Afrikaanse singer-songwriter en rapper Spoek Mathambo in 'NCrazy'. Stevige dosis world-beats op het lijf geschreven van de huidige afrobeats-generatie.

www.diron.pt | www.soundwayrecords.com

Andina, The Sound Of The Peruvian Andes: Huayno, Carnaval & Cumbia 1968 To 1978

AndinaDe Peruviaanse chef, restauranthouder en muziekproducer Martin Morales is terug met een schijfje vol heerlijke melodieën uit de Peruviaanse Andes. Voor deze compilatie, gefocust op huayno, carnaval en cumbia uit de periode 1968 tot 1978, sloeg Morales de handen ineen met Andres Tapla del Rio, een verwoede vinylverzamelaar uit Lima en Duncan Ballantyne, medeoprichter van Tiger's Milk Records en voorheen actief bij Soundway Records. In de tracklist een hoop illustere bands met tot de verbeelding sprekende namen als Los Demonios del Mantaro, Los CoConjunto Los Luceritos de Casacanchampadres del Ande of Conjunto Los Luceritos de Casacancha. Onze favorieten uit de tracklist: La Mecedora en El Lorcho van het reeds vernoemde Los Compadres del Ande, de aanstekelijke chicha met een rocktintje van Los Walkers De Huánuco in Todos Vuelven, en Descarga Huanuqueña van Los Jelwees. Alweer een fascinerende duik in het muzikale verleden van Peru.

www.tigersmilkrecords.com | www.strut-records.com

Bao Sissoko, Mola Sylla & Wouter Vandenabeele - Tamala

Bao Sissoko, Mola Sylla & Wouter VandenabeeleTamala of reizigers, brengt de Senegalese muzikanten Mola Sylla (vocals, xalam, kalimba) en Bao Sissoko (kora) samen met de Belgische violist Wouter Vandenabeele. Het is verre van de eerste Europees-Afrikaanse kruisbestuiving waarin Afrikaanse snaarinstrumenten aan westerse tegenhangers gekoppeld worden, maar het leverde in dit geval wel een betoverend mooi eindresultaat op. Mola Sylla heeft het in zijn vaak poëtische teksten over onderwerpen als je laten meedrijven met de stroom en stil te staan bij aarde, lucht, fauna en flora (opener Salubrité), de band tussen moeder en kind (Kure Ndey) of nog zo verliefd worden dat je totaal het noorden verliest (Xafamaia), maar eigenlijk blijven zijn vocals steeds ondergeschikt aan het meditatieve samenspel van de drie muzikanten. Een aparte vermelding waard is het instrumentale Ceppe, opgedragen aan ASSAPE/CEPPE, een Senegalese organisatie die in Dakar straatkinderen een opleiding geeft en waarvan Mola, Bao en Wouter met graagte het ambassadeurschap van op zich nemen. Pareltje!

Dit Trio kun je live aan het werk zien op 5 november in Muziekclub ’t Ey (Belsele) en op 25 november in Ferme de la Dîme (Wasseiges).


www.muziekpublique.be | www.xmd.nl

Hermeto Pascoal & Grupo Vice Versa - Viajando Como Som

Hermeto Pascoal & Grupo Vice VersaDe Braziliaanse multi-instrumentalist, componist en arrangeur Hermeto Pascoal werd door Miles Davis ooit nog omschreven als: "…the most impressive musician in the world…", en dat hij bekend staat als O Bruxo ("de tovenaar") heeft dan ook niet alleen te maken met zijn Gandalf-achtige verschijning. Viajando Como Som is meteen ook de 200ste release voor Far Out Recordings. Het album uit 1976 werd in amper twee dagen opgenomen in de Vice-Versa studio van Rogerio Duprat in São Paulo waarbij de klemtoon vooral op improvisatie lag. Ondertitel The Lost '76 Vice-Versa Studio Session verklapt het al, Viajando Como Som zou nooit het licht zien en bleef veertig jaar lang stof vergaren in de archieven van de studio. Voor deze release werd de originele tape gerestaureerd en zo krijgen we eindelijk vier nummers te horen uit wat ontegensprekelijk Hermeto's meest experimentele periode was (afsluiter Casinha Pequina duurt maar liefst 26 minuten!). Bezwerende tropical jazz!

www.faroutrecordings.com | www.hermetopascoal.com.br

Orchestre Les Mangelepa - Last Band Standing

Orchestre Les MangelepaHet verhaal van Orchestre Les Mangelepa begint in het Lubumbashi van het Congo van eind jaren zestig van de vorige eeuw, waar dit rumba-orkest toen nog optrad onder de naam L'Orchestre Baba Nationale (verwijzend naar oprichter Baba Gaston). Omdat de studio's van grote westerse labels als Polygram en EMI zich in die periode voornamelijk in Nairobi bevonden, trok de band in 1973 een eerste keer naar Kenia om twee jaar later terug te keren als huisband van de Aquarius Club in Ngara (een stadsdeel van Nairobi). Binnen de band groeide echter de onvrede met het beleid van Baba Gaston, en algauw splitsten een aantal muzikanten onder leiding van Kabila 'Evany' Kabanza en Bwamy Malumona zich af om verder te werken onder de naam Orchestre Les Mangalepa. Nieuwe standplaats werd het Park Inn in Nairobi's Uhuru Park. Dankzij een mix van Lingala en Swahili en het incorporeren van lokale genres als benga en chakacha, werden Les Mangalepa in geen tijd publiekslievelingen. Maar ook de rest van Afrika wenkte en in de late jaren zeventig volgden tournees in Oeganda, Malawi, Zambia, Zimbabwe en Tanzania. In de jaren tachtig begon de band echter aan populariteit in te boeten, maar na een eerste lokale comeback onder leiding van Tom Kazungu rond de eeuwwisseling, is er nu dus deze Last Band Standing geproduceerd door No-Nation oprichter en producer Guy Morley, waarvoor de band een aantal van hun grootste successen opnieuw inspeelde. De Last Band Standing is klaar om de wereld te veroveren!

www.strut-records.com

Mista Savona presents Havana meets Kingston

Mister Savona presents Havana meets KingstonMuziek slaagt waar de politiek faalde (in de periode 1972 - 1980 onderhielden de Jamaicaanse eerste minister Michael Manley en de Cubaanse president Fidel Castro zeer nauwe banden), zo zou je deze Mista Savona presents Havana meets Kingston kunnen samenvatten. Concept? Geïnspireerd door het legendarische Buena Vista Social Club, bracht de Australische producer Jake Savona aka. Mista Savona een hoop bekende en minder bekende Jamaicaanse (Sly & Robbie, Bongo Herman, Bopee, Ernest Ranglin, Randy Valentine, Turbulence, Cornel Campbell, Prince Alla, Leroy Sibbles, Lutan Fyah, Exile Di Brave…) en Cubaanse (Rolando Luna, Barbarito Torres, Julito Padron, Beatriz Marquez, Solis, Maikel Ante, El Medico…) artiesten samen in de legendarisch EGREM studio in Havana. Het resultaat is een uiterst geslaagd hybride album, waarbij Jamaicaanse en Cubaanse invloeden en genres moeiteloos in elkaar lijken over te vloeien. Voor Havana meets Kingston hernam Cornel Campbell zijn klassieker 100 Pounds Of Collie, zei het wel in het gezelschap van Prince Alla, Leroy Sibbles, The Jewels, Cali P, Lutan Fyah en Exile Di Brave en is Vibracion Positive een vrij geslaagde spaanstalige cover van Bob Marley's Rastaman Vibration, maar onze persoonlijk hoogtepunten uit de tracklist zijn Carnival, een van de eerste singles van het album met Solis en Randy Valentin, de instrumentals 410 San Miguel en Carnival Horns, respectievelijk met Ernest Ranglin op gitaar en Julito Padron op trompet, en aangezien Savona de mosterd bij Buena Vista Social Club haalde kon een versie van überklassieker Chan Chan, hier door Maikel Ante, Felix Baloy, Solis en Eugenio Rodriguez, ook niet in de tracklist ontbreken (en er is nog meer, want ook Buena Vista klassiekers Candela en El Cuarto De Tula werden opnieuw onder handen genomen). Als Mister Savona er ook nog in slaagt om van dit project een toerende live-versie uit de grond te stampen, zou dit wel eens serieuze potten kunnen gaan breken tijdens het volgende festivalseizoen!

Lees verder

Lulendo - Mwinda

LulendoLulendo Mvulu werd geboren in Maquela do Zombo (zie Zombo City), een stadje in het uiterste noorden van de Uige provincie in Angola, maar groeide op in de hoofdstad Luanda. Zingen leerde hij in de kerk, maar het was zijn grootvader die hem inwijdde in de geheimen van de likembe (duimpiano). Tussen 1975 en 2002 werd Angola verscheurd door een burgeroorlog tussen het MPLA (Volksbeweging voor de Bevrijding van Angola) en de UNITA (União para a independência total da Angola) en in 1982 ontvlucht Lulendo dan ook zijn thuisland om zich in Parijs te vestigen. Nadat hij daar nog een tijd als backing vocalist voor onder andere Papa Wemba aan de kost komt, begint hij ook aan een solocarrière te werken. Deze Mwinda (Lingala voor "licht") is ondertussen alweer Lulendo's vierde studioalbum. In zijn nummers wisselt Lulendo af tussen Portugees, Lingala, Frans en zijn moedertaal Kikongo. Opvallende gast is Tony Allen die een stukje komt mee drummen in titelnummer Mwinda en Africa Meu Amor. Op Mwinda vooral de betere lichtvoetige afro-pop, steeds met Lulendo's likembe in een hoofdrol, maar onze favoriet uit de tracklist is toch het iets meer naar afrobeat nijgende Mamona Mbua.

www.budamusique.com | www.xmd.nl

Mighty Mo Rodgers & Baba Sissoko - Griot Blues + Solo & Indré - Solo & Indré

Solo & IndréMighty Mo Rodgers & Baba SissokoJe zult Litouwen wellicht niet meteen in verband brengen met een samenwerkingsproject tussen een Amerikaanse blues-veteraan en een Afrikaanse griot, maar inspirator achter deze Griot Blues was de Litouwse ondernemer Jay Svarplys die de twee muzikanten aan elkaar voorstelde (het hele verhaal wordt nog eens mooi samengevat in titelnummer Griot Blues). Vocalist/percussionist Baba Sissoko en vocalist/toetsenist Mighty Mo Rodgers kregen voor dit album bovendien het gezelschap van drie Italiaanse collega's (Luca Giordano - gitaar, Walter Monini - bas, Pablo Leoni - drums/percussie) en evenveel Amerikanen (Dale 'Dizzy' Williams - gitaar, Darryl Dunmore - harmonica, Saint Willie - flute). Soms neigt dat eerder naar blues uit de Mississippi-delta (Mali To Mississippi, Drunk As A Skunk, What Is The Color Of Love?) elders meer naar de griot-muziek uit West-Afrika (Donke/Dance, Djeli/Griot/Storyteller, Mo Ba) en soms gewoon een combinatie van de twee (The Blues Went To Africa, Nalu/Mother), met als enige uitzondering opener Shake 'Em Up Charlie, dat een reggaetintje kreeg.

Lees verder

New Cool Collective - Electric Monkey Sessions 1 & 2

New Cool CollectiveNew Cool CollectiveEens in de zoveel tijd trekken de leden van het Nederlandse New Cool Collective zich terug in de Electric Monkey studio in Amsterdam. In 2014 resulteerde dat al in Electric Monkey Sessions, waarvoor ze zich onder meer lieten inspireren door Orchestra Baobab (opener Rantanplan, Thierno, Sa Jikko Jii, Casa Di Mansa), psychedelische cumbia (Cumbia Yaya), Italiaanse cinema (Cinecittà) en een aantal persoonlijke jazzfavorieten (Mono Eléctrico, Thierno), en voor de opvolger wilde de band een nog rauwere en meer analoge sound nastreven; één ruimte, een paar microfoons, enkele takes, rechtstreeks op tape: "Opnieuw met zijn achten in dezelfde ruimte ideeën uitwisselen terwijl Kasper het moment vangt en nog wat extra ingrediënten toevoegt. Het waren spannende, inspirerende en creatieve sessies en uiteindelijk verlieten we de studio met 10 nieuwe tracks.". Het resultaat is een caleidoscoop aan genres die wonderwel bij elkaar lijken te passen. Er is Villechaize, een melancholisch jazzy eerbetoon aan dwergacteur Hervé Villechaize (bekend van zijn rollen in de James Bond-film The Man With The Golden Gun en de televisiereeks Fantasy Island), en de inhoudelijk gelijkaardige Max (uptempo latin-jazz) en Kaspa, respectievelijk opgedragen aan de Amerikaanse jazzdrummer Max Roach en Electric Monkey studio opnametechnicus Kasper Frenkel. Voor Limakwa haalde New Cool Collective de mosterd bij de Afro-Peruaanse muziek van Oscar Aviles, en Ar Ping Talk ontstond dan weer uit hun gezamenlijke voorliefde voor de sound van Talking Heads. Een van de absolute feestnummers op Electric Monkey Sessions 2 is Skalypso, zoals de titel al aangeeft, een ska-calypso hybride. De heren van New Cool Collective blijven Nederlanders en Acapulco Gold verwijst dan ook naar een favoriete hennepsoort van de band. Twee keer zeer aangenaam luistervoer dat wij u warm aanbevelen.

www.newcoolcollective.com

Antwerp Gipsy-Ska Orkestra - Black Panther

Antwerp Gipsy-Ska OrkestraAntwerp Gipsy-Ska Orkestra coverde in het verleden al vaker een nummer van het Servische zigeunericoon Saban Bajramovic, bijgenaamd Black Panther, en draagt nu dit hele album aan de man op. Saban kreeg zijn bijnaam toen hij als gewetensbezwaarde werd opgesloten op het gevangeniseiland Goli otok voor de kust van Kroatië en als lid van de voetbalploeg een uitstekende goalkeeper bleek. Stukje muziektrivia: het ritme van het titelnummer van dit album is gebaseerd op The Ballad Of Johnny Butt van de Amerikaanse ska-punk band Sublime. Bandleider Gregor Engelen omschrijft 'Black Panther' als het meest coherente album dat Antwerp Gipsy-Ska Orkestra tot noch toe opnam en dat zowel inhoudelijk als muzikaal, maar ons vielen dan weer vooral de talrijke reggae-invloeden op (opener Babylon Trap, titelnummer Black Panther, As They Wish, If I Had A Heart…).

Lees verder

La Chiva Gantiva - Despegue

La Chiva GantivaVoor hun derde langspeler sloeg het Belgisch-Colombiaanse La Chiva Gantiva de handen ineen met producers Ivan Benavides (Toto La Momposina, Sidestepper) en Vincent Poujol. Het recept van de band, een mix van Afro-Colombiaanse ritmes met invloeden uit punk en rock die ze zelf punkclore doopten, is ongewijzigd gebleven, maar voor Despegue ("lancering", "lift-off") nodigden de Brusselaars deze keer wel een aantal opvallende gasten uit. Zo zorgt Arrested Development-frontman Speech voor wat hip-hop vibes in Cuero, en duikt de baritonsaxofoon van Martin Perna (Antibalas) op in Fais Comme Si, meteen ook het enige Franstalige nummer uit de tracklist.

Lees verder

Amadou & Mariam - La Confusion

Amadou & MariamHet was ondertussen alweer vijf jaar geleden dat het Malinese supersterkoppel Amadou & Mariam ons nog eens verblijdde met een nieuwe langspeler. Het duo nam La Confusion op met de Franse producer Adrien Durand (Bon Voyage Organisation), die het album hier en daar een eighties tintje gaf (de invloeden uit de Chicago house in opener Boufou Safou, een pamflet tegen luiheid, de saxofoonsolo en keyboard-riffs in titelnummer La Confusion, de disco/funk vibes en opnieuw de eighties sax van Adrien Soleiman in Filao Bessame). Titel La Confusion verwijst naar alle verwarring en chaos die er op dit moment in de wereld heerst: "C'est la confusion partout. C'est l'illusion partout. C'est la division surtout!", of zoals Amadou het zelf samenvat: "Nothing is what it seems, and you have to have a lot of patience to understand what is really going on.". Maar op La Confusion worden natuurlijk ook andere onderwerpen aangesneden; zo probeert het duo in C'est Chaud mogelijke toekomstige Afrikaanse migranten te overtuigen van het feit dat het overal moeilijk is om een leven op te bouwen, brengen ze met Femmes Du Monde een ode aan de vrouw en roepen ze zelf God's hulp in met Massa Allah. Ook opvallend is dat Amadou & Mariam deze keer geen vocale gasten uitnodigden, al maken Afrikaanse muzikanten als Djeli Moussa Diawara (kora) of Youssouf Diabaté (ngoni) dan weer wel hun opwachting naast de Braziliaanse percussionist Ze Luis Nascimento en de al vermelde Franse saxofonist Adrien Soleiman. Amadou & Miriam mogen dan beide blind zijn, met La Confusion bewijzen ze opnieuw dat ze de sociale en politieke evoluties in de wereld scherp in de gaten blijven houden.

Lees verder

Saz'iso - At Least Wave Your Handkerchief At Me

Saz'isoMet deze At Least Wave Your Handkerchief At Me laten Glitterbeat Records en producers Joe Boyd, Edit Pula en Andrea Goertler u kennismaken met het Albanese Saz'iso. De kiemen voor dit project werden in 2011 gelegd toen Joe samenwerkte met etnomusicologe Lucy Duran en de Albanese kunstenares Edit Pula voor een driedelig programma over Albanese muziek dat werd uitgezonden op BBC Radio 3. In 2014 vergezelde Boyd Lucy naar Albanië waar Edit Pula en haar vriendin Andrea Goertler, beiden gepassioneerd door de muziektradities van het land, hen algauw warm konden maken voor een albumproject. Na een succesvolle Kickstarter-campagne werden een aantal van de beste Albanese vocalisten en muzikanten samen getrommeld en Saz'iso was geboren.

Lees verder