Tito Puente - Salsa, Salsa, Salsa + Indigenous Matter

In deze barre muziektijden zijn we hier bij tropicalidad.be maar al te blij als we nog eens een nieuw label mogen aankondigen. In The Woods Records focust met haar eerste twee releases in eerste instantie op de heruitgave van de catalogus van het kleine World Record label uit de jaren tachtig van de vorige eeuw. Dat label slaagde er toen onder andere in om muzieklegende Tito Puente en zijn voltallige band voor het eerst, met wat toen state of the art digitaal materiaal moet geweest zijn, op te nemen. Het resultaat is deze Salsa, Salsa, Salsa geworden, met daarop 7 extended versions van enkele van Puente’s grote hits als Oye Como Va en Babarabatiri.

Ook op de compilatie Indigenous Matter staan enkele tracks van Tito Puente wat vreemd naast tracks van het Mexicaanse jarocho ensemble Conjunto Tlacotalpan, het Nigeriaanse Benue State Council For Arts And Culture en het Ivoriaanse Ensemble Traditionnel De L’Ecoupe Des Mondaingues; verre van slecht allemaal, maar het ontbreekt deze compilatie wat aan samenhang.

www.inthewoodsrecords.com | www.xmd.nl

Afro Celt Sound System - Capture 1995-2010

Ondergetekende was al vanaf het begin fan van Afro Celt Sound System, die binnen de wereld­muziek een heel eigen eilandje creëerden waar Keltische zanglijnen (Iarla O'Lionard) moeiteloos samen­vloeien met West-Afrikaanse korapartijen (N'Faly Kouyaté) en Indische dholritmes (Johnny Kalsi). De band is één van de paradepaardjes van het Real World label en na vijftien jaar en 5 albums is het nu tijd voor een terugblik. Het label bundelde dat carrièreoverzicht netjes op twee CD’s waarbij de eerste (Verse) vooral focust op de verschillende stemmen die de muziek van Afro Celt Soundsystem de afgelopen jaren opluisterden (Peter Gabriel, Sinead O'Connor, Robert Plant, etc), terwijl op het tweede schijfje (Chorus) vooral de meer uptempo en instrumentale nummers zijn terug te vinden zoals bijvoorbeeld Dark Moon uit de soundtrack van Martin Scorsese's Gangs Of New York (2002, red.). Voorbeluisteren kan op realworldrecords.com

www.afroceltsoundsystem.net | www.realworldrecords.com | www.xmd.nl

Pura Vida - Struggle In The City

"Briljante eigen songs, wondermooie arrangementen en een kleurrijk palet van vocaal en muzikaal talent.", "Een van de meest talentvolle reggaeartiesten van het land!", het zijn maar enkele van de superlatieven waarmee Pura Vida, geesteskind van Bregt De Boever, omschreven werd en de release van hun eerste langspeler schiep dan ook hoge verwachtingen. Struggle In The City verschijnt op het Gentse Kinky Star label (zie ook 't Hof van Commerce) en geeft een wonderlijke inkijk in de wereld van Pura Vida. De hoes, met illustraties van Nina Schelfthout, doet in niets aan een reggaealbum denken, net zo min als de bandnaam zelf trouwens. Die trend wordt mooi doorgezet in het openingsnummer Third World, dat met een ambient intro van meer dan twee minuten nooit in reggae lijkt uit te monden. Naast de stem van Bregt zelf hoort u ook nog de vocale bijdragen van Saimn-I en Collieman, iets wat het album alleen maar rijker maakt. Invloeden van klassieke rootsbands als The Congos (Babylon Will Fall, Meditation) - waarmee Pura Vida ondertussen al samenwerkte - zijn dan ook nooit veraf. Vergis u niet, dit is geen gezapig zondagnamiddagplaatje, maar heavy roots van de bovenste plank.

www.kinkystar.com

Bottle Of Moonshine - Never Trust The Suits EP

De zandige Kempengrond lijkt stilaan de ideale voedingsbodem voor Belgische skabands. Er waren al The Dill Brothers en later Moodcollector en ook Bottle Of Moonshine blaast het genre nu al enkele jaren nieuw leven in. Het negenkoppige Turnhouts-Arendonkse gezelschap levert met deze Never Trust The Suits een alleraardigst visitekaartje af vol heerlijke roots ska. En dat het niet alleen ska moet zijn bewijzen ze met een nummer als het lekker latin swingende Cassiopeia. Nice one!

www.bottleofmoonshine.com | www.shakinweld.be

Youssou N'Dour - Dakar/Kingston

Ondergetekende is geen grote fan van Youssou N'Dour. De man mag dan de grootste Afrikaanse ster zijn en respect afdwingen met zijn inzet voor het goede doel, maar de muziek die hij de laatste jaren aflevert is vaak een poppy afkooksel van de West-Afrikaanse muziek die we hier op tropicalidad.be zo genegen zijn. Zoals de titel al aangeeft, trok N'Dour voor Dakar/Kingston naar Jamaica om daar een aantal van zijn nummers een reggaejasje aan te meten. Ook al werkte Youssou daarvoor samen met ex-Wailer en oude rot in het vak Tyrone Downie en een hele reeks gasten (Mutabaruka, Morgan Heritage, Patrice, Ayo), het resultaat is nu niet onmiddellijk een openbaring te noemen. Collega's, die het glas altijd liever halfvol dan halfleeg noemen, zullen opmerken dat dit soort projecten de populariteit van het reggae­genre alleen maar ten goede komen, maar daar heeft ondergetekende weinig boodschap aan. Er zijn ondertussen trouwens Afrikaanse reggae­sterren genoeg (Tiken Jah Fakoly, Alpha Blondy, Takana Zion, Manjul, etc) die het genre wel naar nieuwe hoogtes tillen. Niet dat N'Dour de bal overal misslaat, want vooral de nummers in het Wolof (Medina, Bamba, Diarr Diarr) kunnen bekoren.

www.youssou.com | www.universalmusic.fr

The World Ends: Afro Rock & Psychedelia in 1970's Nigeria

Toen in 1967 steden als Londen en San Francisco werden ondergedompeld in de Summer of Love, werd Nigeria verscheurd door een burgeroorlog (Op 30 mei 1967 riep rebellenleider Chukwuemeka Ojukwu Oost-Nigeria uit tot de republiek Biafra. Hierop kwam er een oorlog die duurde tot januari 1970. Een van de belangrijkste oorzaken van die oorlog was de vondst van olie in Biafra. De schatting van het dodental door deze oorlog lopen sterk uiteen, tenminste een half miljoen mensen stierven, maar door sommige waarnemers worden 2 miljoen slachtoffers genoemd, red.). De psychedelica en grooves van het einde van de jaren zestig bereikten het land pas aan het begin van het volgende decennium. Voor deze compilatie verzamelde het Soundway label 33 tracks die de afro-rock en psychedelica uit die periode perfect illustreren. Enkele previews vind je op hun webstek.

www.soundwayrecords.com | www.xmd.nl

Salif Keita - La Différence

Met La Différence, opvolger voor Moffou uit 2002 en M'Bemba uit 2005, besluit Salif Keita zijn akoestische trilogie voor Universal. Met de titel van het album en het gelijknamige titelnummer onderstreept Salif zijn anders zijn als albino, maar La Différence slaat ook op het verschil dat je als individu kan maken. Inzake milieuproblematiek bijvoorbeeld, iets wat hij aankaart in de nummers San Ka Na (over de zwaar vervuilde en steeds meer uitdrogende Niger rivier, de levensader van Mali) en Ekolo D'Amour (over de ecologische rampen die Afrika teisteren). Op dat laatste nummer, opgenomen in Beiroet, hoort u trouwens de trompet van de voor tropicalidad.be-getrouwen bekende Ibrahim Maalouf en ook Habib Koité's balafonist Keletigui Diabate en cellist Vincent Segal maken hun opwachting. La Différence klinkt als classic Salif Keita en dat is misschien deels te wijten aan het feit dat de bard een aantal van zijn oudere nummers voor het album in een nieuw jasje stak (Papa, Folon, Seydou). Met deze boeiende videomentary en de video-clip van La Différence kun je alvast de sfeer opsnuiven van Salif Keita's nieuw album.

www.universalmusic.fr

Elektropik #1 (DJ RKK)

Bij een long hot summer hoort een gepaste compilatie en deze Elektropik #1, samengesteld door de stem van het Franse Radio Nova DJ RKK a.k.a. Rémy Kolpa Kopoul, zou, in combinatie met een margarita, caipirinha of mojito, wel een de perfecte inloper voor de komende Antilliaanse Feesten kunnen zijn. Van Braziliaanse baile funk (Black Alien, Tejo & Speed's Follow Me Follow Me) over Argentijnse cumbia digital (Para Bailar) tot New Yorkse latin-hop (Aqui Llegamos van Tres Coronas feat. Rocca), Elektropik #1 heeft het allemaal en ook een aantal vertrouwde tropicalidad.be-gezichten passeren de revue (Gotan Project, El Hijo De La Cumbia, Zuco 103). Op amazon.com vind je alvast enkele samples.

www.naive.fr

Cheikh Lô - Jamm

Met Jamm (Wolof voor "vrede", red.) laat de Senegalese troubadour Cheikh Lô voor de eerste keer in vijf jaar nog eens van zich horen. Lô is een trouw aanhanger van de leer van Cheikh Ibrahima Fall (zelf een volgeling van Cheikh Amadou Bamba — oprichter van de Broederschap der Mouriden, een afsplitsing van de Islam in Senegal — richtte Fall de Baye Fall op met als primaire waarden werk en toewijding aan Cheikh Amadou Bamba. De Baye Fall vallen op door hun lange dreadlocks en de kleurige patchwork gewaden die ze dragen, red. ), iets wat hem ook in zijn muziek beïnvloed, want over Jamm zegt hij zelf het volgende: "De jarasse is het veelkleurige lapjeskleed dat de Baye Fall en dus ook ikzelf dragen. Net zoals onze boubou is ook dit album opgebouwd uit verschillende lagen en invloeden, maar als je die op de juiste manier samenbrengt krijg je terug een harmonisch geheel."

Lees verder

La Caravane Passe - Ahora In Da Futur

Op hun vorige album leidde het Franse La Caravanne Passe ons nog trots rond in hun imaginaire dorp Plèchti; voor Ahora In Da Futur (de hoes heeft iets van Jules Verne meets Balkan beats) nodigen ze ons uit aan boord hun teletijdmachine. Buiten de crew van La Caravanne Passe blijken er trouwens nog enkele verstekelingen aan boord (Marko Markovic, Rachid Taha, Erika Serre, etc) en samen zorgen ze voor een nog grotere mengelmoes van stijlen (ook rock, electro, dub en drum & bass krijgen nu een plaatsje) en talen. Voorsmaakjes vind je op amazon.fr.

www.makasound.com

Gotan Project - Tango 3.0

De titel van dit nieuwe album van neo-tango collectief Gotan Project maakt een recensie bijna overbodig. Tango 3.0 staat symbool voor de drie-eenheid Philippe Cohen Solal, Eduardo Makaroff en Christoph H. Müller, is het derde studioalbum van Gotan Project en geeft de verdere ontwikkeling van hun mix van traditionele tango-elementen met moderne elektronica aan.

Lees verder

Richy Pitch - Ye Fre Mi Richie Pitch

Richy Pitch debuteerde midden jaren negentig als deejay in de Londense hiphopclub Scratch. In 2006 kreeg hij de kans om mee te werken aan een project in Ghana en dat leverde uiteindelijk dit album op. Voor Ye Fre Mi Richy Pitch ("Ze noemen mij Richy Pitch" in het Twi) werkte Richy samen met het kruim van de Ghanese hiplife scene (Samini, Reggie Rockstone a.k.a. the godfather of hiplife, etc) en de tagline op de hoes van het album: "A musical journey to Ghana, through the ears of a producer from London.", vat perfect samen waar het hier om draait: highlife, hiplife en afrobeat meet the London club scene.

www.bbemusic.com | www.richypitch.com

Samy Izy - Tsara Madagasikara

Tsara Madagasikara, het debuutalbum van de Malagassische formatie Samy Izy herbergt een ware schat aan muzikale informatie over het vanille-eiland. Bandleider Samoela Andriamalalaharijaona aka. Sammy is dan ook verre van een beginneling; al in 1980 richtte hij Tarika Sammy op, een band die een hele generatie Malagassische muzikanten (Rossy, Maheleo, ..) zou beïnvloeden. Voor dit nieuwe project omringde Sammy zich met jong talent, maar zonder de oudere generatie uit het oog te verliezen (zo speelt bijvoorbeeld de op Madagascar als een halve legende beschouwde fluitspeler Rageorge mee op de nummers Ny Tany en Maro). Ontdek met ons typische instrumenten als sodina, valiha, marovany, kabosy of jejy voatova en laat u niet in verwarring brengen als Tsara Madagasikara de ene keer wat West-Afrikaans klinkt (de klank van de valiha-kabosy, een cyther-luit die wat weg heeft van de West-Afrikaanse kora) en er wat verder weer Mozambikaanse en Zuid-Afrikaanse invloeden doorschemeren (Radio Mozambique is ook op sommige plaatsen in Madagaskar te ontvangen).

www.networkmedien.de

Badume's Band - Addis Kan

Een groepje Bretoenen dat zich vol overgave stort op een repertoire van Ethiopische muziek uit de jaren zestig en zeventig, geeft toe het is niet alledaags! Op hun debuut Addis Kan (de titel is een woordspeling waar Addis Kan staat voor de kan of koning van Addis, maar de kan ha diskan, wat vertaald uit het Bretoens iets als vraag en antwoord betekent, is de populairste vorm van traditionele Bretoense muziek) geven de muzikanten van Badume's Band hun interpretatie van oude hits van Ethiopische artiesten als Getachew Debalqe, Tesfaye Lemma of Mahmoud Ahmed (die als gast opduikt in het nummer Fetsum Denq Ledj Nesh). Geen idee of het Amhaars van frontman Eric Menneteau ook echte Ethiopiërs kan overtuigen, maar als we hun aantreden op het Addis Abeba Festival in 2007 als maatstaf nemen, denkt ondergetekende dat daar weinig twijfel moet over bestaan en ook het vertrouwen dat ze kregen van artiesten als Alemayehu Eshete en Mahmoud Ahmed, voor wie ze als backingband fungeerden tijdens Europese tournees, spreekt boekdelen. De Ethiopische muziek lijkt eindelijk aan haar opmars begonnen!

www.innacor.com

Next Stop… Soweto Volume 2 & 3

Nog net op tijd voor het begin van de wereldbeker voetbal in Zuid-Afrika gooit het Strut Records label ook deel 2 en 3 in hun Next Stop... Soweto reeks op de markt. Volume 2 kreeg als ondertitel Soul, funk & organ grooves from the townships 1969-1976 en focust voornamelijk op de Zuid-Afrikaanse soulscene. Vanaf de jaren zestig keek het Zuid-Afrikaanse apartheidsregime met een steeds afkeurender oog naar buitenlandse muziekinvloeden. Hoewel het allesbehalve evident was om in die omstandigheden aan muziek te komen (censuur was aan de orde van de dag) wist een kleine soulscene zich toch te handhaven. Op dit schijfje laat Strut u kennismaken met groepen als The Rovers, The Klooks en The Anchors of de Motown en Stax sounds uit de townships van Zuid-Afrika.

Giants, ministers and makers, jazz in South Africa 1963-1984, volume 3 in de reeks, klinkt meteen een stuk anders. De geschiedenis van de jazz in Zuid-Afrika gaat terug tot de jaren twintig van de vorige eeuw met een glorieperiode in de jaren vijftig en artiesten als de Jazz Epistles en Chris McGregor als grootste sterren. De nummers op deze compilatie komen echter uit de periode 1963 - 1984. In de voor Zuid-Afrika woelige jaren zestig, een periode gekenmerkt door radiorestricties, politieraids en met de Sharpville Massacre (Het bloedbad van Sharpeville was een incident op 21 maart 1960 in Sharpeville, Zuid-Afrika, waarbij de politie het vuur opende op zwarte demon­stranten. Meer dan 20.000 inwoners demonstreerden tegen de pasjeswetten die hen belemmerden in hun bewegings­vrijheid en hen verplichtten om op vordering hun identiteitsbewijs te tonen. De demonstratie was georganiseerd door het Pan-Afrikaans Congres. De politie schoot op de demonstranten, waardoor 69 doden en vele gewonden vielen, red.) als donkerstee dieptepunt, verlieten verschillende van Zuid-Afrika’s grootste namen — artiesten als Hugh Masekela en Miriam Makeba — het land. Toch besloten een aantal vastbesloten muzikanten om moedig door te bijten en op dit schijfje kan u dan ook eindelijk Zuid-Afrikaanse jazzlegendes als saxofonist Dudu Pukwana of drummer Early Mabuza leren kennen. Een van de nummers op het album is het tot noch toe onuitgegeven nummer Next Stop… Soweto van Dollar Brand aka. Abdullah Ibrahim, waaraan deze reeks haar naam ontleende. Sterk staaltje archiefwerk!

www.strut-records.com

Ayobaness: The Sound of South African House

Het WK Voetbal vindt dit jaar plaats in Zuid-Afrika en met de compilatie Ayobaness: The Sound Of South African House ("ayoba" is een uitdrukking om aan te geven wanneer iets te gek of geweldig is, red.) serveert het Outhere label een schijfje dat daarbij wel eens de perfecte soundtrack zou kunnen zijn. Zoals de titel al aangeeft gaat het hier om Zuid-Afrikaanse house, dansmuziek uit de shebeens die eind jaren negentig evolueerde uit de kwaito. Populaire Zuid-Afrikaanse deejays als Pastor Mbhobho, DJ Cleo en DJ Clock mixen digitale beats, al dan niet afgewisseld met bijdragen van gevestigde Zuid-Afrikaanse waarden als Hugh Masekela, Moses Molelekwa of Mahlatini & The Mahotella Queens, met teksten in lokale talen als het Zoeloe, Xhosa of Tsonga. De grenzen van het wereldmuziekgenre worden steeds vager en een compilatie als Ayobaness toont hoe mooi rond de cirkel ondertussen geworden is. Voor­proeven kan op outhere.de.

www.outhere.de | www.xmd.nl

Palenque Palenque: Champeta Criolla & Afro Roots in Colombia, 1975-'91

Voor de compilatie Palenque Palenque: Champeta Criolla & Afro Roots in Colombia, 1975-'91 verlaat het Soundway Records label de haar vertrouwde Afrikaanse wateren om koers te zetten naar de Caraïbische kustlijn van Colombia. Al wil dat nu ook weer niet zeggen dat er geen aan­knopings­punt is met hun vorige compilaties, want Palenque Palenque focust op de door highlife, soukous, kompa en afrobeat beïnvloedde champeta die eind jaren zeventig ontstond in steden als Barranquilla en Cartagena. In 21 nummers een overzicht proberen te bieden van vijfentwintig jaar champeta criolla is misschien over­ambitieus, al blijft dit wel een superleuke introductie! Een en ander voor­be­luis­teren kan op soundwayrecords.greedbag.com.

www.soundwayrecords.com | www.xmd.nl

Raul Paz - Havanization

Als muziekrecensenten het over Raul Paz hebben durft de omschrijving "pionier van de new Cuban wave" (een groep jonge Cubaanse musici die in jaren negentig van de vorige eeuw aanspoelden in Parijs, red.) al wel eens vallen; onder­getekende leerde de man en zijn muziek enkele jaren geleden kennen op het Couleur Café festival en houdt het liever bij de omschrijving: het betere Spaanstalige popwerk, hier en daar bijgekruid met invloeden uit hiphop, rock en groove. Deze Havanization is het logische vervolg op Paz' vorige releases op het Naïve label Mulata en Revolucion. Voorproeven kan op naive.fr.

www.raulpaz.net | www.naive.fr

Quique Neira - Jah Rock

De naam Quique Neira doet misschien niet meteen een belletje rinkelen, maar als we daaraan toevoegen dat de man in het verleden actief was bij Gondwana, zal er bij sommige reggae­lief­hebbers wellicht een lichtje gaan branden. In zijn thuisland Chili timmert Quique ondertussen al enkele jaren solo aan de weg. Jah Rock (een woordspeling die tegelijk naar de kracht/steun van Jah en de muzikale mix van pop, rock en reggae die Neira zich eigen maakte, verwijst) is dan ook al 's mans derde album en werd opgenomen met de hulp van Wailers-gitarist Junior Marvin en producer Jim 'Lion' Fox. Degelijk roots album met latin touch.

Tijdens zijn Europese tour houdt Quique Neira deze zomer ook halt op Festival Mundial (20 juni, Tilburg) én Afro-Latino festival (27 juni, Bree).

www.quiqueneira.com | www.glm.de | www.shakinweld.be

Daara J Family - School of Life

Toegegeven, enige nostalgie overmande ondergetekende bij het ontdekken van de recentste release van het Senegalese hip hop duo Daara J Family. Zo'n 5 jaar geleden, toen tropicali­dad.be nog in prille kinderschoenen stond bleken deze rappers (toen nog een trio onder de naam Daara J) één van de ontdekkingen te zijn op Couleur Café 2005. Hun toen­malig album Boomerang kon de live magie in eerste instantie maar amper evenaren, al bleek het zo'n album te zijn dat moet rijpen. Niet minder dan zeven jaar na Boomerang is er nu School of Life — de vertaling van "Daara J" in het Wolof.

Lees verder