Kasai Allstars & Orchestre Symphonique Kimbanguiste - Around Félicité Soundtrack

Kasai Allstars & Orchestre Symphonique KimbanguisteHoewel de band het gros van de nummers op deze Around Félicité voor zijn rekening nam, is dit geen nieuwe langspeler van het Congolese Kasai Allstars, maar wel de soundtrack bij Félicité, een film van de Senegalese regisseur Alain Gomis, die zich dan weer wel helemaal in het universum van Kasai Allstars afspeelt. Het hoofdpersonage in de film, Muambuyi, vertolkt door Vero Tshanda, is een trotse vrijgevochten vrouw die zangeres is bij Kasai Allstars en doorheen de film moet proberen haar zoon uit de greep van de straten van Kinshasa te houden. Naast de nummers van Kasai Allstars zijn er op Around Félicité ook nog drie composities van de Estse componist Arvo Pärt terug te vinden, vertolkt door het Orchestre Symphonique Kimbanguiste; nummers die ons wat deden terugdenken aan de soundtrack die Ennio Morricone destijds componeerde voor The Mission. Kers op de taart is een tweede schijfje, Félicité Remixes met daarop nog eens 10 remixen door onder andere Clap! Clap!, Daedalus, Africaine 808 en RAMZi.

www.crammed.be | www.felicite-lefilm.com

M, Toumani Diabate & Sidiki Diabate - Lamomali

M, Toumani Diabate & Sidiki DiabateMet Lamomali ziet zanger en componist Matthieu Chedid aka. M een droomproject gerealiseerd. Voor dit album werkte de Frans-Libanees-Egyptische muzikant samen met kora-virtuozen Toumani en Sidiki Diabate en voor de vocale gedeeltes nodigde hij dan weer gasten als Amadou & Mariam, Oxmo Puccino, Mamani Keita, Santigold en vooral Fatoumata Diawara, die in maar liefst vijf nummers te horen is, uit. Hoewel M in Parijs al meer dan twintig jaar met Malinese muzikanten samenwerkt, blijft hij zichzelf toch een beetje als een buitenbeentje beschouwen; vandaar ook de titel van het album, Lamomali, een woordspeling op Mali en anomalie. Opener Manitoumani is een ode aan Toumani Diabate en zijn instrument de kora en met het disco-getinte Bal De Bamako, een van de aanstekelijkste nummers op Lamomali, doet M hetzelfde voor de Malinese hoofdstad Bamako. Voor Cet Air gaat M dan weer de dubby afro-reggae toer op en in Le Bonheur verweeft hij traditionele Malinese muziek op een betoverende manier met klassieke vocalen en elektronica. Vanwege het onderwerp van en het grote aantal gasten dat opduikt in 'Solidarité' (Ibrahim Maalouf, Sajay Khan, Santigold, Seu Jorge, Youssou N'Dour, Chacha…), alweer funky disco, doet het nummer wat denken aan een moderne versie van benefietsingles als Do They Know It's Christmas of We Are The World. Het meest traditionele nummer op Lamomali is Mama waarvoor Mamani Keita de krachten bundelde met Moriba Diabate. De grootmoeder van M was, van auteur en poëet Andrée Chedid en het citaat uit haar gedicht Toi, dat ook op de hoes van het album prijkt, vat de gedachtegang achter dit project perfect samen: "Toi, qui que tu sois, je te suis bien plus proche qu'étrange."

Op vrijdag 30 juni komt M dit project live voorstellen op Couleur Café.

www.labo-m.net | www.wagram.fr

Piri - Vocês Querem Mate?

PiriIn de reeks heruitgaven van releases op het Quartin label presenteert Far Out Recordings na Victor Assis Brasil's Toca Antonio Carlos Jobim en Jose Mauro's Obnoxious nu deze Vocês Querem Mate? ("willen jullie doden?"), het debuut van Piry Reis, beter bekend als Piri; een album dat in zijn originele vinylversie uit 1970 een heus verzamelobject geworden is en op het internet gemakkelijk enkele honderden euro waard is. De persrelease bij Vocês Querem Mate? maakt gewag van "dreamy and ethereal, groovy Brazilian psych-folk", en daar willen wij ons graag bij aansluiten. Vederlichte flower power uit een periode toen Brazilië nochtans gebukt ging onder een militair bewind (waarnaar de titel van het album natuurlijk een knipoog is).

www.faroutrecordings.com

Orchestra Baobab - Tribute To Ndiouga Dieng

Orchestra Baobab Wij dachten eerlijk gezegd dat het lied van Orchestra Baobab ver uitgezongen was, maar net zoals bij hun Beninse collega's van Le Tout Puissant Orchestre Poly-Rythmo het geval was, had de Senegalese band een overlijden te betreuren en hebben daarnaast ook nog enkele bandleden andere oorden opgezocht (gitaristen Latfi Ben Jelloun en Barthélemy Attisso verlieten beiden de band). Samen met Balla Sidibe, Rudy Gomis en Thione Seck gold Ndiouga Dieng al sinds het plotse overlijden van Laye Mboup in 1974 als één van de stemmen van Orchestra Baobab en het is dan ook niet meer dan logisch dat de overgebleven bandleden dit nieuwe album aan hem opdroegen. Voor de rest is het business as usual en gaat Orchestra Baobab op Tribute To Ndiouga Dieng gewoon door waar ze ons achterlieten met het alweer uit 2007 (!) daterende Made In Dakar. Ndiouga Deng is daarboven ondertussen in goed gezelschap en wij bouwen hier beneden gewoon een stomend Senegalees feestje ter zijner ere!

U kunt het trouwens ook zelf live meemaken, want op 5 mei staat Orchestra Baobab in het kader van het Afrika Filmfestival in Het Depot in Leuven. Allen daarheen!

www.orchestrabaobab.com | www.worldcircuit.co.uk

Jamaram - Freedom Of Screech

JamaramHet Duitse Jamaram zette al vaker een dier op de hoes van hun albums: voor Jameleon uit 2010 was dat een kameleon, voor Heavy Heavy, het samenwerkingsproject met Acoustic Night Allstars uit 2015 kozen ze voor een olifant, en voor deze Freedom Of Screech is het een kleurrijke papegaai geworden. De albumtitel is een oproep tot ruimdenkendheid en respect, en is vooral bedoeld als een statement tegen het steeds verder oprukkende isolationistische denken. Het reflecteert zich ook in de nummers op het album, een ware caleidoscoop aan genres gaande van reggae (Like A Rock, Never Ever, Cross The Line) en ska (opener Back In The Day, Girlfriend) over hip-hop (Off My Lawn) en funkrock (Worlds Apart) tot zelfs wat salsa (Pa Mi Gente), dancehall met Indische percussie (We Got The Groove) en singer-songwriter pop (Honey Bee). Release die even veelkleurig is als de pluimen van de papegaai op de hoes!

www.jamaram.de | www.turban-records.de

King Ayisoba - 1000 Can Die

King AyisobaMet deze 1000 Can Die probeert de Ghanese kologo-speler (een traditionele luit) King Ayisoba de traditionele ritmes die hij van zijn vader aangeleerd kreeg naar de eenentwintigste eeuw te tillen. Aangevuld met percussie op guluku, dundun en bembe trommels en elektronica levert dat een rauwe sound op die zeker niet iedereen zal smaken. En King Ayisoba mag dan traditionele ritmes gebruiken, zijn teksten, afwisselend gebracht in Frafra, Twi en Pidgin Engels, zijn dat allerminst. In opener Africa Needs Africa vat hij mooi de problemen van zijn continent samen: corrupte leiders, jongeren die uit wanhoop richting Europa vluchten en datzelfde Europa dat de Afrikaanse rijkdommen blijft plunderen als was het hun eigendom, titelnummer 1000 Can Die waarschuwt dan weer voor de horror en het menselijke leed die een oorlog kunnen veroorzaken, en Ndeema gaat over de traditionele manier waarop ze in Ghana huwelijksproblemen oplossen (de vrouw trekt een poosje opnieuw bij haar ouders in). Opvallende gasten op het album zijn reggaelegende Lee 'Scratch' Perry die samen met de Ghanese rapper M3nsa te horen is in het titelnummer, en de Nigeriaanse saxofonist Orlando Julius, die opduikt in Dapagara. Het enige nummer waarin de kologo van Ayisoba niet te horen is, is Wine Lange, waarin Sakuto Yongo's de honneurs waarneemt op zijn gonje, een éénsnarige viool. Oude tradities uit het donkere continent nieuw leven ingeblazen.

Het concert in de Brusselse Ancienne Belgique in het kader van het BRDCST festival hebt u net gemist, maar King Ayisoba staat op 9 april nog in Het Bos in Antwerpen.

www.kingayisoba.net | www.glitterbeat.com | www.xmd.nl

Daniel Dzidzonu - Unknownland + Vikpomé

Daniel DzidzonuDaniel DzidzonuDe Togolese trompettist Daniel Dzidzonu geldt nu al een poosje als een absolute revelatie in de Belgische afrobeat- en jazz-scene. Hoog tijd dus om zijn muziek ook op plaat verkrijgbaar te maken en dat doet Zephyrus met niet één maar twee vinylreleases tegelijk: Unknownland en Vikpomé. Met de titel van dat laatste album, vrij vertaald "kleine ruimte", wil Daniel aangeven dat we nooit mogen vergeten om te genieten van de kleine dingen in het leven, want het zijn net die mooie details die het pad naar iets groters verlichten. Ook al wordt Dzidzonu's sound vaak vergeleken met de vintage afrobeat uit de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw - zelf omschrijft hij zijn sound liver als "new generation afrobeat" - met een twintigkoppige band toeren is helaas niet meer van deze tijd en dus staat Daniel de ene keer met een trio op het podium, dan weer met een kwintet, en als echt alles uit de kast gehaald moet worden met een zevenkoppige band en twee gastvocalisten. Daniel kreeg zijn eerste bugel al op zeer jonge leeftijd van zijn vader (die zelf percussionist was in het lokale kerkorkest) en bleek meteen een natuurtalent. Vele jaren later verhuisde Dzidzonu naar België waar hij in 2009 een jazzopleiding volgde aan de muziekacademie van Evere. Voor hij zich uiteindelijk volledig op zijn solocarrière stortte, speelde Daniel nog een tijdje samen met Oghene Kologbo, destijds nog gitarist bij Fela zelve. Twee keer funky afro-groove van een opkomend toptalent!

U moet alvast zeker niet te vrezen dat u Daniel Dzidzonu deze zomer niet aan het werk zult zien, want de man staat zowat op elk festivalpodium van Couleur Café over Kokopelli en Esperanzah tot Copacobana en Sfinks Mundial!

www.danieldzidzonu.com | www.zephyrusvzw.be

Hijaz - 10 Years: Live Recording

HijazHijaz, het oriëntaalse jazzkwartet rond oed-speler Moufadhel Adhoum en pianist Niko Deman bestaat tien jaar, en om die verjaardag extra in de verf te zetten presenteert de band deze 10 Years: Live Recording, een soort live Best Of album dat enkel in beperkte oplage verkrijgbaar zal zijn. Al moet u "live" in dit geval zeker niet te letterlijk nemen, want de opnames van de tracks op 10 Years: Live Recording gebeurden in de RTBF studio's ter gelegenheid van het programma Le Monde est un Village en van enig publiek is dan ook geen sprake. De enige uitzondering is Aisha dat werd opgenomen in zaal coStA in Antwerpen. Eid milad saeid (gelukkige verjaardag) Hijaz!

www.hijaz.be | www.zephyrusvzw.be

Terraforming In Analogue Space: IRL Remixes 2000 - 2015

Terraforming In Analogue SpaceHet Engelse IRL zet zijn vijftiende verjaardag in de verf met deze Terraforming In Analogue Space: IRL Remixes 2000 - 2015, meteen ook de honderdste release op het label. Op de dubbelaar een mooie selectie uit de catalogus die Independent Records Ltd. de afgelopen jaren heeft opgebouwd en als u deze pagina's genegen bent, zullen namen als Tinariwen, Justin Adams & Juldeh Camara, Terakaft, General Paolino, Malawi Mouse Boys en Dub Colossus zeker niet onbekend in de oren klinken. IRL vroeg bovendien aan Nick 'Dubulah' Page (Dub Colossus) om van de originele nummers ook remixen te voorzien, een project waar hij met tevredenheid op terugkijkt: "Curating this collection of remixes was both very enjoyable and challenging (many of the original multi-track masters were sadly not available, so part of curating also involved making sample packs for remixers). In the context of the current situation, post the Brexit referendum, with the rise in right-wing European nationalism, hate crimes and racist attacks along with increasing introspection and nostalgia for an imaginary lost England, it seems poignant and relevant to consider the alternative: an outward looking culture embracing the sounds and ideas of the world and our shared commonality!". Ook in het lijstje remixers een hoop bekende namen als Transglobal Underground, Dub Colossus, Afriquoi en The Dhol Foundation, maar ook een aantal die bij ondergetekende niet meteen een belletje deden rinkelen (Radar Station, Lunar Drive, Dalek Romeo, Eccodek…), en die gaven de originele tracks de ene keer een dubstep-kleurtje (de Stereo Mike Mix van Xaos' Processional), dan weer een dancehall (de Dub Colossus Mix van Justin Adams' Desert Road) of een drum & bass vibe (de Lunar Drive Mix van General Paolino's Congratulations South Sudan of The Dhol Foundation's Mix van Malawi Mouse Boys' Ndinasangalala) of creëerden een eigen ambient-universum (de Syriana Mix van Lo'Jo's Sur Des Carnets Nus). Wij wensen het label alvast nog vijftien even voorspoedige jaren!

www.irl.org.uk | www.terraformingmusic.com | www.xmd.nl

The Nile Project - Jinja

The Nile ProjectThe Nile Project is een gelegenheidsproject waarvoor 15 muzikanten uit verschillende landen rond de Nijl en zijn bijrivieren - Ethiopië, Egypte, Kenia, Oeganda, Rwanda, Soedan en Burundi - de handen in elkaar sloegen. In 2013 was er al het live-album Aswan en voor deze studio-opvolger blies The Nile Project opnieuw verzamelen in Jinja, een stadje in het zuiden van Oeganda. The Nile Project staat echter voor meer dan alleen maar muziek, want de echte missie van de band is om de wereld er bewust van te maken dat er in het Nijlbekken teveel mensen van de rivier gebruik maken en de watervoorraad steeds beperkter wordt. Opener Inganji is een ontmoeting tussen de stemmen van de Rwandese Sophie Nzayisenga en de Ethiopische Selamnesh Zemene. Allah Baqy is dan weer een oud Egyptisch liefdeslied, hier gebracht door Dina El Wedidi en Sarah Abunama-Elgadi, die er wat Soedanese vibes aan toevoegt, en ook Dil Mahbuby, opnieuw met El Wedidi, maar met een hoofdrol voor de oed van Mohamed Abozeky is van eenzelfde orde. Voor Ya Abai Wuha, opnieuw met Selamnesh Zemene trekken we naar Ethiopië en ook Tenseo, deze keer met de sax van Jorga Mesfin in combinatie met de stem van Zemene, is pure Ethio-jazz (al is het nummer, waarin ook opnieuw de oed van Mohamed Abozeky te horen is, eigenlijk gebaseerd op een hymne uit de Koptisch-Orthodoxe kerktraditie). In Omwiga hoort u dan weer de adungu, een typisch Oegandese harp en Biwelele doet hetzelfde voor de ikembe en de enanga, respectievelijk een Rwandese duimpiano en citer. Ook zin om eens muzikaal de Nijl af te varen, haal dan vooral deze Jinja in huis!

www.nileproject.org | www.zambaleta.org | www.xmd.nl

Philippe Baden Powell - Notes Over Poetry

Philippe Baden PowellPhilippe Baden Powell is de zoon van de legendarische Braziliaanse gitarist en componist Baden Powell de Aquino, maar dat had u wellicht al geraden. Philippe groeide op tussen Rio, Parijs en, toeval bestaat niet, het Duitse Baden Baden, en stond al voor de eerste keer op het podium - toen nog samen met zijn vader - als dertienjarige knaap. Over zijn vader's muzikale invloed zegt Philippe zelf het volgende: "He transmitted to me the passion and commitment indispensable to any artist.", en ook de onweerstaanbare drang om met anderen samen te werken is een karaktertrek die hij erfde van zijn pa: "I can't remember a time making music just by myself. I've always felt like a kid with toys waiting for friends to come and play.". Op Notes Over Poetry zijn die vrienden onder andere de Franse jazz-drummer André Ceccarelli, de Belgische jazz-vocalist David Linx en de Braziliaanse percussiegrootmeester Ruca Rebordão. De samenwerking leverde een album vol heerlijke latin-jazz op, dan eens met invloeden uit hip-hop/spoken word (titelnummer Notes Over The Poetry) en vervolgens weer met wat lichte samba-toetsen (opener Vamos Donatear?, een track opgedragen aan de Braziliaanse pianist João Donato) of een funky baslijn (Chica). Wij zijn geen jazz connaisseurs, maar dit soort zwoele muziek kan alleen maar uit Brazilië komen daar zijn wij dan weer wel zeker van!

www.philippebadenpowell.com | www.faroutrecordings.com

Daymé Arocena - Cubafonia

Daymé ArocenaMet Nueva Era, haar debuutalbum uit 2015 luidde Giles Peterson-protegé Daymé Arocena al een nieuw tijdperk in de Cubaanse muziek aan en op Cubafonia, waarvoor ze onder andere samenwerkte met Dexter Story, brengt ze opnieuw die heerlijke mengelmoes van Cubaanse ritmes als changui, guaguanco en ballada, met jazz, samba, nu-soul (Mambo Na' Ma, Como) en een snuifje santeria (opener Eleggua), waarbij ze afwisselt tussen Spaans, Engels en in afsluiter Valentine zelfs voorzichtig enkele lijnen in het Frans. Als muzikale helden noemt Daymé onder andere Ella Fitzgerald, Billie Holiday, Nina Simone, Elis Regina en Erykah Badu en deze Cubaanse diva mag wat ons betreft gelijk in dat rijtje aanschuiven. Een betere Cubaan gaan we u dit jaar waarschijnlijk niet meer serveren.

Daymé Arocena komt Cubafonia live voorstellen op 5 april in De Roma (Antwerpen) en op 8 april in Espace Senghor (Brussel).

www.cubafonia.com | www.daymearocena.com | www.brownswoodrecordings.com

Eléonor - Vive

EléonorEléonor is het alter ego van de Antwerpse vocaliste Elly Aerden die zich voor het gros van de teksten van haar nummers baseert op oude Romeinse gedichten. De voertaal op Vive ("leef!") is dan ook vooral het Latijn, al zijn er in de tracklist ook nummers in het Spaans (het Arabo-Andalusische Ay Carmela) en Portugees (Minha Aldeia) terug te vinden. Die laatste track is een muzikale bewerking van een gedicht van Fernando Pessoa waarvoor Eléonor zich vocaal liet bijstaan door de Portugese fadozanger Helder Moutinho. Met dit album wilde Elly naar eigen zeggen het leven in al zijn facetten belichten: zo gaat Cras, een gedicht uit de 1ste eeuw, over iemand die alles steeds weer maar uitstelt en dus "vergeet" te leven, titelnummer Vive (met een intro op een diatonische-accordeon door Anne Niepold die zo als soundtrack voor een televisiereeks zou kunnen dienen) zou je kunnen samenvatten als "carpe diem" of "pluk de dag", en De Vere gaat dan weer over de lente en de kringloop van het leven. Fado, jazz, oriëntaals (Dulcissime) en klassiek (Cras) met een eeuwenoude tekstuele basis.

www.eleonor.be

Tamikrest - Kidal

TamikrestKidal, ondertussen alweer de vierde langspeler van de jonge Toeareg-leeuwen van Tamikrest, is een eerbetoon geworden aan het dorp in het noorden van Mali waar frontman Ousmane Ag Mossa opgroeide en dat tegelijk geldt als de onofficiële hoofdstad van de Toeareg uit de regio en symbool staat voor hun verzet en standvastigheid. Over de nummers op het album zegt Ousmane zelf het volgende: "I wrote most of the songs when I was in the desert. If you want to talk about the situation, you really need to live it. Kidal talks about dignity. We consider the desert as an area of freedom to live in, but many people consider it as just a market to sell to multinational companies, and for me, that is a major threat to the survival of our nomadic people.", of zoals hij het samenvat in War Tila Eridaran: "My love is my country, my ambition is freedom!". Kidal werd opgenomen in Bamako, geproduceerd door Mark Mulholland en gemixt door David Odlum, die al eerder een Grammy in de wacht sleepte voor zijn werk met Tinariwen. Tamikrest behoorde al langer tot onze woestijnfavorieten en bevestigt opnieuw met deze Kidal.

Tamikrest komt Kidal live voorstellen in de Brusselse Botanique op 6 mei.

www.tamikrest.net | www.glitterbeat.com | www.xmd.nl

Les Amazones d'Afrique - République Amazone

Les Amazones d'AfriqueNet op tijd voor internationale vrouwendag 2017 mogen we u Les Amazones d'Afrique voorstellen en is Afrika een eerste vrouwelijke supergroep rijker! De line-up die Real World Records wist samen te stellen oogt in ieder geval indrukwekkend: Angélique Kidjo, Rokia Koné, Mamani Keita, Nneka, Massan Coulibaly, Kandia Kouyaté, Madiaré Dramé, Madina N'Diaye, Mariam Doumbia en Inna Modja, allemaal zijn ze op République Amazone te horen. Het hele project werd eigenlijk op poten gezet om aandacht te vragen voor het wereldwijde probleem van de genderongelijkheid, een boodschap die wellicht nog het beste wordt samengevat in La Dame Et Ses Valises, een nummer waarin Nneka onder andere vraagt: "Woman don't you know you're a queen?". Maar République Amazone gaat om meer dan een boodschap wereldkundig maken, want met de opbrengst van het album ondersteunen de dames ook actief de Panzi Foundation, een hospitaal opgericht in Bukavu (Oost-Kongo), waar dokter Denis Mukwege ondertussen al zowat 80000 vrouwen, waarvan velen het slachtoffer van brutaal seksueel geweld, opnieuw een toekomst wist te bieden. Deze amazones staan klaar om de wereld te veroveren!

www.realworldrecords.com

Yasmine Hamdan - Al Jamilat

Yasmine HamdanYasmine Hamdan, de vrouwelijke helft van het Libanese underground-duo Soapkills, is met Al Jamilat ("de schoonheden") aan haar tweede soloalbum toe. Voor de opnames trok ze naar de studio van Sonic Youth in Hoboken, New Jersey, waar ze de 11 demo's, opgenomen tijdens treinritten, vliegreizen en op hotelkamers, verder afwerkte met Steve Shelley (die ook de drumpartijen op het album voor zijn rekening nam), multi-instrumentalist Shahzad Ismaily en producers Luke Smith en Leo Abrahams. Alle nummers op Al Jamilat zijn originele composities, enkel het titelnummer, een ode aan de vrouwelijkheid, is een uitzondering, want een muzikale interpretatie van een gedicht van de Palestijnse dichter Mahmoud Darwish. Hamdan zingt in een variatie aan Arabische dialecten, maar voor wie die talen niet machtig is en toch benieuwd is naar waar Yasmine het in haar nummers dan el over heeft, geeft de zangeres zelf mee: "As for my own lyrics, my top ten list of topics are relationships, manipulation, self-reflection, self-mocking, deception, lust, sin, fear, love and rebellion.". Met haar westerse indiepop met vocals in het Arabisch bewijst Yasmine Hamdan nog maar eens dat "wereldmuziek" in twee richtingen kan of zelfs moet werken.

In het kader van Les Nuits komt Yasmine Hamdan Al Jamilat op 13 maart live voorstellen in de Brusselse Botanique.

www.yasminehamdan.com | www.crammed.be

Mokoomba - Luyando

MokoombaVijf jaar na hun debuut Rising Tide is de Zimbabwaanse revelatie Mokoomba eindelijk terug met deze Luyando (Tonga voor "moederliefde"). Mokoomba koos deze keer voor een akoestische aanpak, maar dat betekent zeker niet dat de nummers op Luyando minder energiek klinken dan die op voorganger Rising Tide. Met de tracks op Luyando betuigt Mokoomba vooral eer aan de tradities uit de Tonga en Lovale cultuur die langzaam maar zeker dreigen te verdwijnen. Zo adviseert Njawane jonge jagers hoe ze zich moeten gedragen wanneer ze bedreigd worden door een leeuw, is Kumukanda' geïnspireerd op een initiatieritueel bij de Tonga, en in Mabemba bezingen ze dan weer de waarden van het Tonga-volk. De bandleden van Mokoomba groeiden op vlakbij de Victoriawatervallen of Mosi-oa-Tunya, en Mokole (vrij vertaald "donderende rook") is een ode aan de wereldberoemde waterval. Het meest emotioneel geladen nummer op Luyando is Kambowa, waarin Mokoomba verhaalt over een traumatische gebeurtenis in de geschiedenis van de Tonga, die in 1955 gedwongen hun voorouderlijke gronden moesten verlaten om plaats te maken voor de aanleg van de Kariba dam. Toekomst en verleden van een volk gestalte gegeven door een geweldige band!

www.mokoomba.co.zw | www.outhere.de | www.xmd.nl

Kalio Gayo - Orok EP

Kalio GayoZowat exact twee jaar na hun vorige release, Drango 13, is het Utrechtse Kalio Gayo terug met deze 6 tracks tellende Orok EP. Aan hun muzikale recept - "global parti folk" zoals ze het zelf omschrijven - is weinig veranderd en ook op Orok vullen zangeressen Renske Das en Anja Pleit opnieuw hun verzonnen taaltje aan met flarden Engels (zoals al een eerste keer het geval was op Drango 13). In afsluiter Signe hoorden we opnieuw de woorden "party y prije" of "feest en tranen" die ook al de titel vormden van hun gelijknamige album uit 2011, maar vooral Diloberri vat het statement dat de band met deze release wil maken mooi samen: "… there is no such thing as the wrong country, the wrong color or the wrong name, we share the same future, bright or grim, east and west, the same future…". Laat ons hopen dat het gros van de Nederlanders met de nakende parlementsverkiezingen daar in het vooruitzicht goed die boodschap begrepen hebben!

www.kaliogayo.nl

Omar Sosa & Seckou Keita - Transparent Water

Omar Sosa & Seckou KeitaDe dialoog tussen de kora van Seckou Keita en de piano van Omar Sosa op Transparent Water heeft het ene moment wat weg van klassieke muziek en doet dan weer eerder aan een filmscore denken. Met dit album breidt Keita in feite een vervolg op het uit 2014 daterende Clychau Dibon, waarop hij een vraag en antwoord spel speelde met de harp van Catrin Finch. Dit album kreeg dus Transparent Water als titel en opener Dary begint dan ook letterlijk met het geluid van stromend water. Dat beide heren niet over één nacht ijs gingen mag blijken uit het feit dat de eerste opnames voor dit album al dateren uit de lente van 2013. Transparent Water is dan ook meer dan kora en piano alleen, en Sosa en Keita deden dan ook een beroep op de Chinese sheng- en bawu-meester Wu Tong en de Japanse koto-speelster Mieko Miyazaki. Voor de percussietoetsen op het album kon Omar dan weer rekenen op zijn vaste percussionist Gustavo Ovalles. Wondermooi album om heerlijk op weg te dromen.

www.omarsosa.com | www.seckoukeita.com | www.worldvillagemusic.com

Onom Agemo And The Disco Jumpers - Liquid Love

Onom Agemo And The Disco JumpersAls u dacht dat Onom Agemo een obscure afrobeatlegende was, dan hebt u het terdege mis, want achter Onom Agemo And The Disco Jumpers gaat gewoon een Duits viertal uit Berlijn schuil (en probeer Onom Agemo ook maar eens achterstevoren te lezen, dat helpt vast). Spil van de band is saxofonist Johannes Schleiermacher en Liquid Love, de tweede langspeler van de band, is het logische vervolg op Cranes And Carpets uit 2015 (zelfs in de hoezen van beide albums zorgde de band voor enige continuïteit). De sound van Onom Agemo And The Disco Jumpers vatten is niet gemakkelijk, maar grooven doet het in ieder geval als de beesten. Wij hoorden op Liquid Love onder andere invloeden uit de Ethio-jazz (Opus), afro-funk (Weird Panda King, The Disco Jumpers), free jazz, psychedelica, krautrock en Marokkaanse gnawa (Kurifuna). Het album sluit af met de vierdelige compositie Somebody waarin ook de stemmen van Maria Schneider, Natalie Grefel en Olga Xavier te horen zijn. Aanstekelijke Duitse weirdness!

www.discojumpers.de | www.agogo-records.com