door | 23 Juli 2010 |
Plaatjes |


Toen in 1967 steden als
Londen en
San Francisco werden ondergedompeld in de
Summer of Love, werd
Nigeria verscheurd door een burgeroorlog (Op 30 mei 1967 riep rebellenleider
Chukwuemeka Ojukwu Oost-Nigeria uit tot de republiek
Biafra. Hierop kwam er een oorlog die duurde tot januari 1970. Een van de belangrijkste oorzaken van die oorlog was de vondst van olie in Biafra. De schatting van het dodental door deze oorlog lopen sterk uiteen, tenminste een half miljoen mensen stierven, maar door sommige waarnemers worden 2 miljoen slachtoffers genoemd, red.). De
psychedelica en grooves van het einde van de jaren zestig bereikten het land pas aan het begin van het volgende decennium. Voor deze compilatie verzamelde
het Soundway label 33 tracks die de
afro-rock en psychedelica uit die periode perfect illustreren. Enkele previews vind je op hun
webstek.
www.soundwayrecords.com |
www.xmd.nl
door | 22 Juli 2010 |
Interviews |

Op het eerste gehoor lijkt
Ozomatli één van de vele bands uit de Barcelonese musica mestiza scene, maar schijn bedriegt. Ozomatli,
Nahuatl voor "aap", is onlosmakelijk verbonden met de Amerikaanse westkust en meerbepaald
Los Angeles waar ze zowat vijftien jaar geleden onstonden op de nog narokende puinhopen van een vakbondsconflict. Asdrubal 'Asdru' Sierra wou ons te woord staan na hun concert op
Festival Mundial (Tilburg).
Lees verder
door | 18 Juli 2010 |
Affiche |

Dezer dagen moet een mens moeite doen om niét tegen een podium op te lopen waar tropische muziekjes welig tieren. De wereldmuziekfestivals en -concerten zijn alom tegenwoordig tijdens de zomermaanden en daar is onze
agenda stille getuige van. Tegen het eind van de maand zijn alle rechtgeaarde wereldmuziek liefhebbers (uw
tropicalidad.be reporter incluis) op het
Boechoutse Molenveld terug te vinden alwaar
Sfinks Mixed voor de 35ste keer zijn gezellige zelf kan zijn. Hoogtijd dus om uit te vissen of er tijdens het weekend van 30, 31 juli en 1 augustus muzikaal evenveel te beleven valt als
vorig jaar.
Lees verder
door | 13 Juli 2010 |
Frontstage |

Tijdens het zonovergoten weekend van 25, 26 en 27 juni werd niet enkel in Brussel genoten van muziek uit alle windstreken, ook in het Limburgse
Bree stond een smakelijke portie wereldmuziek geprogrammeerd. Op twee plaatsen tegelijkertijd zijn behoort niet tot de capaciteiten van uw trouwe
frontstage reporter, dus moesten we hartverscheurende keuzes maken en lieten we tijdens drie kleurrijke
Couleur Café dagen de
affiche van
Afro-Latino festival aan onze neus voorbijgaan. Gelukkig konden de sympathieke mensen van Afro-Latino een aantal verslagen en foto's bijeen sprokkelen die we hier met plezier publiceren. Met dank aan
Timmy Haubrechts,
André Lambeck,
Christof Rutten (tekst),
Bart Henseler en
Michel Engelen (foto's).
Lees verder
door | 12 Juli 2010 |
Plaatjes |

Met
La Différence, opvolger voor
Moffou uit 2002 en
M'Bemba uit 2005, besluit
Salif Keita zijn akoestische trilogie voor
Universal. Met de titel van het album en het gelijknamige titelnummer onderstreept Salif zijn anders zijn als
albino, maar
La Différence slaat ook op het verschil dat je als individu kan maken. Inzake milieuproblematiek bijvoorbeeld, iets wat hij aankaart in de nummers
San Ka Na (over de zwaar vervuilde en steeds meer uitdrogende
Niger rivier, de levensader van
Mali) en
Ekolo D'Amour (over de ecologische rampen die Afrika teisteren). Op dat laatste nummer, opgenomen in
Beiroet, hoort u trouwens de trompet van de voor
tropicalidad.be-getrouwen bekende
Ibrahim Maalouf en ook
Habib Koité's balafonist Keletigui Diabate en cellist
Vincent Segal maken hun opwachting.
La Différence klinkt als classic Salif Keita en dat is misschien deels te wijten aan het feit dat de bard een aantal van zijn oudere nummers voor het album in een nieuw jasje stak (
Papa,
Folon,
Seydou). Met deze boeiende
videomentary en de video-clip van
La Différence kun je alvast de sfeer opsnuiven van Salif Keita's nieuw album.
www.universalmusic.fr
door | 12 Juli 2010 |
Plaatjes |

Bij een long hot summer hoort een gepaste compilatie en deze
Elektropik #1, samengesteld door de stem van het Franse
Radio Nova DJ RKK a.k.a.
Rémy Kolpa Kopoul, zou, in combinatie met een
margarita,
caipirinha of
mojito, wel een de perfecte inloper voor de komende
Antilliaanse Feesten kunnen zijn. Van Braziliaanse
baile funk (Black Alien, Tejo & Speed's
Follow Me Follow Me) over Argentijnse cumbia digital (
Para Bailar) tot New Yorkse latin-hop (
Aqui Llegamos van Tres Coronas feat. Rocca),
Elektropik #1 heeft het allemaal en ook een aantal vertrouwde
tropicalidad.be-gezichten passeren de revue (
Gotan Project,
El Hijo De La Cumbia,
Zuco 103). Op
amazon.com vind je alvast enkele samples.
www.naive.fr
door | 8 Juli 2010 |
Plaatjes |

Met
Jamm (
Wolof voor "vrede", red.) laat de Senegalese troubadour
Cheikh Lô voor de eerste keer
in vijf jaar nog eens van zich horen. Lô is een trouw aanhanger van de leer van
Cheikh Ibrahima Fall (zelf een volgeling van
Cheikh Amadou Bamba — oprichter van de
Broederschap der Mouriden, een afsplitsing van de Islam in Senegal — richtte Fall de Baye Fall op met als primaire waarden werk en toewijding aan Cheikh Amadou Bamba. De Baye Fall vallen op door hun lange dreadlocks en de kleurige patchwork gewaden die ze dragen, red. ), iets wat hem ook in zijn muziek beïnvloed, want over
Jamm zegt hij zelf het volgende: "De jarasse is het veelkleurige lapjeskleed dat de Baye Fall en dus ook ikzelf dragen. Net zoals onze boubou is ook dit album opgebouwd uit verschillende lagen en invloeden, maar als je die op de juiste manier samenbrengt krijg je terug een harmonisch geheel."
Lees verder
door | 8 Juli 2010 |
Plaatjes |

Op hun
vorige album leidde het Franse
La Caravanne Passe ons nog trots rond in hun imaginaire dorp Plèchti; voor
Ahora In Da Futur (de hoes heeft iets van
Jules Verne meets Balkan beats) nodigen ze ons uit aan boord hun teletijdmachine. Buiten de crew van La Caravanne Passe blijken er trouwens nog enkele verstekelingen aan boord (
Marko Markovic,
Rachid Taha,
Erika Serre, etc) en samen zorgen ze voor een nog grotere mengelmoes van stijlen (ook rock, electro, dub en drum & bass krijgen nu een plaatsje) en talen. Voorsmaakjes vind je op
amazon.fr.
www.makasound.com
door | 5 Juli 2010 |
Allerlei |

Een dikke vijf jaar terug, in een niet nadergenoemd café in het Leuvense, kregen twee wereldmuziekliefhebbers het naïeve idee om een
blog uit de grond te stampen die de wereldmuziek wat extra in de verf ging zetten. Op 5 juli 2005 — vandaag exact vijf jaar geleden — verscheen de allereerste, ietwat amateurische
post. We hadden toen geen flauw idee van wat er ging
volgen, maar dankzij de noeste arbeid en enthousiasme van
wouter,
tim en
mezelf heeft
tropicalidad.be een kleine 1.000 posts later duidelijk z'n plaats verworven in de wereldmuziekscene van ons land.
Dit is dan ook het uitgelezen moment om al onze lezers en fans te bedanken voor hun onophoudelijke interesse, reacties, commentaren & mailtjes, alsook de de sympathieke mensen uit de wereldmuziekscene die ons in afgelopen laatste jaren getrakteerd hebben op ontelbare promo-cd's, persdossiers, backstage-, frontstage-, foto-, pers- en vip-pasjes.
Obrigado!
door | 2 Juli 2010 |
Interviews |

Cristoph H. Müller, Eduardo Makaroff en Philppe Cohen Solal hebben met
Gotan Project eigenhandig voor de heropleving van de tangocultuur gezorgd. Zoals de titel van hun laatste album,
Tango 3.0, al aangeeft, zijn ze ondertussen al aan hun derde studio-album toe en ook dat is weer
a joy to the senses geworden. Voor hun uitverkochte show in de
Brusselse AB vonden de drie heren nog de tijd om ons uitgebreid te woord te staan.
Lees verder
door | 2 Juli 2010 |
Plaatjes |

De titel van dit nieuwe album van neo-tango collectief
Gotan Project maakt een recensie bijna overbodig.
Tango 3.0 staat symbool voor de drie-eenheid Philippe Cohen Solal, Eduardo Makaroff en Christoph H. Müller, is het derde studioalbum van Gotan Project en geeft de verdere ontwikkeling van hun mix van traditionele
tango-elementen met moderne elektronica aan.
Lees verder
door | 30 Juni 2010 |
Frontstage |

Ook al hadden we na
vrijdag en
zaterdag ettelijke festivalkilometers in de benen, toch gingen we op zondag dapper verder met concerthoppen op
Couleur Café. Talloze uitgeslapen en minder uitgeslapen feestvierders vonden op de laatste festivaldag opnieuw de weg naar het uiterst gezellige stadsfestival dat in totaal
76.000 bezoekers mocht ontvangen. De geur van zweet, zonnecrème, lauw bier en exotische kruiden hadden zich na drie dagen vermengd tot een festivalparfum van formaat. De overige zintuigen richtten we resoluut op wat er on-stage te beleven viel en ook op de derde festivaldag bleek dat een dik belegde boterham te zijn.
Lees verder
door | 29 Juni 2010 |
Frontstage |

Het immer kleurrijk en uiterst gezellig festivalterrein van
Couleur Café werd ook tijdens de tweede dag volop getrakteerd op tropische temperaturen. In de loop van de namiddag vulde het stoffig terrein in hartje Brussel zich langzaamaan met festivalgangers en vormde uiteindelijk een mensenzee van
27.000 man. Schoon weer, schoon volk en ook een schoon affiche waar oude bekenden en (hopelijk) fijne ontdekkingen broederlijk naast elkaar stonden. Net zoals
vrijdag slingerde ons concertspoor onverwoed verder tussen de drie podia in een poging om onze festivalhonger te stillen. Dat het een smakelijk meergangenmenu is geworden kunnen we u nu al verklappen.
Lees verder
door | 28 Juni 2010 |
Frontstage |
Couleur Café haalde afgelopen week vaker de nationale pers dan we gewoon zijn. De hele
hetse rond
Beenie Man deed behoorlijk wat stof opwaaien en uiteindelijk verdween de Jamaicaan van de affiche om de gemoederen te bedaren — wie er nu gelijk heeft laten we wijselijk in het midden. Waar we wel een uitgesproken mening over hebben is dat er op de openingsdag van het kleurrijke stadsfestival nog genoeg lekkers op de
affiche stond om menig wereldmuziekliefhebber te doen watertanden. We slingerden vrolijk tussen de
vertrouwde Fiesta & Univers tent en het gigantisch hoofdpodium (oftewel de
boombox) en vertellen u graag wat we op onze concerttocht zijn tegengekomen. Men volge mijn stoffig spoor.
Lees verder
door | 24 Juni 2010 |
Plaatjes |
Richy Pitch debuteerde midden jaren negentig als deejay in de Londense hiphopclub Scratch. In 2006 kreeg hij de kans om mee te werken aan een project in
Ghana en dat leverde uiteindelijk dit album op. Voor
Ye Fre Mi Richy Pitch ("Ze noemen mij Richy Pitch" in het
Twi) werkte Richy samen met het kruim van de
Ghanese hiplife scene (
Samini,
Reggie Rockstone a.k.a. the godfather of hiplife, etc) en de tagline op de hoes van het album: "A musical journey to Ghana, through the ears of a producer from London.", vat perfect samen waar het hier om draait:
highlife,
hiplife en
afrobeat meet the London club scene.
www.bbemusic.com |
www.richypitch.com
door | 22 Juni 2010 |
Frontstage |

Afgelopen zondag is in Deurne het startschot afgevuurd voor een nieuw seizoen in het
Openluchttheater Rivierenhof — het zomerverblijf van de
Arenberg. Op het
programma een niet onaardige portie wereldmuziek, waaruit we voor u alvast deze aanraders aanstippen:
Murga Armada (24 juni),
The Original Wailers (8 juli),
Antwerp Gipsy Ska Orkestra (16 juli),
Mdungu (30 juli) en
Manteca (27 augustus). De openingsavond werd toevertrouwd aan de
zouk maestro's van
Kassav'. Zelf waren we er niet bij — we hadden de Parijse dames en heren twee jaar terug op
Couleur Café nog aan het werk gezien — maar de trouwe
tropicalidad.be lezer Yourth was wel op post in Deurne en was zo vriendelijk om ons een verslag én een rij foto's te sturen. ¡Muchas gracias, Yourt!
Lees verder
door | 19 Juni 2010 |
Affiche |

Momenteel wordt het wereldmuziekfestivalseizoen bij onze noorderburen feestelijk ingezet door
Festival Mundial alwaar Tim, gewapend met een microfoon enkele artiesten
op de rooster zal leggen. Volgend weekend barst het festivalseizoen in ons land in alle hevigheid los met zowel het
Afro-Latino festival (Bree) als
Couleur Café (Brussel). Het werd een hartverscheurende keuze tussen twee bijzonder boeiende line-ups, maar uiteindelijk besloten we om de
tropicalidad.be tenten drie dagen lang op te slaan in hartje Brussel en aldus nemen we de Couleur Café affiche even onder de loep (middels een berg bewegende beelden).
Lees verder
door | 16 Juni 2010 |
Plaatjes |
Tsara Madagasikara, het debuutalbum van de
Malagassische formatie Samy Izy herbergt een ware schat aan muzikale informatie over het vanille-eiland. Bandleider Samoela Andriamalalaharijaona aka. Sammy is dan ook verre van een beginneling; al in 1980 richtte hij
Tarika Sammy op, een band die een hele generatie Malagassische muzikanten (Rossy,
Maheleo, ..) zou beïnvloeden. Voor dit nieuwe project omringde Sammy zich met jong talent, maar zonder de oudere generatie uit het oog te verliezen (zo speelt bijvoorbeeld de op
Madagascar als een halve legende beschouwde fluitspeler Rageorge mee op de nummers
Ny Tany en
Maro). Ontdek met ons typische instrumenten als
sodina,
valiha,
marovany,
kabosy of jejy voatova en laat u niet in verwarring brengen als
Tsara Madagasikara de ene keer wat West-Afrikaans klinkt (de klank van de valiha-kabosy, een cyther-luit die wat weg heeft van de West-Afrikaanse kora) en er wat verder weer
Mozambikaanse en
Zuid-Afrikaanse invloeden doorschemeren (
Radio Mozambique is ook op sommige plaatsen in Madagaskar te ontvangen).
www.networkmedien.de
door | 14 Juni 2010 |
Plaatjes |

Een groepje
Bretoenen dat zich vol overgave stort op een repertoire van Ethiopische muziek uit de jaren zestig en zeventig, geeft toe het is niet alledaags! Op hun debuut
Addis Kan (de titel is een woordspeling waar Addis Kan staat voor de kan of koning van Addis, maar de
kan ha diskan, wat vertaald uit het
Bretoens iets als vraag en antwoord betekent, is de populairste vorm van traditionele Bretoense muziek) geven de muzikanten van
Badume's Band hun interpretatie van oude hits van Ethiopische artiesten als Getachew Debalqe, Tesfaye Lemma of
Mahmoud Ahmed (die als gast opduikt in het nummer
Fetsum Denq Ledj Nesh). Geen idee of het
Amhaars van frontman Eric Menneteau ook echte Ethiopiërs kan overtuigen, maar als we hun aantreden op het Addis Abeba Festival in 2007 als maatstaf nemen, denkt ondergetekende dat daar weinig twijfel moet over bestaan en ook het vertrouwen dat ze kregen van
artiesten als
Alemayehu Eshete en
Mahmoud Ahmed, voor wie ze als backingband fungeerden tijdens Europese tournees, spreekt boekdelen. De Ethiopische muziek lijkt eindelijk aan haar opmars begonnen!
www.innacor.com
door | 10 Juni 2010 |
Plaatjes |

Nog net op tijd voor het begin van de
wereldbeker voetbal in
Zuid-Afrika gooit het
Strut Records label ook deel 2 en 3 in hun
Next Stop... Soweto reeks op de markt.
Volume 2 kreeg als ondertitel
Soul, funk & organ grooves from the townships 1969-1976 en focust voornamelijk op de Zuid-Afrikaanse soulscene. Vanaf de jaren zestig keek het Zuid-Afrikaanse
apartheidsregime met een steeds afkeurender oog naar buitenlandse muziekinvloeden. Hoewel het allesbehalve evident was om in die omstandigheden aan muziek te komen (censuur was aan de orde van de dag) wist een kleine soulscene zich toch te handhaven. Op dit schijfje laat Strut u kennismaken met groepen als The Rovers, The Klooks en The Anchors of de
Motown en
Stax sounds uit de townships van Zuid-Afrika.
Giants, ministers and makers, jazz in South Africa 1963-1984,
volume 3 in de reeks, klinkt meteen een stuk anders. De geschiedenis van de jazz in Zuid-Afrika gaat terug tot de jaren twintig van de vorige eeuw met een glorieperiode in de jaren vijftig en artiesten als de
Jazz Epistles en
Chris McGregor als grootste sterren. De nummers op deze compilatie komen echter uit de periode 1963 - 1984. In de voor Zuid-Afrika woelige jaren zestig, een periode gekenmerkt door radiorestricties, politieraids en met de Sharpville Massacre (Het bloedbad van Sharpeville was een incident op 21 maart 1960 in Sharpeville, Zuid-Afrika, waarbij de politie het vuur opende op zwarte demonstranten. Meer dan 20.000 inwoners demonstreerden tegen de pasjeswetten die hen belemmerden in hun bewegingsvrijheid en hen verplichtten om op vordering hun identiteitsbewijs te tonen. De demonstratie was georganiseerd door het Pan-Afrikaans Congres. De politie schoot op de demonstranten, waardoor 69 doden en vele gewonden vielen, red.) als donkerstee dieptepunt, verlieten verschillende van Zuid-Afrika’s grootste namen — artiesten als
Hugh Masekela en
Miriam Makeba — het land. Toch besloten een aantal vastbesloten muzikanten om moedig door te bijten en op dit schijfje kan u dan ook eindelijk Zuid-Afrikaanse jazzlegendes als saxofonist
Dudu Pukwana of drummer Early Mabuza leren kennen. Een van de nummers op het album is het tot noch toe onuitgegeven nummer
Next Stop… Soweto van
Dollar Brand aka. Abdullah Ibrahim, waaraan deze reeks haar naam ontleende. Sterk staaltje archiefwerk!
www.strut-records.com