Win 3 duo-tickets voor Femi Kuti (Het Depot)
Op 19 april komt
Femi Kuti (zoon van
afrobeat legende
Fela Kuti) naar
Het Depot in Leuven. We hebben hiervoor drie duo-tickets liggen, dus mail als de vliegende bliksem naam én voornaam naar — deelnemen kan tot en met 14 maart.
door | 2 Maart 2010 |
Plaatjes |
Wij leerden
The Souljazz Orchestra kennen als een
aanstekelijk Canadees afrobeatgroepje, maar op
Rising Sun laten ze ons wat dat betreft toch wat op onze honger zitten. Al zult u ons niet horen zeggen dat dit een slecht album is; integendeel zelfs,
Rising Sun zou wel eens het beste werk van de Canadezen tot nu toe kunnen zijn. Maar zoals gezegd, dit is dus geen afrobeat-album geworden; met uitzondering van de tracks
Mamaya en
Agbara is The Souljazz Orchestra deze keer het jazzgedeelte van hun naam gaan verkennen. Dit levert een grotendeels instrumentaal
ethno jazz schijfje op om de vingers van af te likken (check zeker eens het ongetwijfeld door
Mulatu Astatke geïnspireerde
Negus Negast). Voorsmaakjes vind je op
hun eigen webstek.
www.souljazzorchestra.com |
www.strut-records.com
door | 2 Maart 2010 |
Plaatjes |
Deze BalkanGrooves wordt geserveerd als BalkanBeats 2.0; een goede verstaander heeft dus maar een half oor nodig om te weten waarover het gaat. De muziek op deze verzamelaar is nu ook weer niet zo verschillend van wat er op de
BalkanBeats verzamelaars terug te vinden was, maar is misschien nog meer clubgericht en opvallend is ook dat geen enkele mix nog te gek lijkt; alles van dancehall over electro tot drum & bass wordt aan een Balkantherapie onderworpen en bijgekruid met de nodige beats. Natuurlijk passeren ook een aantal namen de revue die deze pagina’s niet vreemd zijn (
Watcha Clan,
Kottarashky,
Dobranotch) en samen met een reeks onbekendere namen levert dat vijftien tracks op die het
Eastblok kwaliteitslabel kregen en samen een verdomd aanstekelijk schijfje vormen!
www.eastblokmusic.com |
www.xmd.nl
door | 1 Maart 2010 |
Plaatjes |
Als muziekliefhebber ben je steeds op zoek naar dat ene album dat je letterlijk kippenvel bezorgt.
The Prester John Sessions van
Gogol Bordello bassist
Tommy T behoort tot die selecte categorie. Op
The Prester John Sessions mengt Tommy op geniale wijze ethio-jazz met reggae en dub, een beetje zoals
Dub Colossus het hem vorig jaar al voordeed. De naam van het album verwijst trouwens naar de legende van de mythische Afrikaanse Kristen-koning
Prester John, waarover, net zoals over de
Ethiopische muziek vandaag, weinig geweten was in het Westen.
The Prester John Sessions moet het vooral hebben van de bij wijlen schitterende instrumentatie (het
masinko-spel van Setegne Satenaw, de saxen van Andrea Fabbri en David Sislen) maar de stemmen van
Gigi en Abdi Nuressa geven het geheel toch net iets meer authenticiteit. Het enige nummer dat volledig misplaatst overkomt op het album is
Lifers (waarvoor Tommy zijn kompanen van Gogol Bordello uitnodigde), maar die kleine faux pas vergeven we hem graag. Nu al één van de albums van 2010 en
hier te ontdekken!
www.tommytmusic.com |
www.easystar.com
door | 1 Maart 2010 | via
worldmusic.about.com |
Luister |
Afropop Worldwide heeft naast hun radioprogramma op
PRI en de bijbehorende webstek
afropop.org een nagelnieuw webproject op poten gezet:
Hip Deep. De kersverse webstek herbergt een schat aan audio-reportages over artiesten, genres, muziekstromingen en -geschiedenis uit het Afrikaanse continent (en occasioneel daarbuiten). Alles wordt middels interviews, achtergrondinformatie en royale hoeveelheden muziek uit de doeken gedaan. Ondertussen bevat Hip Deep genoeg materiaal om je enkele weekends lang bezig te houden. Wij hebben er alvast een vijftal smakelijke reportages voor u uitgepikt.
Enjoy!
door | 21 Februari 2010 |
Luister |
Met spijt in het hart melden we u dat de
tropicalidad.be radio (°19 augustus 2006 - † 8 februari 2010) is komen te gaan. Een
niet nadergenoemde beheersmaatschappij voor de rechten van de muziekproducenten bleef — verkeerdelijk, ons inziens — beweren dat onze playlist niet onder het
citaatrecht valt. Rechten heeft iedereen, maar je recht afdwingen is helaas enkel weggelegd voor de medemens met veel tijd en evenveel centen.
Sinds zijn
introductie in 2006, heeft de
steamin' tropical radio ruim drieënhalf jaar lang uw wereldmuziek blog van tropische muziekjes voorzien en we hopen dat we binnen afzienbare tijd ons trouw tropicalidad.be publiek opnieuw kunnen voorzien van een portie auditief wereldmuziekvertier. Steunbetuigingen, suggesties en andere bedenkingen zijn altijd
welkom.
door | 16 Februari 2010 |
Plaatjes |
Kwame Bediako, een in
Chicago aangespoelde
Ghanees, draait al ettelijke jaren mee in het Amerikaanse reggaecircuit en
Forward Ever is dan ook alweer zijn derde — volledig in eigen beheer uitgegeven — album. Vocaal heeft Kwame wat weg van de
betreurde Lucky Dube. Moest die stem u trouwens bekend voorkomen, dat kan want het nummer
Stepping Into Zion werd door het
Putumayo label geselecteerd voor hun
African Reggae compilatie uit 2009. Voor het album werkte Bediako samen met
Georges Kouakou, bekend van zijn werk met
Alpha Blondy en
Jim 'Lion' Fox, toch geen slechte referenties. Rechttoe rechtaan Afrikaans reggaealbum dat je niet omverblaast, maar zelf wel overeind blijft.
www.kwamereggae.com |
www.shakinweld.be
door | 16 Februari 2010 |
Plaatjes |
Wie zei daar dat de revolutionaire boodschap van de reggae dood is?
Hold Up De Pouvoir, het jongste album van
Salim Jah Peter, geldt in zijn thuisland
Niger als staatsgevaarlijk. Het album werd er in de ban geslagen, drie medewerkers van Salim gearresteerd en Jah Peter zelf is
persona non grata. De hamvraag is dan natuurlijk of
Hold Up De Pouvoir al die heisa waard is.
Salim Jah Peter is vocaal gezien zeker niet het grootste Afrikaanse talent dat we recent zagen passeren, maar de strakke productie en het zoetgevooisde achtergrondkoortje maken dit ruimschoots goed. Alleen jammer dat ook Salim Jah Peter zich weer aan dat eeuwige Engels-met-haar-op moet bezondigen terwijl hij in het Frans duidelijk beter op zijn gemak is. Tekstueel hebben verschillende nummers van Salim raakpunten met die van
Toumast; geen toeval natuurlijk want beiden zijn Nigerese bannelingen. Een duet kon dan ook niet uitblijven en in
La Paix Au Niger drukken ze hun hoop op een betere toekomst voor hun vaderland uit. Het album voorbeluisteren kan
hier!
www.iwelcom.tv
door | 11 Februari 2010 |
Plaatjes |
Afro-pop en
ska door een groep geologie studenten uit
Sint-Petersburg? We hebben in wereldmuziekland al veel zien passeren, maar met deze plaat van
Markscheider Kunst moesten we toch even fronsen. Het lijkt wel alsof de Russen een gooi doen naar de wereldmuziekmarkt — op de jongste editie van
Sfinks Mixed schopte
Peter Nalitch het al tot slotact. Toch zijn de acht rakkers van Markscheider Kunst al sinds 1992 actief en zijn ze met
Café Babalu al aan hun negende werkstuk toe. In tegenstelling tot hun kille bandnaam klinken ze behoorlijk zomers en putten inspiratie uit duizend tropische vaatjes waaronder
son, latin, ska, swing, reggae en
boogaloo. Amuzant, maar weinig wereldschokkend als je het ons vraagt. Nummers als de Afro-Cubaanse titeltrack
Café Babalu kunnen ons wel bekoren, maar zijn niet van het swingend kaliber als
Kvasa-Kvasa, één van hun succesvolste singles uit
Na Svyazi. Voorsmaakjes uit
Café Babalu vind je
hier.
door | 10 Februari 2010 |
Interviews |
Over de onafhankelijkheidsstrijd van de
Toeareg wordt in Europa maar weinig bericht. De Toeareg kwamen voor het eerst in opstand begin jaren zestig van de vorige eeuw in het gebied rond de Adaghbergen in Noord Mali en sindsdien is het in de Sahara nooit meer rustig geweest. Uit de Libische trainingskampen van Moammar al-Qadhafi, die toen nog droomde van een verenigd Arabisch guerrillaleger, brachten de Toeareg midden jaren tachtig de elektrische gitaar mee terug en veranderden zo ongewild de loop van de muziekgeschiedenis. In het zog van het succes van
Tinariwen, ontstonden her en der nieuwe Toearegformaties. Wij hadden erg genoten van het album
Ishumar van
Toumast en knoopten net voor
hun concert in het
Zuiderpershuis volgend gesprek aan met zanger/gitarist en oud-strijder Moussa Ag Keyna.
Lees verder
door | 8 Februari 2010 |
Plaatjes |
Het laatste album van la voix de
Benin,
Angelique Kidjo, dateerde alweer van 2007, maar nu is er dus deze
ÕŸÖ waarvoor de zangeres diep in haar jeugdherinneringen ging graven.
ÕŸÖ een coveralbum noemen zou echter wat ver gaan, want Kidjo geeft alle songs die ze onder handen neemt een eigen kleurtje.
Op
ÕŸÖ verzoent ze met gemak Afrikaanse ritmes en teksten met westerse soul (
Move On Up, een duet met
John Legend, is Kidjo’s ode aan de geweldige
Curtis Mayfield, maar ook
Otis Redding’s
I Got Dreams To Remember en
Aretha Franklin’s
Baby I Love You krijgen een gelijkaardige behandeling), blues en jazz. Ook bonustracks
Agbalagba en
You Can Count On Me hebben hun eigen verhaal.
Agbalagba zat oorspronkelijk als gratis download bij
Say You're One Of Them, een bestseller van de Nigeriaanse schrijver Uwem Akpan die vijf kortverhalen omvat telkens verteld vanuit het standpunt van een Afrikaans kind.
You Can Count On Me is dan weer Kidjo's bijdrage aan de tetanuscampagne van
Unicef, een organisatie waarvoor Angelique al enkele jaren Goodwill Ambassadrice is. Wellicht de twee verrassendste nummers op het album zijn
Out Of Africa, een geslaagde Afrikaanse herwerking van de titeltrack van de gelijknamige film van
Sidney Pollack, en
Dil Main Chuppa Ke Pyar Ka, een nummer dat Kidjo zich herinnerde uit een
Bollywoodfilm (
Aan,
Mehboob Khan, 1952, red.) uit haar jeugd. Gevarieerd album waarmee Kidjo bewijst nog steeds één van de belangrijkste stemmen van het Afrikaanse continent te zijn. Meer info en tracks
hier!
www.kidjo.com |
www.naive.fr |
www.razorandtie.com
door | 8 Februari 2010 |
Plaatjes |
El Gaucho is een documentaire van Andres Jarach; een roadmovie over de lotgevallen van de
Argentijnse cowboy Andres Retamal. Voor de soundtrack werd de hulp ingeroepen van Christoph Müller en Eduardo Makaroff, tweederde van het tango nuevo collectief
Gotan Project. Voor
El Gaucho richtten ze hun pijlen voor één keer eens niet op de tango, maar op haar oudere zusjes, de
milonga en
zamba.
El Gaucho is vooral een instrumentaal album dat je meevoert van het Cordillera massief tot in de
pampa's van
Patagonië. De spaarzame vocals werden ingevuld door
Daniel Melingo, die in de film tevens de rol van offscreen verteller voor zijn rekening neemt. Het
Mańana label dat steevast een pop-up verwerkt in hun CD-doosjes, verdient alvast een pluim voor hun originele kijk op muziekmarketing. Meer info en audio vind u
hier terug!
www.mananamusic.com |
www.naive.fr
door | 6 Februari 2010 |
Plaatjes |
Als eerbetoon aan drie grensverleggende artiesten wier boodschap en muzikale invloed over de hele planeet en over verschillende generaties te voelen is, sloegen DJ/Producer
J. Period en de
Somalische/
Canadese rapper
K'Naan de handen in elkaar voor een boeiend remix-project. De "
Messengers" van dienst zijn
afrobeat pionier
Fela Kuti, reggae-legende
Bob Marley en singer-songwriter-streep-activist
Bob Dylan. De betere samples en grooves uit hun oeuvre worden voorzien van
rhymes en
spoken word van
The Dusty Foot Philosopher (a.k.a. K'Naan) tot een verrassend knap geheel. En misschien nog het strafste aan het project: deze digitale release wordt gratis verspreid op
jperiod.com. Downloaden, die hap!
door | 1 Februari 2010 |
Plaatjes |
William Vivanco zou wel eens het best bewaarde geheim uit
Cuba kunnen zijn. De jonge dread uit
Santiago begon zijn muzikale carrière bij het Coro Madrigalista waar hij zijn stem leende aan werken uit de oeuvres van
Montiverdi tot
Pablo Milanés. Daarna volge Vivanco zelfs nog een tijdje les in het Zwitserse
Basel om barokke zangtechnieken onder de knie te krijgen. Als lid van
Interactivo (een los samenwerkingsverband van het beste jong Cubaans talent), is William ondertussen een heel andere weg ingeslagen. Voor
El Mundo Esta Cambia'o werkte Vivanco samen met producer/saxofonist Robert Aaron (
Wyclef Jean). Aaron kreeg een demo van Vivanco te pakken en was onmiddellijk onder de indruk van diens complexe melodielijnen en veelzijdige stem. Het resulterende album is allerminst een rechttoe rechtaan
son of
nueva trova album, maar eerder een staalkaart van het beste wat Latijns-Amerika te bieden heeft: van
Braziliaanse samba (
Samba De Los Cotuntos) over
Argentijnse tango (
Anaconda) tot
Venezolaanse joropo (
Que Guapanga). Voorsmaakjes vind je op
naive.fr.
www.naive.fr |
www.planete-aurora.com
door | 1 Februari 2010 |
Plaatjes |
Vergis u niet, deze
Pariwaga mag dan klinken als de nieuwste ontdekking uit West-Afrika, eigenlijk is
Yapa een project van vier vrienden, Fabrice Bourgignat, Simon Chenet, Christophe Combet en Xavier Hamon, uit de Parijse banlieus, die in een ongewone bezetting van drie gitaristen en een percussionist al een aantal jaren furore maken in de undergroundscene van de lichtstad.
Pariwaga kwam tot stand nadat Yapa naar de
Burkinese hoofdstad
Ouagadougou afzakte (de naam is trouwens een samentrekking van Paris en Ouagadougou) om er op het
Jazz ŕ Ouaga festival te spelen. Vastbesloten het maximum uit hun eerste Afrika-trip te halen namen ze er gelijk ook een handvol tracks op waarvoor ze samenwerkten met lokale artiesten. Dus kon
Victor Démé natuurlijk niet op het appel ontbreken (
Pariwaga verschijnt trouwens op diens
Chapa Blues label), maar ook minder bekende namen uit de Burkinese scene als daar zijn Baba Commandant, KPG of
Wendlamita Kouka maken hun opwachting. Ook met
Djmawi Africa, een Algerijnse band die ook op de festivalaffiche stond, werden enkele nummers opgenomen. Het nummer
Sindi Deni Ma (featuring Victor Démé) krijg je alvast in video-bijlage.
www.chapablues.com |
www.naive.fr |
www.yapa.fr
door | 1 Februari 2010 |
Plaatjes |
Met
Next stop... Soweto zoomt
het Strut label in op de glorieperiode van de
Mbaqanga. Voor u mba-watte begint te roepen, de mbaqanga of ook wel township-jive, ontstond in de sloppenwijken van het
Johannesburg van de jaren zestig en bevat elementen uit zowel de traditionele
Zulu-muziek als westerse jazz. Populaire artiesten als
Simon 'Mahlatini' Nkabinde and the Mahotella Queens traden op in
shebeens, kleine illegale huiscafeetjes. U hebt vast al wel eens een flard van deze muziek gehoord in één van de vele films die gedraaid werden over het toenmalige apartheidsregime in
Zuid-Afrika.
Lees verder
door | 30 Januari 2010 |
Interviews |
Enkele dagen voor hun aantreden in het Antwerpse
Zuiderpershuis — wat trouwens uitdraaide op een
memorabel concert — mocht
Staff Benda Bilili in Kopenhagen de
Womex 2009 Artist Award gaan ophalen. Gelauwerd worden voor je allereerste album (
Très très fort), een mens zou van minder gaan zweven, maar voor bandleader Ricky Likabu was dit niet meer dan het logische gevolg van jarenlang hard werken. Een gesprek met de Afrikaanse revelatie van 2009!
Lees verder
door | 27 Januari 2010 |
Plaatjes |
De
afrobeat revival gaat vrolijk verder. Her en der verrijzen kersverse afrobeat bands en ondertussen graven muzikale archeologen in het haast oneindige vinyl archief van de meest funky periode in West-Afrika: de seventies. Het Britse
Soundway kwam eerder al aandraven met compilaties als
Nigeria Special: Modern Highlife Afro-Sounds & Nigerian Blues,
Nigeria Disco Funk Special: The Sound of the underground Lagos dancefloor en daar zijn er recentelijk nog twee bijgekomen.
Ghana Special: Modern Highlife, Afro Sounds & Ghanaian Blues 1968-1981 is zowat de tegenhanger van
Nigeria Special. Net zoals in
Nigeria werden in de jaren '70 in buurland
Ghana genres als jazz en funk versmolten met opzwepende
Yoruba ritmes tot een feestelijk geheel. Hoewel
Ghana Special, gespreid over twee CD's, 33 nummers bevat, blijft het slechts een snapshot van een bijzonder rijke muzikale geschiedenis. Heel wat nooit eerder op CD verschenen materiaal van obscure bands dus, waar een beetje afrobeat-
aficionado met veel plezier zijn tanden in zet — en al snel wat ontdekkingen doet, zoals het meesterlijk meeslepende
Obi Agye Me Dofo van Vis a Vis of
Akoko Ba van Gyedu-Blay Ambolley. Voorproeven kan op
soulseduction.com.
Nigeria Afrobeat Special: The new explosive sound in 1970s Nigeria is ondertussen de vierde in de
Nigeria Special serie van
Soundway. Met zo'n ronkende titel kun je niet anders als met een explosief stukje
Fela Kuti starten en dat hebben ze ook gedaan.
Nigeria Afrobeat Special geeft een bloemlezing van Fela's tijdgenoten die min of meer uit hetzelfde muzikale vatje tapten, maar muzikaal gezien nooit echt voet buiten de landsgrenzen hebben gezet. Met een straffe opener als
Who're you? wordt de lat behoorlijk hoog gelegd voor de rest van de compilatie. Helaas staan de tien resterende tracks wat in de schaduw van de grootmeester, behalve het frisse & bijzonder funky geluid van Madman Jaga's
Hankuri. Voorproeven kan eveneens op
soulseduction.com.
door | 19 Januari 2010 |
Plaatjes |
Met hun nieuwe album,
Tudo é Possible, zorgt het stelletje ongeregeld van
Che Sudaka weer voor de gebruikelijke mezcla aan stijlen die we ondertussen
gewend zijn in
musica mestiza. In het geval van
Tudo é Possible is dat reggae en ska (
El Libro De Los Abrazos,
Sera Possible,
Quiro Mas, ...), maar vooral ook
cumbia (
Seras Feliz ,
Calle Luna,
Mentira Politica) en een streepje hiphop (
Happy In Tu Vida,
Tout Est Possible). Fris plaatje dat al hevig naar de zomer doet verlangen!
Update: Op 3 februari stellen ze hun nieuw album voor in de
Zappa (Antwerpen).
www.chesudaka.com |
www.kasbamusic.com |
www.xmd.nl
door | 19 Januari 2010 |
Plaatjes |
Wat
Miriam Makeba was voor
Zuid-Afrika en
Celia Cruz voor
Cuba, een soort moederfiguur van de nationale muziek zeg maar, is
Totó La Momposina voor
Colombia. Haar muziek is een mengeling van Afrikaanse en Latino invloeden met elementen uit de autochtone indianencultuur. Die invloeden komen ook terug in het gebruikte instrumentarium; zo is er de
tiple, een Colombiaanse gitaar met twaalf snaren, duidelijk een erfenis uit het Spaanse koloniale verleden, de
gaita of kuisi colombiana, een traditionele fluit gemaakt van een cactusstam en een typisch indiaans instrument en natuurlijk de tambores of trommels die de slaven uit Afrika meebrachten.
La Bodega is een instant klassieker in het genre en laat er geen twijfel over bestaan dat Totó één van de laatste grandes-dames is in de Latijns-Amerikaanse muziek.
www.totolamomposina.com |
www.astarartes.com |
www.xmd.nl
door | 14 Januari 2010 |
Plaatjes |
De
Kaapverdische eilanden liggen daar zo ergens verloren in de Atlantische Oceaan, maar het heeft er de Kaapverdiers niet van weerhouden om een heel eigen en bloeiende muziekcultuur op te bouwen.
Mayra Andrade zomaar meteen de nieuwe
Cesária Évora noemen is wellicht wat voorbarig, maar de jonge diva geeft het land wel een heel fris en eigen elan. Opgegroeid in Cuba, Senegal en Angola kent ze haar wereld, en doet ze er haar eigen ding mee. Zwevend van jazz, naar
morna en
bossa nova creëert ze haar eigen intieme stijl, die het moet hebben van fijne arrangementen en nuances. Van de fenomenale Cubaanse jazz-pianist
Roberto Fonseca bijvoorbeeld (
Lembránsa), de Guinese koraspeler
Djeli Moussa Diaware (
Tchápu na bandera) of de Braziliaanse percussionist
Marcos Suzano (
Seu). Het geheel is misschien nét een tikkeltje te gladjes afgewerkt door producer Alê Siqueira die we kennen van de vlotte popsongs van onder meer
Marisa Monte en
Caetano Veloso. De perfecte remedie daarvoor is om ze live te gaan beluisteren, zoals onlangs in de
Royal Festival Hall in London, want dan druipt de sensualiteit en charme er gewoon vanaf. Voorlopig zijn er geen Belgische optredens gepland, maar dat kan snel veranderen.
Voor wie een beetje vertrouwd is met Fonseca, hoort Mayra Andrade trouwens ook op
Siete Potencias van diens geweldig knappe
Akokan!
