Win 4 duo-tickets voor Bombino in De Roma

De RomaLiefhebbers van de betere woestijnblues en Toeareg-funk moeten op vrijdag 26 september in De Roma zijn waar Bombino die avond ten dans speelt. Wij hebben hiervoor 4 duo-tickets liggen, dus mail snel naam én voor­naam naar . Succes!

Wanted!

De tropicalidad.be redactie is op zoek naar concert­verslag­gevers en/of bekwame concertfotografen. Draagt u wereld­muziek een warm hart toe en meent u over een vlotte pen te beschikken, stuur dan als de bliksem een mailtje naar . Alvast feestelijk bedankt!

Ricardo Lemvo & Macina Loca - La Rumba SoYo

Ricardo Lemvo & Macina LocaLa Rumba SoYo is zonder twijfel Ricardo Lemvo's meest Angolese album tot nog toe. Lemvo, zelf geboren in M'banza-Kongo, de hoofdplaats van de Angolese provincie Zaire vlakbij de grens met de Democratische Republiek Congo, werkte niet alleen samen met gerenommeerde Angolese muzikanten als Adão Filipe, Kyaku Kyadaff of Ndulo Kituxi, maar ook typisch Angolese genres als semba (Dikulusu) of kizomba (Simone CM, een duet met Caló Pascoal) komen aan bod. La Rumba SoYo bevat ook opvallend minder nummers in het Spaans en in plaats daarvan krijgt u vooral Portugees, Kikongo en Kimbundu te horen. Vul aan met de heerlijke rumba, soukous, son en salsa, die ook al op Lemvo's vorige albums terug te vinden waren, en je hebt een heerlijk zomers dansschijfje in handen.

Ricardo Lemvo & Macina Loca staan op 31 oktober in N9 in Eeklo!

www.makinaloca.com | www.cumbancha.com

Kid Dynamite - Kulembanban En Andere Poku's + Max Woiski Sr. - B.B. Met R. En Andere Poku's + Max Woiski Jr. - Rijst Met Kouseband En Andere Poku's

Kid DynamiteIn onze recensie van het verzamelalbum Adjossi En Andere Poku's van Max Nijman en de compilatie Sranan Gowtu lieten we u al weten dat deze albums deel uitmaakten van een hele reeks releases. Tot onze vreugde mogen we u ook de rest van de reeks voorstellen.

Saxofonist en klarinettist Kid Dynamite (geboren Lodewijk Rudolf Arthur Parisius in 1911), kwam in 1928 naar Nederland als verstekeling aan boord van het Koninklijke Nederlandse Stoomboot Maatschappij-schip De Cottica en is daarmee ongetwijfeld één van de vroegste exponenten van wat wij tegenwoordig als wereldmuziek zouden beschouwen. Hoewel Dynamite een jazzmuzikant was, kruidde hij zijn muziek vaak bij met elementen uit zijn thuisland en vooral het winti-geloof en de daarbij horende dansen en muziek (De Winti-Dansi). Dynamite is een regular in clubs als Kit Kat Club en Negro Palace in Amsterdam, Shim Sham in Den Haag en natuurlijk Mephisto in Rotterdam, waar hij samenspeelt met muzikanten als Theodorus Kantoor aka. Teddy Cotton (het Nederlandse publiek bleek niet echt geïnteresseerd in artiesten met Surinaams klinkende namen en dus veranderden zowel Kantoor als Parisius hun namen in het meer Amerikaanse klinkende Teddy Cotton en Kid Dynamite) en Lou Hidalgo. Als de Verenigde Staten na de aanval op Pearl Harbor in 1941 betrokken raken bij de oorlog, wordt jazz door de Duitsers verboden en krijgt Dynamite het even moeilijk, maar na de oorlog vervoegt hij The Grasshoppers en richt iets later zelfs zijn eigen combo, Kid Dynamite and his Jungle Rhythms op. Daarna volgen nog onder andere The Black and White Stars en Bonanza Boys. Als de jazz begin jaren zestig minder populair begint te worden door de opkomst van de rock-'n-roll, schakelt Kid Dynamite over op een Latijns-Amerikaans repertoire. In december van 1963 is Kid Dynamite in Duitsland op tournee met het orkest van Rico Fernando als zijn taxi vlakbij Hamburg betrokken raakt in een zwaar ongeval. Kid Dynamite bezwijkt aan zijn verwondingen op 14 december 1963.

Lees verder

The Afrorockerz - The Afrorockerz

The AfrorockerzThe Afrorockerz is een project rond de Franse gitarist Julien Raulet die eerder al zijn sporen verdiende bij de afrobeatformatie Fanga. Een eerste incarnatie van de band nam al samen met de Brusselse zangeres met Ivoriaanse wortels, Ruth Tafebe en drummer Tony Allen, het Holy Warriors album op in 2007, maar voor deze titelloze opvolger nemen The Afrorockerz echter een nieuwe start. Het vocale gedeelte van The Afrorockerz mag u op rekening schrijven van de in Parijs aangespoelde schilder, dichter en zanger Allen Conway aka. Allonymous en Emma Lamadji, die, net als Julien Raulet, voorheen al actief was bij Fanga. Voeg daarbij nog de bas van Sylvain Daniel, het drumtalent van Maxime Zampieri en vooral de bezwerende synthesizer-melodieën van David Monet (die het ontbreken van een blazerssectie moet doen vergeten en daar wel degelijk in slaagt) en je hebt The Afrorockerz. Het resultaat is een sound die het midden houdt tussen afrobeat, electro, funk en rock. Afrobeat 2.0!

The Afrorockerz staan op 26 september aanstaande op het podium in de Brusselse Espace Senghor. Toegang is gratis, maar reserveren is verplicht. Er snel bij zijn is dus de boodschap!


www.budamusique.com

Max Nijman - Adjossi En Andere Poku's + Sranan Gowtu

Sranan GowtuMax NijmanAdjossi En Andere Poku's, een compilatie van de grootste hits (of "poku's" in het Sranantongo) van Max Nijman, Suriname's absolute soulgod, past in de reeks Sranan Gowtu ("Surinaams goud"), een samenwerking tussen het Nederlandse Top-Notch Music label en de Surinaamse frisdrankenproducent Fernandes. Ook van andere Surinaamse muziekhelden (Lieve Hugo, Trafassi, Papa Touwtjie) verschenen al of verschijnen nog gelijkaardige compilaties en Fernandes brengt gelijktijdig een assortiment blikjes op de markt met daarop de portretten van de artiesten in kwestie. Wie al ooit met de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij of Surinam Airways naar Suriname gevlogen is kent de status van Max Nijman, want elke vlucht wordt nog steeds afgerond met zijn Ai Sranang, een evergreen die ondertussen beschouwd kan worden als het onofficiële volkslied van Suriname, en geen enkele begrafenisondernemer in Nederland of Suriname die Nijman's Adjossi niet heeft liggen. Vanwege hartproblemen moest Max er in 2012 noodgedwongen een punt achter zetten en deze compilatie is dan ook een passende bekroning van zijn ruim vijftigjarige carrière.

Wie het Surinaamse muziekerfgoed eens wil voorproeven schaft zich best de compilatie Sranan Gowtu aan: zeventien tracks van Max Woiski Sr.'s B.B. Met R. (Bruine Bonen Met Rijst) over Lieve Hugo's Blaka Rosoe en Papa Touwtjie's Soor Mie Oenoe Hand (Gangster) tot Damaru's Mi Rowsu, het nummer dat wellicht verantwoordelijk was voor deze hele revival van de Surinaamse muziek. En ja, Wasmasjien van Trafassi is natuurlijk ook in de tracklist van Sranan Gowtu terug te vinden!

www.top-notch.nl

Naraina - Ara Toca Volar

NarainaNaraina, een band uit Tarrega, een Catalaanse gemeente op een honderd kilometer van Barcelona, is met Ara Toca Volar (vrij vertaald iets als "tijd om te vliegen") al aan zijn derde langspeler toe en werkte daarvoor samen met producer Pep Lladó (Ai Ai Ai, Gato Pérez). Naraina brengt rumba catalana al dan niet met een funky ondertoon (El Nostre Humor), een streepje salsa (Et Vull Seguir) of wat rockinvloeden. Het album besluit met een overbodige acid jazz-achtige remix van El Primer Estiuet die eigenlijk niet bij de rest van de tracklist aansluit. In Spanje is Naraina aardig populair, maar of ze met Ara Toca Volar ook buiten de landsgrenzen potten gaan breken durven wij ten zeerste betwijfelen. Tussendoortje.

www.naraina.org | www.kasbamusic.com | www.xmd.nl

Peru Bravo: Funk, Soul & Psych From Peru's Radical Decade

Peru BravoHet komt zelden voor dat de opvolger straffer is dan het origineel, maar in het geval van deze Peru Bravo (opvolger voor het in 2013 verschenen Peru Maravilloso) is dat zeker het geval. Zoals de titel al aangeeft, gaat het hier om een collectie Peruviaanse soul, funk en psychedelica en die "radical decade" blijkt naar de late jaren zestig en de vroege jaren zeventig van de vorige eeuw te verwijzen. De moeder van de Peruviaanse garagerock is de band Los Saicos die met Demolicion een nationale hit scoren in 1965. Een jaar later telde de Peruviaanse hoofdstad Lima al tientallen gelijkaardig bandjes en niet veel later werden ook andere "Amerikaanse" genres steeds populairder in Peru. In het begin van die periode waren president Fernando Belaúnde Terry en zijn partij Acción Popular nog aan de macht, maar als de Peruviaanse sol ten gevolge van een slecht economisch beleid in waarde blijft dalen, grijpt het Peruviaanse leger in. Na de machtsgreep wordt Generaal Juan Velasco Alvarado president en zijn autoritaire en linksgezinde bewind legt onder andere een verbod op westerse muziek op en dwingt groepen als Laghonia, Cacique, Los Destellos of Traffic Sound het illegale circuit in. Peru Bravo zorgt voor een uiterst genietbare tijdscapsule met muziek waarvan weinigen buiten Peru het bestaan zullen hebben vermoed. Excellente compilatie!

www.tigersmilkrecords.com | www.strut-records.com

DJ Tudo E Sua Gente De Todo Lugar - Pancada Motor

DJ Tudo E Sua Gente De Todo LugarDJ Tudo is het alter ego van de Braziliaanse muzikant, producer en etnomusicoloog Alfred Bello. Pancada Motor, de titel van dit album, is een verwijzing naar een term uit de muziekcultuur van Alagoas, een staat in het noordoosten van Brazilië; letterlijk vertaald betekent het iets als "het rommelen van de motor". Dit album is grotendeels instrumentaal van aard, waarbij vooral het percussie-element centraal staat en invloeden uit samba en lokale folklore te horen zijn. Pancada Motor klinkt als één langgerekte soundscape die de luisteraar langzaam maar zeker in een heerlijke trance doet wegzinken. Niet het gemiddelde Braziliaanse feestalbum vol samba dus, maar dat maakt deze release net des te interessanter.

www.selomundomelhor.org | www.faroutrecordings.com

Chris Berry - King Of Me

Chris BerryDe biografie van Californiër Chris Berry leest haast als een avonturenroman. Berry groeide op in Sebastopol, een kleine stad iets ten noorden van San Francisco, waar hij op jonge leeftijd begon op te trekken met een groep jeugdige winkeldieven. Bij één van hun "rooftochten" werd onder andere een muziekcassette buitgemaakt waarop muziek van Fela Kuti bleek te staan. Berry was gefascineerd door de sound die hij op deze tape te horen kreeg en alsof god zelf er mee gemoeid was liep hij wat later ook nog eens de Congolese meesterdrummer en percussionist Titos Sompa tegen het lijf. Die begon Chris beetje bij beetje de kneepjes van het djembe spelen bij te brengen en die opleiding resulteerde uiteindelijk in een trip naar Afrika. Berry's verblijf op het zwarte continent zou zowat tien jaar duren, waarvan hij het grootste deel in het Zimbabwe van Robert Mugabe doorbracht, alwaar hij de cultuur en muziek van de Shona ging bestuderen. Berry leerde onder meer vlot Shona spreken en werd ingewijd in de geheimen van de mbira. Het was ook in Zimbabwe dat Chris zijn eerste band oprichtte. Panjea bracht een mix van funk, hip-hop en Afro-pop en werd al snel mateloos populair in Zuid-Afrika. Maar dan slaat het noodlot keihard toe: als Panjea op korte tijd niet minder dan vier leden aan aids verliest en Berry zelf steeds meer in het vizier van het repressieve bewind van Mugabe komt, is het lot van de band bezegeld. Tegenwoordig leeft en werkt Berry opnieuw in de Verenigde Staten, maar de liefde voor de mbira is er nog steeds en in samenwerking met het Kanaga System Krush label leverde dat dit King Of Me album op. King Of Me klinkt als een kruising tussen een Amerikaans singer-songwriter album en een authentieke Zimbabwaanse mbira-productie (denk Chiwoniso). Berry bespeelt op King Of Me trouwens niet zomaar een mbira, maar een dubbele elektronisch gepimpte versie. Hoewel de Engelstalige nummers op King Of Me ongetwijfeld kunnen bekoren hadden wij het toch net iets meer voor de meer authentiek klinkende tracks waarin Berry in het Shona zingt.

www.chrisberrymusic.org | www.systemkrush.com | www.xmd.nl

Fofoulah - Fofoulah

FofoulahGlitterbeat Records blijft ons met originele projecten verrassen en Fofoulah ("het is er" in het Wolof) , een Londens kwintet valt zeker onder die noemer. Aan de basis van de muziek van Fofoulah liggen de ritmes van de sabar trommels, traditionele percussie-instrumenten uit Gambia en Senegal, iets waarover bassist Johnny Brierley opmerkt: "The rhythms of the drums were essential starting points for our compositions and acted as the building blocks for all the other instruments.". Samen met de Senegalese zanger Biram Seck nam Fofoulah als een eerste zes tracks tellende EP op in 2013 (Bene Bop, Loop Records), maar dit titelloze debuut is hun eerste langspeler. Voor het vocale gedeelte van het album deed Fofoulah beroep op een reeks gastvocalisten: de Senegalese zanger Batch Gueye, hiphopper Ghostpoet, de Frans-Algerijnse zangeres Iness Mezel en de ons niet onbekende Gambiaanse muzikant Juldeh Camara. Mix die stemmen met de sabar-percussie van Kaw Secka, de dubby baslijnen van Johnny Brierley en het psychedelische synthesizergeluid van Tom Challenger en je hebt Fofoulah: West-Afrika zoals je het nooit eerder hoorde. Aanrader!

www.fofoulah.com | www.glitterbeat.com | www.xmd.nl

Simo Lagnawi - The Gnawa Berber

Simo LagnawiThe Gnawa Berber is het tweede album van Simo Lagnawi, een in Londen belande Berber uit Marokko. Lagnawi bespeelt de guembri (driesnarige Marokkaanse basluit) en heeft zich gespecialiseerd in het gnawa genre. Gnawa muziek bestaat uit een rijk repertoire aan oude Afrikaans-islamitische liederen en ritmes, waarin zowel rituele poëzie als traditionele muziek en dans een plaats hebben. De term "gnawa" is waarschijnlijk een verbastering van het Hausa woord "kanawa", waarmee werd verwezen naar onderdanen van het Hausa koninkrijk Kano, gelegen in wat nu het noorden van Nigeria is en destijds een trouwe bondgenoot van Marokko. Typisch voor gnawa-muziek is de instrumentatie, die, naast de eerder vermelde guembri, bestaat uit krakebs (zware metalen kastagnetten) en soms ook grote drums die men in het Arabisch tabl noemt. Lagnawi vult dit klassieke instrumentarium op The Gnawa Berber nog aan met fluit (Freya Rae), viool (Griselda Sanderson) en banjo (Louis Bingham) en geeft de hele gnawa-traditie zo een frisse update.

www.gnawa.co.uk | www.worldmusic.net | www.musicwords.nl

Esperanzah 2014 - zondag

Esperanzah! 2014Ieder jaar worden de Belgische festivals weer overspoeld door een overdaad aan Spaanse mestizo-bands: op Esperanzah is het het Barcelonese Txarango dat ten dans speelt. De band serveert ons een heerlijke cocktail van ska, punkrock, cumbia en rumba catalana, maar is ook duidelijk nog op zoek naar een eigen identiteit en dat komt de homogeniteit op het podium af en toe spijtig genoeg niet ten goede. De enthousiaste fans in het publiek zal dat in ieder geval worst wezen en we moeten toegeven dat Alguer Miquel en Marcel 'Tito' Lázara, de twee vocalisten van de band, hun Catalaanse wortels met verve verdedigen.

Lees verder

Esperanzah 2014 - zaterdag

Esperanzah! 2014Blitz The Ambassador is een Ghanese hip-hop producer en muzikant die in de Verenigde Staten leeft en werkt. Op Esperanzah levert hij een oerdegelijke set af die haast volledig is opgebouwd uit nummers afkomstig van zijn laatste album Afropolitan Dreams; een titel die verwijst naar de Afrikaanse diaspora. In het nummer Dollar And A Dream rapt Blitz: "Punks said I wasn't hip-hop enough… said I wasn't African Enough...", maar hier op het podium van Esperanzah lijkt hij deze "zwaktes" te hebben omgebogen in zijn kracht en de rapper is hier dan ook prima op zijn plaats.

Lees verder

Esperanzah 2014 - vrijdag

Esperanzah! 2014We beginnen de tweede dag van onze Esperanzah vierdaagse met het optreden van de Oekraïense band DakhaBrakha, opgericht in 2004 in het Soros Center for Contemporary Art in Kiev. De groep vertegenwoordigt op een theatrale manier de traditionele Oekraïense muziek en mixt die met invloeden uit de moderne muziek. Het oog wil ook wat en dus is DakhaBrakha het visuele niet uit het oog verloren: de drie dames van het gezelschap dragen lange witte gewaden en hoge wollen mutsen. De driestemmige vocalen sleuren ons dan weer heen en weer tussen het profane en het sacrale. Accordeon, keyboard en cello worden aangevuld met Indische, Arabische en Afrikaanse percussie die het geheel een tribaal tintje geven.

Lees verder

Esperanzah 2014 - donderdag

Esperanzah! 2014Uw dienaar arriveert rond vijf uur in de namiddag in de abdij van Floreffe, de mooie locatie van Esperanzah, het Waalse antwoord op Sfinks Mixed. Als ik het terrein opwandel is het concert van Outernational op het Côté Cour podium al begonnen. Met een repertoire dat een mix is van rock, wereldmuziek, hip-hop is deze Amerikaanse band is moeilijk in één hokje te stoppen. Zanger Miles Solay wisselt tijdens de set vlot af tussen Engels en Spaans en duikt plots het publiek in. Als hij terug het podium probeert op te raken en daarbij aan één van de omheiningen van de frontstage blijft hangen, moet de rest van de band nood­gedwongen improviseren. Rock-'n-roll!

Lees verder

Sfinks Mixed 2014 - zondag

Sfinks Mixed 2014Op de slotdag van het Boechoutse wereldmuziekfestival arriveren we net op tijd in de concerttent om het optreden van Halve Neuro feat. Slongs Dievanongs nog mee te pikken. Het duo pakt met hun combinatie van hip-hop, Antwerps dialect en een streepje reggae (dankzij een gastoptreden van Johnny Den Artiest) de tent moeiteloos. Dat Slongs ondertussen een bekende Vlaming geworden is wordt mooi geïllustreerd door het gevarieerde publiek met leeftijden van 9 tot 99.

Lees verder

Sfinks Mixed 2014 - zaterdag

Sfinks Mixed 2014Bassekou Kouyaté & Ngoni Ba, de vaandeldragers van de Malinese muziek, boden ons alweer een energetisch concert waarin ze traditie en heden feilloos in mekaar lieten overvloeien. In het begin van het concert trekt vooral de stem van Amy Sacko, de echtgenote van Bassekou, nog de aandacht, maar algauw zijn het de drie ngonis die met een soort van wall of sound de tent in extase brengen. Bassekou laat ons nogmaals weten dat de West-Afrikaanse ngoni zeker niet moet onderdoen voor de westerse elektrische gitaar!

Lees verder

Les Barbeaux - Soleil

Les BarbeauxTelkens als ondergetekende denkt nu wel alle mestizo bands te kennen, duikt er hier of daar weer eentje op om ons ongelijk te bewijzen. Les Barbeaux is een band uit de streek rond Béziers in de Franse Languedoc en werd in 2003 opgericht door Pascal 'Calou' Tenza, accordeonist, songschrijver en stem van de band, en violist Philippe Boutet. In de muziek van Les Barbeaux, dat met Soleil al aan zijn derde langspeler toe is, zijn, naast een hoop knipogen naar andere genres, invloeden uit de rumba catalana, punk en elementen uit de Franse folk te horen, met steeds de viool van Philippe Boutet in een centrale rol. Het ene moment klinken Les Barbeaux als het Franse antwoord op The Levellers, maar nummers als Guerillero of Pastilleros doen dan weer eerder terugdenken aan Les Négresses Vertes en Mano Negra. Zoals de titel van dit album al aangeeft, een heerlijk feestbandje om aan het werk te zien onder een stralend zonnetje al dan niet met een glaasje pastis in de hand!

www.lesbarbeaux.fr | www.irfan.fr

Cumbia All Stars - Tigres En Fuga

Cumbia All StarsZowel Colombia als Peru kent een rijke cumbia-traditie, maar waar in Colombia accordeon en blazers primeren, is dat in Peru vooral de surf-gitaar en de wereld kent het subgenre ondertussen beter als chicha. Acht veteranen uit het genre, vroeger actief bij bands als Los Destellos, Los Girasoles of Los Ribereños, hebben zich nu verzameld voor Cumbia All Stars, het Peruviaanse antwoord op Buena Vista Social Club. De ster van het gezelschap is zonder de minste twijfel Lucho Reyes, die met zijn psychedelische gitaarspel het album kleur geeft. Tigres En Fuga ("tijgers op de vlucht") hoort bij het aanstekelijkste wat wij dit jaar op wereldmuziekvlak al te horen kregen en krijgt dan ook meteen een plaatsje in ons eindejaarslijstje voor 2014!

www.cumbiaallstars.org | www.worldvillagemusic.com

Sfinks Mixed 2014 - donderdag

Sfinks Mixed 2014Wanneer wij in de concerttent arriveren wordt er op het podium nog druk gesoundcheckt door Palenke Soultribe. De band uit Los Angeles begint eraan met enkele baslijnen aangevuld met Afro-Colombiaanse ritmes en melodieën uit hun laatste album Mar. Tegelijk loopt op een groot scherm achteraan op het podium een videoprojectie die het auditieve verhaal van Palenke Soultribe ook een visueel kantje moet geven. Vanwege het clubachtige karakter van hun muziek hadden wij deze band eigenlijk liever op een wat later uur geprogrammeerd gezien.

Lees verder

Orlando Julius with The Heliocentrics - Jaiyede Afro

Orlando Julius with The HeliocentricsStrut Records zorgde in 2000 al voor een relance van de carrière van Orlando Julius met de heruitgave van zijn legendarische Super Afro Soul album uit 1966, en op hetzelfde label verschijnt nu ook Jaiyede Afro, een samenwerking met het Londense The Heliocentrics. Julius maakte vooral naam met zijn pionierswerk in het mixen van Afrikaanse ritmes met westerse genres als pop, rhythm & blues en soul en hielp soullegende Lamont Dozier (vooral bekend als een derde van Holland-Dozier-Holland, het songwriters- en producerstrio achter talloze Motown klassiekers) nog bij het componeren van Going Back To My Roots (in 1981 een megahit voor Odyssey). Van die experimenten uit de jaren zestig en zeventig van de vorig eeuw is op Jaiyede Afro weinig overgebleven; in de plaats krijgt u afro-funk en afrobeat van de bovenste plank. Titelnummer Jaiyede Afro is eigenlijk een nummer dat Orlando zich nog herinnerde uit zijn kindertijd toen zijn moeder hem meenam naar bijeenkomsten waar ze met andere vrouwen muziek maakte en onder andere dit nummer zong. Ook Omo Oba Blues is een jeugdherinnering, want een traditioneel nummer dat hij op school kreeg aangeleerd en al in 1965 een eerste keer opnam met zijn Modern Aces Band. Instant classic!

www.strut-records.com