Wanted!

De tropicalidad.be redactie is op zoek naar concert­verslag­gevers en/of bekwame concertfotografen. Draagt u wereld­muziek een warm hart toe en meent u over een vlotte pen te beschikken, stuur dan als de bliksem een mailtje naar . Alvast feestelijk bedankt!

Copacobana festival 2015 op zondag

Het Oerwoud podium (Copacobana festival 2015)Oghene Kologbo & World Squad (Copacobana festival 2015)Afgelopen weekend trok Copacobana festival — zo'n slordige 9.424 kilometer ten noordoosten van Copacabana — haar tenten op in het idyllische Rozebroekenpark in Gent. Het sympathieke gezinsfestival heeft (met deze erbij) zes edities op de teller staan en vulde tijdens het laatste weekend van juni drie dagen met een melange van comedy, theater, workshops, lekker eten en muziek van dichtbij en ver weg. Qua tropische muziekjes viel er elke festivaldag wel wat te rapen, maar onze keuze viel op de Guinee-Brazilië-Nigeria-combo in de line-up van zondag. Of we de juiste keuze maakten ontdek je in ons muzikaal relaas.

Lees verder

Pat Thomas & Kwashibu Area Band - Pat Thomas & Kwashibu Area Band

Pat Thomas & Kwashibu Area BandAfgaande op de hoes van Pat Thomas & Kwashibu Area Band zou Pat Thomas een Afrikaanse tweelingbroer van Isaac Hayes kunnen zijn, maar met diens southern soul heeft de muziek van de Ghanees niets te maken. In eigen land is Pat Thomas niets minder dan een highlife legende en wordt hij “the golden voice of Africa genoemd”. Voor dit titelloze album stelde Thomas niet alleen de vijfkoppige band Kwashibu Area Band samen, maar wist hij ook veteranen als Ebo Taylor (de twee deelden een muzikaal verleden bij bands als Sweet Beans, Broadway Dance Band of Stargazers), Tony Allen, Osei Tutu (trompettist bij Hedzoleh Sounds) en bassist Ralph Karikari (The Noble Kings) te overtuigen een handje toe te steken. De tracklist van Pat Thomas & Kwashibu Area Band is een mengeling van herwerkte classics van Thomas (Gyae Su, Odo Adaada, Mewo Akoma) en nieuwe nummers. Kwashibu Area Band saxofonist Ben Abarbanel-Wolff wilde de songs van Thomas naar eigen zeggen vooral een vintage jaren zeventig vibe geven en daarom werd voor de opnames van het album enkel analoog gebruikt. Ook de hoesillustratie van het album, het werk van Lewis Heriz, verwijst terug naar de jaren zeventig van de vorige eeuw. Uitstekend eerbetoon aan de gouden jaren van de highlife, dat wellicht voor de internationale doorbraak van Pat Thomas zal zorgen.

www.strut-records.com

Sulle Rive Del Tango: Aniversario

Sulle Rive Del TangoSulle Rive Del Tango begon in 2005 als een initiatief van een aantal gelijkgestemde zielen in Napels die, eerst door het organiseren van evenementen en later gevolgd door het samenstellen van compilaties met daarop hun favoriete tracks en artiesten, een eerbetoon wilden brengen aan het tangogenre. Voor wie de connectie tussen Italië en de tango niet meteen ziet, vergeet niet dat zowat 60% van de Argentijnse bevolking afstamt van Italiaanse migranten. Met deze Aniversario, een soort Best Of van de populairste tracks uit de eerste drie volumes van hun compilatiereeks waarvan het eerste deel verscheen in 2008, viert de organisatie, ondertussen zowel actief in Napels als in Milaan en Barcelona, haar tienjarig jubileum. In de tracklist een hoop namen die bij ons nog geen belletje doen rinkelen (ondergetekende had het vooral voor het minimalistische Little Story van Motion Trio, Peliculas, waarvoor Demoliendo Tangos een aantal klassiekers uit de filmmuziek een tangobehandeling gaf, en de jazzy wat naar Paolo Conte nijgende piano-vibes van Vinicio Caposella, maar gaat u zeker zelf op ontdekkingstocht), maar net zo goed bekende gezichten als La Kinky Beat, Rupa & The April Fishes (Neruda, een eerbetoon aan de Chileense dichter Pablo Neruda), Boris KovačBoris Kovač en Goran Bregovic. Fascinerende en bij momenten bloedmooie compilatie.

www.sullerivedeltango.it | www.agualocarecords.com

Ester Rada - Ester Rada

Ester RadaEster Rada is een Israëlische zangeres/actrice van Ethiopische afkomst die met dit titelloze album haar langspelerdebuut aflevert. Rada weet op intrigerende wijze - zelf verwijst ze graag naar voorbeelden als Nina Simone, Erykah Badu en Billie Holiday - soul, r&b, funk, hip-hop (No More), reggae (Sorries, No More) en Ethio-jazz (check zeker eens Ester's versie van Muluken Melesse's Nanu Ney) met elkaar te verzoenen en dit album zal wellicht net daarom zowel liefhebbers van urban genres als een wereldmuziek-minnend publiek aanspreken.

Wie Ester Rada eens live aan het werk wil zien kan op vrijdag 3 juli aanstaande terecht op Couleur Café!

www.discograph.com

Kanaku Y El Tigre - Quema Quema Quema

Kanaku Y El TigreKanaku Y El Tigre is zo één van die bands waarvan wij ons afvragen of ze wel op deze pagina's thuishoren. Ja, dit is een Peruviaanse band, maar dan wel eentje met een zeer Westers aandoende sound, een sound die ons nog het meest aan een Peruviaanse versie van Blur doet denken (Nunca Me Perdi, Quien Se Queda Quien Se Va). Voor Quema Quema Quema liet de formatie rond Nicolás Saba en Bruno Bellatín zich naar eigen zeggen inspireren door de Jack Kerouac klassieker On The Road en kregen ze onder andere versterking van de Spaanse actrice Leonor Watling, de Peruviaanse singer-songwriter Pamela Rodriguez en Cecimonster Vs. Donka-frontman Sergio Saba. De CoBrA-achtige hoesillustratie is tenslotte het werk van de Argentijnse graficus en cartoonist Ricardo Liniers. Bands als Kanaku Y El Tigre bewijzen dat de grenzen van de wereldmuziek alsmaar waziger worden.

www.kanakuyeltigre.com | www.strut-records.com | www.tigersmilkrecords.com

Moya Kalongo - Reload

Moya KalongoHet Catalaanse Slow Walk Music label, dat ons al eerder liet kennismaken met Alma Afrobeat Ensemble en Nakany Kante, stelt deze keer het langspelerdebuut van Moya Kalongo voor. Eerder dan als afrobeat laat de sound van deze zeskoppige formatie uit Barcelona, waarvan de verschillende leden hun sporen verdienden bij artiesten als Mala Rodriguez, Manu Chao, Cheikh Lô, La Troba Kung-Fu en Wagner Pa, zich beter omschrijven als afro-funk. Ook het feit dat vocalist Simonal Bie afkomstig is uit Mozambique, draagt ertoe bij dat Reload een lichtjes andere klankkleur heeft dan we van dit soort producties gewend zijn. Naast acht stomende tracks krijgt u er als uitsmijter nog twee remixen van de hand van Professor Angel Sound (aka. Paco Jones) en DJ Panko van Ojos De Brujo bovenop.

www.slowwalkmusic.com | www.xmd.nl

Seckou Keita - 22 Strings

Seckou KeitaOndergetekende leerde de Senegalese kora-speler Seckou Keita kennen dankzij zijn samenwerkingsproject met de Welshe harpiste Catrin Finch en het daaruit voortgevloeide Clychau Dibon album uit 2014. Een toevalstreffer zo blijkt, want het was aanvankelijk kora-grootmeester Toumani Diabate die voor het project had toegezegd. Voor deze 22 Strings koos Seckou echter voor een heel andere aanpak en het album, opgenomen in Keita's kelderstudio in zijn huis in Nottingham, is dan ook een solo-prestatie in de meest letterlijke betekenis, want meer dan Keita's kora en stem (If Only I Knew, Kana-Sila, Mandé) krijgt u op dit schijfje niet te horen. Over dit zeer persoonlijke project, zegt de Senegalese muzikant zelf het volgende: "I've always wanted to do a solo album; a solo album that really means a solo album. On this album I wanted to bring the kora back to its own land, where it really sort of belongs. This is the solo album I was waiting for." Zoals aan zowat alles op het Afrikaanse continent is ook aan het ontstaan van de kora een legende verbonden. Toen de griot Djeli Mady Wuleng eeuwen geleden door het bos wandelde, hoorde hij plots een hemels geluid. Wuleng ging op zoek en vond een djinn die een wonderlijk snaarinstrument bespeelde. Betoverd door de klanken die hij hoorde, besloot de griot de djinn te vangen en zijn instrument te stelen. Na het beluisteren van het uiterst intieme 22 Strings kunnen we ons daar eerlijk gezegd wel iets bij voorstellen. Het instrument zou oorspronkelijk 22 snaren geteld hebben, maar na de dood van Wuleng werd uit respect één snaar verwijderd. Enkel in Senegal en Guinee-Bissau wordt de 22-snarige versie nog steeds gebruikt. Voor Seckou Keita verwijst die extra snaar naar zijn thuis, de plaats waar zijn hart vertoeft.

www.seckoukeita.com | www.arcmusic.co.uk | www.musicwords.nl

Brooklyn Gypsies - Sin Fronteras

Brooklyn GypsiesBrooklyn Gypsies is een project waarvoor producer en multi-instrumentalist Takuya Nakamura (aka. Brooklyn Gypsy) muzikanten uit Spanje, Japan, Rusland en de Verenigde Staten rond zich verzamelde. Het eerste resultaat van hun samenwerking is deze Sin Fronteras waarvoor de Brooklyn Gypsies invloeden uit jazz (Fafisa), flamenco (opener Camels Of Blue), de Arabo-Andalusische muziektraditie (Zeina, titelnummer Sin Fronteras), reggae/dancehall (BK Gypsy Dancehall met Bajah van Dry Eye Crew, Kunta Baba), dub en zigeunermuziek tot een aanstekelijk geheel mixen. De sound van Brooklyn Gypsies riep bij ondergetekende meteen herinneringen op aan het repertoire van Ojos De Brujo, maar ook Watcha Clan of Transglobal Underground zijn namen die te binnen schieten. Vertaald uit het Spaans betekent Sin Fronteras "grenzeloos" en dat is precies wat echte wereldmuziek hoort te zijn!

www.brooklyngypsies.com | www.wonderwheelrecordings.com | www.xmd.nl

Antimufa - New Ways Of Argentinean Music

AntimufaAntimufa (vrij vertaald iets als "remedie voor een slecht humeur") is een kwartet van Argentijnse expats uit Amsterdam dat probeert om genres als tango, milonga en Argentijnse folklore in een nieuw jazzy jasje te steken. Op de hoes van New Ways Of Argentinean Music kijken Argentijnse groten als Atahualpa Yupanqui, Mercedes Sosa, Carlos Gardel of Osvaldo Pugliese alvast goedkeurend toe. Enigszins opvallend daarbij is dat in het instrumentarium van Antimufa in de verste verte geen bandoneon terug te vinden is, maar het is klarinettist en saxofonist Natalio Sued die die arrangementen voor zijn rekening neemt. Hoewel Antimufa vooral een jazzpubliek zal aanspreken, is dit soort jazzy muziek met een Latijns-Amerikaanse toets voor ondergetekende de ideale soundtrack om op zondagochtend je bed bij uit te komen (of net niet natuurlijk).

www.antimufa.com | www.xmd.nl

Fatoumata Diawara & Roberto Fonseca - At Home, Live In Marciac

Fatoumata Diawara & Roberto FonsecaEerder dan meteen voor een opvolger van Fatou te gaan, koos Fatoumata Diawara voor een samenwerkingsproject met Roberto Fonseca, een Cubaanse pianist die ze leerde kennen in de New Morning jazz club in Parijs. De muzikale chemie tussen het tweetal leverde meteen vonken op en dat resulteerde uiteindelijke in een gezamenlijke tournee en deze At Home, Live In Marciac op, een registratie van een concert dat het duo gaf op het Franse Jazz In Marciac festival in 2014. Vijf nummers, daarmee moet u het stellen, maar dat volstaat om de sfeer te vatten die u tijdens een concert van Diawara en Fonseca mag verwachten. In principe is dit natuurlijk het zoveelste Cuba meets Mali project, maar Fatoumata en Roberto geven hun nummers een heel eigen jazzy en funky invulling zodat At Home toch niet meteen aan gelijkaardige projecten uit het verleden doet denken.

Wie het concert in De Roma gemist heeft moet zeker niet wanhopen want er kan nog volop herkanst worden: op donderdag 19 november in Cultuurcentrum De Werf in Aalst, op vrijdag 20 november in Flagey in Elsene, op zaterdag 21 november in CC De Warande in Turnhout, op zondag 22 november in 30CC in Leuven en tenslotte op maandag 23 november in het Cultuurcentrum van Hasselt.

www.fatoumatadiawara.fr | www.robertofonseca.com | www.jazzvillagemusic.com

Balcony Players - Balcony Adventures Around The World

Balcony PlayersIn 2011 verscheen Balcony Go Crazy het debuutalbum van het Nederlandse zigeuner- en klezmer-ensemble Balcony Players. Niet veel later vertrok de band op muzikale ontdekkingsreis door Europa, met zelfs uitlopers naar Brazilië en de Verenigde Staten. Daarbij probeerde de band steeds al spelend uit de kosten te komen en de indrukken die die fantastische road trip achterliet verwerkten ze op dit album. Ook van de verpakking van Balcony Adventures Around The World hebben de Balcony Players werk gemaakt: net als hun debuutalbum verschijnt ook deze opvolger in een mooi geïllustreerd en volledig milieuvriendelijk kartonnen doosje (voor de geïnteresseerden: gemaakt van 100% gerecycleerde materialen naar een gepatenteerd ontwerp van het Zweedse www.jakebox.com) en in de liner notes krijgt u een gedetailleerd relaas van de ups en downs tijdens hun reis.

www.balconyplayers.com | www.xmd.nl

Igor Vince - Let's Do It

Igor VinceDe Servische zanger en multi-instrumentalist Igor Vince toerde jarenlang met bekende wereldmuzieksterren als Fatoumata Diawara, Tony Allen of Femi Kuti, maar besliste in 2011 om zich toe te leggen op een eigen carrière. Met zijn langspelerdebuut bewijst Vince nu dat afrobeat en reggae net zo goed uit de Balkan kunnen komen. Opener en titelnummer Let's Do It, waarvoor Igor het gezelschap kreeg van Femi Kuti, is meteen ook het vetste nummer uit de tracklist en Vince is dan ook niet te beduusd om de man nog eens uitgebreid te bedanken in Thank You Femi. Muzikaal gezien is er niets aan te merken op Je Ne Suis Pas Du Tout Simple, maar waarom Igor absoluut een flard Frans in dit nummer wilde is ons een raadsel en dit is dan ook de enige misser uit de tracklist. De reggaetoer gaat Igor dan weer op met Find Love, een duet met de Jamaicaan Tommy T (niet te verwarren met Thomas 'Tommy T' Gobena, bassist bij zigeuner-punk formatie Gogol Bordello), en ook van Sve Je U Redu ("alles is ok") nam een reggaeversie op. Voor liefhebbers van salsa en andere Latin-genres is er tenslotte nog Que Voy Hacer Si Me Faltas. Afwisselend debuut van een Servische wereldburger.

Lees verder

Palenque La Papayera - Ramon En Palenque

Palenque La PapayeraDe thuisbasis van Palenque La Papayera mag dan het Zwitserse Genève zijn, deze band klinkt op en top Colombiaans en riep bij ondergetekende meteen herinneringen op aan het repertoire van Toto La Momposina. Als we Wikipedia mogen geloven gaat de term "papayera" terug tot in de jaren vijftig van de vorige eeuw, toen de meeste (religieuze) feesten in Barranquilla, de grootste stad in de noordelijke Caraïbische regio van Colombia, nog opgeluisterd werden door de Banda de Música de la Policía Departamental of het lokale politieorkest. Die traden steeds op uitgedost in felgroene parade-uniformen, een kleur die de inwoners van Barranquilla associeerden met de papajaboom en het gezang van de grijze saltator - in Colombia "papayero" genoemd - die vaak in de papajabomen is terug te vinden. Tegenwoordig wordt de term gebruikt om feestorkesten aan te duiden die voornamelijk gebruik maken van koperblazers en percussie. De genres die een papayera brengt kunnen uiteenlopen, maar wat Palenque La Papayera betreft zijn dat cumbia, porro, puya (vergelijkbaar met vallenato) en fandango. Fiesta Colombiana super chevere!

www.palenquelapapayera.com | www.budamusique.com | www.xmd.nl

TwoManTing - Say What?

TwoManTingVoor TwoManTing (niet te verwarren met Two Man Sound, één van de talrijke projecten van muzikale duizendpoot Lou Deprijck) sloegen Jah-man Aggrey en Jon Lewis de handen ineen. De Sierra Leoonse percussionist en de Britse gitarist leerden elkaar kennen toen ze beiden nog deel uitmaakten van Le Cod Afrique, een Engelse wereldmuziekband. Met een repertoire dat bestaat uit maringa of palm-wine (Fatou, Push Mek Ar Pass, Ar Lek U...), highlife (Jomp En Tonorbur, O Dar Bor/Goodbye Song) en reggae (Righteous Man, Guns Of Brixton), verkent het duo vooral de muzikale wortels van Aggrey. De opvallendste tracks uit Say What? zijn opener Fatou, zowaar een ode aan Fatoumata Diawara, Guns Of Brixton, een niet onaardige cover van het gelijknamige nummer van The Clash, en Ask Me, waarin Jah-man terecht de vraag stelt waarom het altijd weer over de burgeroorlog moet gaan als er over Sierra Leone gesproken wordt.

www.twomanting.co.uk | www.2bootmusic.com | www.xmd.nl

Wereldfeest Leuven 2015

Wereldfeest Leuven 2015La Sra. Tomasa (Wereldfeest Leuven 2015)Naar jaarlijkse gewoonte ondergaat park De Bruul in hartje Leuven ergens eind mei een exotische transformatie: tussen de speeltuigen, halfpipes en grasperken rijzen standjes, winkeltjes, dranktenten, een DJ stal en een heus podium uit de grond en de achterliggende Pereboomstraat heeft nadien veel weg van de "Rue du bien manger" van Couleur Café. Het Leuvense Wereldfeest (dat traditiegetrouw op een straffe wereld­muziek­affiche kan rekenen) had dit jaar iets minder bekende namen in de line-up staan maar wist onze interesse alleszins te prikkelen — en we bleken gelukkig niet de enige te zijn. Vorig jaar konden we enkel de hoofdact meepikken, dit jaar namen we drie vierde van de line-up voor onze rekening.

Lees verder

Brazilika: 20th Year Anniversary Album, Celebrating The Best Of Far Out + Amplificador: Novíssima Música Brasileira, The Brazilian 10's Generation

BrazilikaOm de twintigste verjaardag van het label te vieren verzamelde labelbaas Joe Davis - volgens Gilles Peterson: "...the man who opened up Brazil to the entire deejay culture around the world." - een bloemlezing uit het ondertussen goed gevulde archief van Far Out Recordings. Op Brazilika: 20th Year Anniversary Album vindt u 15 tracks van uiteenlopende Braziliaanse artiesten als Azymuth, Os Ipanemas, Sabrina Malheiros en Banda Black Rio die een staalkaart vormen van de releases waarmee Far Out Recordings ons de afgelopen twintig jaar keer op keer verraste en verwende. Kers op de feesttaart is het tweede schijfje gevuld met een meer dan een uur durende megamix van Spiritual South (Mark Robertson).

AmplificadorMaar het label kijkt natuurlijk niet enkel achterom, en met Amplificador ("versterker"), een compilatie die evolueerde uit de gelijknamige muziekblog van Marcelo Monteiro, Eduardo Rodrigues, Mateus Campos en Ricardo Calazans, houdt Far Out Recordings de vinger aan de pols van de recentste evoluties in het Braziliaanse muzieklandschap; een muzieklandschap dat, te oordelen naar de tracklist van Amplificador met bijdragen van onder andere Abayomy Afrobeat Orchestra, Zebrabeat Afro-Amazônia Orquestra en Iconilli, erg door afrobeat gekleurd wordt. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat er op deze compilatie ook geen andere genres terug te vinden zijn: artiesten als Ive Seixas of Fabricio Fortes geven een nieuwe invulling aan de música popular brasileira of MPB en Passo Torto staat dan weer voor een nieuwe kijk op het sambagenre. Met Amplificador bewijst Far Out Recordings nogmaals dat Brazilië blijft bruisen van nieuw muzikaal talent.

www.faroutrecordings.com

Monoswezi - Monoswezi Yanga

MonosweziMonoswezi is een Afro-Europese formatie met leden uit Mozambique, Noorwegen, Zweden en Zimbabwe; neem de eerste twee letters van elk land en in het Engels krijg je: Monoswezi! Een centrale plaats in de sound van deze band is gereserveerd voor de mbira van Hope Masika, die zich voor haar teksten voornamelijk baseert op traditionele volksliederen uit de Shona-cultuur. Monoswezi doet af en toe denken aan het werk van de Zimbabwaanse mbira-prinses Chiwoniso, maar klinkt jazzier (Povo M'povo), introspectiever, intiemer en bij momenten ook abstracter (Mhondoro, Nhetembo).

www.monoswezi.com | www.worldmusic.net | www.musicwords.nl

Sens Unique - Am'bras

Sens UniqueOp Envie, de debuut-EP van Sens Unique, waren in hun "world folk rock à la française" echo's van genres als folk, tango en zelfs reggae terug te vinden, en dat is op Am'bras, de eerste volwaardige langspeler van de band, niet anders. Opener En Route (een nummer dat ondertussen al werd gebruikt in de soundtrack van de VRT-reeks De Ridder) combineert de frontera sound van bands als Calexico of Los Lobos met de cajun-vibes uit New Orleans, in Sortie De Secours zijn echo's van folk te horen en, zoals de titel al mooi aangeeft, is Tango Dans Le Désert gewoon een tango. Dezelfde lijn mag je gerust doortrekken voor de andere nummers op Am'bras, die allemaal ergens balanceren tussen melancholie en uitbundige feestelijkheid. De titel van het album, waarvoor Sens Unique opnieuw samenwerkte met producer Roel Poriau (Antwerp Gipsy-Ska Orkestra, Think Of One...), is trouwens een woordspeling en verwijst zowel naar het Vlaamse dialectwoord voor ruzie als naar het Franse embrasser ("omhelzen") en zelfs embarasser ("pesten" of "in verlegenheid brengen").

Sens Unique stelt Am'bras deze zomer onder andere nog voor tijdens het Colora Festival in Leuven op 23 augustus.

www.sensunique.org

Sacri Cuori - Delone + Opez - Dead Dance

Sacri CuoriNam Glitterbeat Records ons de afgelopen maanden nog mee naar verre en exotische oorden als Mali en Thailand, dan zoekt het label het voor hun nieuwste release toch net iets dichter bij huis. Het muzikale universum van het Italiaanse Sacri Cuori ("heilige harten"), een bende ongeregeld uit Emilia-Romagna die zichzelf graag omschrijven als de bastaardzonen van Fellini, situeert zich ergens tussen de soundtracks van Ennio Morricone (titeltrack Delone zou van de meester zelf kunnen zijn en dat geldt net zo goed voor tracks als Portami Via of El Comisario) en Nino Rota en de surf rock van het Italiaans-Amerikaanse duo Santo & Johnny. Voor Serge liet Sacri Cuori zich dan weer inspireren door leven en werk van de excentrieke Franse chansonnier en levensgenieter Serge Gainsbourg. Zelf omschrijven ze Delone alsvolgt: "Delone is a man and a journey; a journey into the geography of what once was, a man obsessed with all that might have been. Delone is an Italian story always told with a foreign accent, a story imagined on the remote border between joy and melancholy.". Hoewel grotendeels instrumentaal wist Sacri Cuori voor de vocale gedeeltes van Delone naast Emmanuelle Sigal en Howe Gelb (Giant Sand) ook Carla Lippis, soms wel eens de laatste Italiaanse diva genoemd, te strikken. Daarnaast kon Sacri Cuori ook nog eens rekenen op de medewerking van de Amerikaanse gitarist Marc Ribot, Sonic Youth drummer Steve Shelley en enkele leden van het Mexicaanse Sonido Gallo Nero. Delone voelt aan als de soundtrack van een oude film en het mag dan ook niet verbazen dat Sacri Cuori effectief al een award voor de "best soundtrack of the year" binnenrijfden voor de muziek die ze schreven bij Zoran, Il Mio Nipote Scemo, een Italiaans-Sloveense komedie uit 2013.

OpezVan eenzelfde orde is Dead Dance, het langspelerdebuut van Opez, een project van Massi Amadori en Francesco Tappi, twee multi-instrumentalisten uit Savio in datzelfde Emilia-Romagna van hierboven. Muzikaal gezien balanceert dit album ergens tussen een soundtrack van Angelo Badalamenti voor een film van David Lynch en de frontera sound van Calexico, bijgekruid met echo's uit het werk van Cowboy Junkies, Django Reinhardt en Los Lobos.

Tweemaal bevreemdend Italiaans!

www.sacricuori.com | www.opez.it | www.glitterbeat.com | www.agogo-records.com | www.xmd.nl

L'Chaim - Animal Bazaar

L'Chaim - Animal BazaarIn het gezellige Nederlandse clubje waar groepen als Amsterdam Klezmer Band, Kalio Gayo, Balcony Players en Klavan Gadjé het mooie weer maken, eist nu ook het zevenkoppige L'Chaim (Hebreeuws voor "proost" of "gezondheid") uit een plaatsje op. Het Delftse feestorkest speelt al sinds 2006 ten dans en is met Animal Bazaar al aan zijn tweede langspeler toe. Hoewel klezmer absoluut het fundament van de sound van L'Chaim vormt, zijn op Animal Bazaar net zo goed invloeden uit Turkije (Iki Cihanda), de Balkan, Argentinië (El Tango Del Camaleon) en Frankrijk (L'Estrade, Le Soleil) te horen, waarbij dan ook nog eens voortdurend van taal gewisseld wordt (wij herkenden onder andere Turks, Spaans, Frans, Latijn, Perzisch, Nederlands en Italiaans). Tenslotte geven we nog graag mee dat het mooie artwork, dat ondergetekende deed denken aan de ondertussen stokoude clip bij Love Is All van Roger Glover, het werk van Job van der Molen is.

www.lchaim.eu | www.xmd.nl