A-WA - Habib Galbi

A-WAWat Jemenitische muziek betreft beperkte onze kennis zich tot het repertoire van de te vroeg overleden Ofra Haza ('Im Nin'alu' weet u nog wel), maar met A-WA of de drie zusjes Haim, die met Habib Galbi wellicht voor de wereldmuziekrevelatie van 2016 zorgen, komt daar nu verandering in. Tair, Liron en Tagel groeiden op in Shaharut, een dorpje in het uiterste zuiden van Israel, op enkele tientallen kilometer van Eilat. Voor hun muziek putten ze uit hun Joods-Jemenitische achtergrond, aangevuld met invloeden uit dub/reggae, electro en hip-hop. De carrière van het trio kwam pas echt in een stroomversnelling terecht nadat ze besloten om Tomer Yosef van Balkan Beat Box één van hun zelfgemaakte video's toe te sturen. Yosef kon amper geloven wat hij te horen kreeg en bombardeerde de dames meteen tot het vaste voorprogramma van Balkan Beat Box. Ook in de productie van deze Habib Galbi, het langspelerdebuut van A-WA, speelde Tomer een actieve rol. Titelnummer Habib Galbi, waarvan u absoluut de bijhorende clip eens moet checken, steekt ongetwijfeld boven de andere nummers in de tracklist uit, maar ook de andere 11 tracks zullen u probleemloos kunnen overtuigen en voeren de luisteraar mee naar het meerstemmige en kleurrijke universum van de drie zusjes, die moeiteloos traditie met vernieuwing weten te rijmen.

Lees verder

Marabout Orkestra - Seven Lives

Marabout OrkestraSaxofonist en componist Johann Guihard haalt als invloeden zowel de creativiteit van Souljazz Orchestra, als de groove van Herbie Hancock en het psychedelische van Barney Wilen's Moshi aan, en omschrijft Marabout Orkestra als een afro groove band. Na het beluisteren van Seven Lives, het volledig instrumentale langspelerdebuut van de vijfkoppige band, is dat een omschrijving waar ook wij ons wel in kunnen vinden, want wij ontdekten in de tracklist zowel afrobeat (L'affreux Beat, Fire In The Bush), Ethio-jazz (titelnummer Seven Lives, Mojo, Addis Blues) als soca/calypso (Socalypso), waarbij vooral opvalt dat "bassist" Malo Darcel geen basgitaar maar een sousafoon bespeelt. In ieder geval het soort schijfje waar wel voor te porren vallen!

www.maraboutorkestra.com | www.xmd.nl

Ahmed Malek - Musique Originale De Films

Ahmed MalekJakarta Records/Habibi Funk, het Duitse label dat ons recent nog liet kennismaken met het werk van de Marokkaanse funkateer Fadoul, stelt ons deze keer deze Musique Originale De Films van de Algerijnse componist Ahmed Malek voor. Malek werd in 1932 geboren in Bordj El Kiffan en ging na een korte periode als fabrieksarbeider een opleiding volgen aan het Conservatoire d'Alger. Die legde hem geen windeieren, want naast het behalen van een hele reeks prijzen en onderscheidingen, zou hij vervolgens decennialang orkestleider van het Orchestre Symphonique De La Radio-Television Algérienne blijven en tientallen soundtracks voor films en documentaires schrijven. Net zoals bij Fadoul's Al Zman Saib ging ook aan de heruitgave (een selectie uit het originele dubbelalbum uit 1978) van Musique Originale De Films een hele speurtocht vooraf die Jannis Stürtz uiteindelijk tot bij Henya, de dochter van Ahmed en een ware schatkamer aan archiefmateriaal zou brengen. Musique Originale De Films klinkt minder Arabisch of oosters dan verwacht en doet denken aan de heerlijk melancholische soundtracks van films uit de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw.

www.jakartarecords.de

Jungle By Night - The Traveller

Jungle By NightToen wij de toen nog piepjonge snaken van Jungle By Night ten tijde van hun debuutalbum Hidden in 2012 leerden kennen, verkenden ze nog volop de schatkamers van de afrobeat en Ethio-jazz. Het muzikale universum van de Nederlanders is ondertussen echter een stuk uitgebreider geworden. Dat is alvast deels te danken aan de invloeden die ze opdeden tijdens reizen naar onder andere Turkije en Japan, en het luisteren naar het oeuvre van artiesten als minimalist Philip Glass en de Turkse rockzanger Barış Manço. The Traveller lijkt dan ook een meer dan toepasselijk titel en een instrument dat op het album in ieder geval een meer prominente rol heeft gekregen is de synthesizer van Pyke Pasman. Luister bijvoorbeeld maar eens naar opener Kingfisher of het geflipte Extortion, een nummer waarvoor Jungle By Night wel de soundtrack van één van de talrijke arcadespellen uit de jaren tachtig van de vorige eeuw door de mangel gehaald lijkt te hebben. The Traveller klinkt zo mogelijk nog eclectischer dan zijn voorgangers en zal echte wereldmuziekliefhebbers daarom wellicht net iets minder aanspreken, maar een band die zowel op jazz-, dance- als rockfestivals geprogrammeerd staat, maalt daar wellicht niet om.

Jungle By Night komt The Traveller live voorstellen in de Brusselse Ancienne Belgique (28/05) en staat deze zomer onder andere op Dour (13/07).

www.junglebynight.com | www.v2benelux.com

Joe Driscoll & Sekou Kouyate - Monistic Theory

Joe Driscoll & Sekou KouyateSekou Kouyate laat er geen gras over groeien. Vorig jaar presenteerde hij nog het gesmaakte soloalbum Sabaru en voor deze Monistic Theory, opgenomen in de Cumbancha studio's in Vermont, sloeg hij opnieuw de handen ineen met de Amerikaanse rapper Joe Driscoll. De titel van het album verwijst naar het monisme, een filosofisch standpunt waarbij men stelt dat de realiteit één ondeelbaar geheel vormt en dat alles kan omschreven worden als één enkel concept of systeem. Monistic Theory opent met het instrumentale Tamala waarin een spoken word intro te horen is van Oren Lyons, een Indiaanse auteur, activist en "faithkeeper". Ook opvallend is de afsluiter van het album, een uitstekende instrumentale live versie van Stevie Wonder's Master Blaster, as you've never heard the song before! Just Live is dan weer Driscoll en Kouyate's versie van "carpe diem" en in nummers als Barra en Rising Tide bewijst Sekou nog maar eens waarom hij bekendstaat als de Afrikaanse Jimi Hendrix. Na Faya, hun eerste gezamenlijke album uit 2014, klinkt de combinatie van Sekou's kora en Joe's raps op Monistic Theory misschien net iets minder verrassend, maar hun samenspel werkt nog steeds aanstekelijk.

www.cumbancha.com

Interview met Kel Assouf @ AB

Kel Assouf (AB) — foto © Fabienne PennewaertAnciènne Belgique (AB)Met Tikounen heeft Kel Assouf weer voor een heerlijk schijfje vol stevige woestijnrock gezorgd. Wij zagen hen live aan het werk in de AB Club waar we ook even de tijd namen om bandleider Anana Harouna aan enkele vragen te onderwerpen. Veel excuses om hen deze zomer niet aan het werk te zien hebt u trouwens niet, want Kel Assouf staat de komende maanden onder andere op het Wereldfeest (28 mei, Leuven), op Couleur Café (2 juli, Brussel) en in Open­lucht­theater Rivierenhof (12 augustus, Deurne)!

Lees verder

Yom - Songs For The Old Man

YomDe Franse klarinettist Guillaume Humery, beter bekend als Yom, is al Jaren één van de sterkhouders in de internationale klezmer-scene. Voor Songs For The Old Man liet hij zich inspireren door het americana-genre, muziek die hij vreemd genoeg pas echt leerde appreciëren na het zien van de Australische film Mad Bastards (Brendan Fletcher, 2011) waarin de muziek van Alex Lloyd en The Pigram Brothers te horen is. Het album is opgedragen aan zijn vader die in de jaren vijftig van de vorige eeuw zelf naar de Verenigde Staten migreerde, maar net zo goed aan iedereen die ergens onderweg is of het nu om truckers, illegalen, oorlogsvluchtelingen of zigeuners gaat. Voor dit project deed Yom beroep op gitarist en bandmakker Aurélien Naffrichoux, die zich onder andere liet inspireren door de producties van T Bone Burnett, de sound van groepen als Midlake, Neko Case of The Decemberists en americana-groten als The Band of Townes Van Zandt. Voor de opnames gebruikte Aurélien haast uitsluitend vintage materiaal zoals oude Fender-versterkers, een drumstel uit de jaren vijftig van de vorige eeuw en een heleboel vintage gitaren. Als de hoesillustratie van Songs For The Old Man u wat aan een kinderboek doen denken, dan zou dat kunnen kloppen, want ze zijn van de hand van Fanny Ducassé die als auteur en illustratrice al ettelijke kinderboeken op haar naam heeft staan. Heerlijk stukje melancholie en "east meets west" in de meest letterlijke betekenis.

www.yom.fr | www.budamusique.com | www.xmd.nl

Cabruêra - Colors Of Brazil

CabruêraDeze door het Tumi Music label verdeelde Colors Of Brazil is eigenlijk een heruitgave van twee albums (Visagem en Nordeste Oculto beide verschenen op het Nikita Music label) van het Braziliaanse Cabruêra uit 2009 en 2013. De band uit Campina Grande in Paraiba bestaat al sinds 1998 en mixt Braziliaanse stijlen als coco/embolada, ciranda, forro, maracatu en natuurlijk samba met invloeden uit rock (Sina De Violeiro), funk (Passarada), reggae, ska (A Pisada, Fumaça), electro, hip-hop en zelfs wat Aziatische vibes (Nordeste Oculto, Aboio Indiano). De term "cabruêra" is Portugees voor "een kudde geiten" en aangezien geiten zowat alles opvreten wat ze op hun pad tegenkomen, is de link met de sound van de band snel gelegd. Het was bovendien ook één van de bijnamen voor de bende van Lampião, ook bekend als de Braziliaanse Robin Hood of Jesse James en voor de ene een volksheld en de ander een bandiet en moordenaar. Ideale release om deze kleurrijke Braziliaanse bende te leren kennen!

www.tumimusic.com | www.xmd.nl

Mop Mop - Lunar Love

Mop MopVoor het uit 2013 daterende Isle Of Magic creëerde Mop Mop nog een eigen fantasie-eiland met een bijhorende soundtrack die een mix was van voodoo jazz, afro-funk en soul, maar deze opvolger heeft eerder de allures van een sciencefictionverhaal uit de jaren zestig of zeventig van de vorige eeuw (denk: Waren De Goden Kosmonauten? van Von Däniken) inclusief een prachtige hoesillustratie van de hand van de Italiaanse grafische designer Gianni Rossi, die wat weg heeft van een Egyptische godheid. Net zoals op Isle Of Magic zorgt de Trinidadiaanse dichter Anthony Joseph ook op Lunar Love voor het vocale gedeelte, maar voor de twee afsluitende tracks nodigde Adrea Benini dan weer respectievelijk de Nigeriaans-Duitse Wayne Snow en de Amerikaanse Annabel Ellis uit. Het hele album werd opgenomen met vintage analoog materiaal in studio's in Berlijn en Ravenna en weet te betoveren van de eerste noten van opener Alfa, een akoestisch nummer waarin alleen het druppelen van water en de hang-drum van Christoph Matenaers te horen zijn. Voor de instrumentale titeltrack Lunar Love en Adhara, mengen Mop Mop dan weer jazz en dub en ook Totem en Spaceship: Earth gaan wat op datzelfde elan door, maar doen dankzij de spoken word vocals van Anthony Joseph wat denken aan het repertoire van Gil Scott-Heron of The Last Poets. De synthesizer in Omega deed ondergetekende dan weer ongewild aan Giorgio Moroder denken en de vibrafoon in Habibi roept dan weer herinneringen op aan Mulatu Astatke. Wayne Snow geeft Supreme dan weer een r&b kleurtje maar dankzij de instrumentatie op steel drum en marimba krijgt het nummer ook een Caribische toets. Ronduit fascinerend schijfje waar Mop Mop terecht trots mag op zijn!

www.mopmop.com | www.agogo-records.com

Zebras Are Timeless - Ananas EP

Zebras Are TimelessHet eerste wat opvalt aan deze Ananas EP van Zebras Are Timeless is de originele hoes, waarvoor de hoofden van de verschillende bandleden vakkundig tot een ananas gefotoshopt werden, en het schijfje zelf dat eruitziet als een schijf ananas. Het gelijknamige titelnummer zweeft ergens tussen Talking Heads en Trafassi, maar de wat al te simplistische lyrics konden wij dan weer net iets minder pruimen. De rest van de tracks op Ananas kon ons dan weer wel overtuigen. Opener Why is speelse rocksteady, Another One ademt de geest van grote 2 Tone ska bands als The Specials of The Selecter en riep bij ondergetekende ook herinneringen op aan de vroege nummers van Joe Jackson, voor Sambuca gaan de Zebras dan weer de Latin-toer op, en de akoestische afsluiter Traffic krijgt dankzij het gebruik van een ukelele een vleugje Hawaïaanse charme mee. Leuke soundtrack voor bij het eerste lentezonnetje!

Zebras Are Timeless stelt deze Ananas EP deze zomer nog onder andere op het Irie Vibes Roots Festival in Kortemark voor.

Jahkasa - Enfants Du Pays

Jahkasa Als u een stukje afro-reggae wel kunt pruimen, willen we u zeker deze Enfants Du Pays aanbevelen. Enfants Du Pays is het tweede album van Jahkasa (een samentrekking van Jah en de eerste letters van 's mans echte naam Karim Sanou), een Burkinese zanger en multi-instrumentalist die in 2009 in Frankrijk terechtkwam. In vergelijking met andere West-Afrikaanse landen als Senegal, Ivoorkust of Mali, is de muziekscene van Burkina Faso ons een pak minder bekend. Enkel met het werk van de vorig jaar overleden Victor Démé waren wij eigenlijk echt vertrouwd, en laat Jahkasa nu net uit diens entourage komen. Op Enfants Du Pays is een hoofdrol weggelegd voor de balafon en Jahkasa omschrijft zijn sound dan ook graag als balafon-reggae (zie ook de opener van het album). Naast met zijn vaste bandleden, werkte Jahkasa voor Enfants Du Pays ook samen met David Jno Baptiste aka. Ras Jumbo (bas), Vivi Avelino (gitaar) en Jean Baptiste 'JB' Mundele Ndombé (saxofoon), allen muzikanten in de vaste begeleidingsband van Tiken Jah Fakoly, die er met deze Burkinees een stevige concurrent bij heeft. Met Ras Daniel Ray, die wij vooral kenden van zijn samenwerking met de Franse band Tu Shung Peng, nam Jahkasa Africa op, het enige duet op Enfants Du Pays. Top album van een Afrikaanse belofte die u zeker in de gaten moet houden.

Fanfare Ciocarlia - Onwards To Mars

Fanfare CiocarliaNaast 20, een compilatie op vinyl die later dit jaar moet verschijnen, zet het Roemeense Fanfare Ciocarlia zijn twintigste verjaardag ook nog eens luister bij met een splinternieuw album en zoals de titel al aangeeft is daarbij de sky zelfs niet meer de limit. Fanfare Ciocarlia werkte voor Onwards To Mars onder andere samen met muzikant/producer Koby Israelite, die een groot deel van de tracks op het album voor zijn rekening nam. Naast een hoop nieuwe nummers bevat de tracklist van Onwards To Mars ook enkele opvallende covers; zo is er 'Bunica Bate Toba', een feestelijke versie van het gelijknamige nummer van de Moldaafse rockband Zdob si Zdub, en zorgt de fanfare ook voor een zigeunerversie van Screamin' Jay Hawkins' I Put A Spell On You. Als je al zo lang meedraait als Fanfare Ciocarlia dan is het haast onvermijdelijk dat je ook eens in je eigen verleden gaat graven en dus nam de band voor Onwards To Mars ook een nieuwe versie op van het populaire Mr. Lobaloba uit hun Baro Biao (World Wide Wedding) album. Fiesta De Negritos nam Fanfare Ciocarlia dan weer op in Medellin waar ze samenwerkten met Puerto Candelaria, wat voor een heerlijke mix van Oost-Europese en Zuid-Amerikaanse invloeden zorgt. De opvallende hoesillustratie is tenslotte een werk van de ondertussen in Los Angeles gevestigde Roemeense zigeunerkunstenaar Paul Hitter. Laat de zomerfestivals maar komen, Fanfare Ciocarla is er klaar voor!

www.fanfare-ciocarlia.com | www.asphalt-tango.de

Bombino - Azel

BombinoBombino is een jonge Toearegmuzikant die we op deze pagina's misschien nog niet de aandacht gegeven hebben die hij verdient. Azel is al Bombino's derde album en werd opgenomen in de Applehead Studio in Woodstock, New York. De titel kan je op drie verschillende manieren interpreteren. Azel is de naam van een dorp in de buurt van Agadez in Niger en de locatie van wat voorlopig de enige Toearegschool van het ganse land is. Daarnaast is "azel" ook Tamasheq voor de wortels of de stam van een plant en is het tenslotte ook slang voor iets als: "Dit is mijn jam!". Zijn stijl omschrijft Bombino graag als "toeareggae"; een mix van woestijnblues en reggae-invloeden. Met het kleine legertje aan Toearegbands die we tegenwoordig kennen zal het wellicht verbazen, maar in opener Akhar Zaman heeft Bombino het over de langzame teloorgang van de Toearegcultuur: "The morality, dignity and generosity of our parents have been replaced by materialism. Our ancestral language and alphabet are threatening to disappear and our dearest practices are losing their place." en in Iyat Ninhay geeft hij de luisteraar dan weer enkele tips om te overleven in de woestijn: "If you travel through this land without water, there are only three things that will save you: to climb down through the dunes, to follow tracks or to know how to find your way by looking at the stars". De woestijn blijft ons boeien!

Bombino stelt Azel live voor in de Brusselse Ancienne Belgique op 21 mei (gratis concert in het kader van de Brussels Jazz Marathon) en in Muziekcentrum TRIX in Antwerpen op 26 mei.

www.bombinomusic.com | www.partisanrecords.com | www.v2benelux.com

Nomade Orquestra - Nomade Orquestra

Nomade OrquestraHet uit São Paulo afkomstige Bixiga 70 presenteerden we u al eerder, maar in de grootste stad van Brazilië zijn natuurlijk nog een hoop andere jonge bands actief. Een band die we u zeker willen voorstellen Nomade Orquestra. De sound op dit titelloze en volledig instrumentale debuut is stevig geworteld in de jazz, maar de nomaden gooien daar met veel plezier een saus van funk, soul, afrobeat, Ethio-jazz, dub en hip-hop bovenop. Een nummer dat zeker tot onze verbeelding sprak is Morning Birds, waarin de marimba van Beto Montag (Otis Trio) een hoofdrol kreeg toebedeeld. Ook voor Garuda nodigde Nomade Orquestra een gast uit, deze keer Luciano Sallun die het beste uit zijn oud tevoorschijn tovert. Fascinerende soundscape die de ene moment nog klinkt als de soundtrack van een Blaxploitation film uit de jaren zeventig om vervolgens alweer in het Ethio-jazz universum van Mulatu Astatke terecht te komen en te eindigen in een funky jazzclub ergens in downtown São Paulo!

www.nomadeorquestra.com.br | www.faroutrecordings.com

Fumaça Preta - Impuros Fanaticos

Fumaça PretaFumaça Preta (Portugees voor "zwarte rook") is het geesteskind van Alex Figueira, een vanuit Amsterdam opererende Portugees-Venezolaanse percussionist en producer. Net zoals op het titelloze langspelerdebuut van de band uit 2014, serveren Figueira en zijn makkers ook op Impuros Fanaticos weer een stevig stoofpotje van tropicalia, psychedelica, funk, voodoo, metal, free jazz, partido alto, musique concrète en nog een hoop andere invloeden. Een auditieve trip die zeker niet aan iedereen besteed zal zijn, maar niettemin een intrigerend schijfje oplevert!

www.fumacapreta.com | www.soundwayrecords.com

Showarma I Els Falafels - Elements

Showarma I Els FalafelsElements is het debuutalbum van Showarma I Els Falefels, de nieuwe band van Marti Vilardebo, drummer bij het ter ziele gegane Dusminguet. Van de band verschenen al eerder Mar ("zee", 2010), Tierra ("land", 2011) en Cielo ("hemel", 2014), en deze Elements is in essentie een weerslag van die demo's of, zo u wilt, een verzameling van de drie voorgenoemde elementen. Achter de naam van de band gaat een hele filosofie schuil: hij verwijst natuurlijk naar Marti's bijnaam "Showarma", maar termen als shoarma/döner kebab en falafel doen natuurlijk ook denken aan de populaire snacks uit het Midden-Oosten en met de muziek van Showarma I Els Falafels wil Viladerbo diezelfde exotische sfeer oproepen. Daarnaast roept de naam herinneringen op aan verhalen als Ali Baba En De Veertig Rovers of Alice In Wonderland, werelden van fantasie en avontuur. De hoesillustraties van de hand van Josep Solé deden ons even twijfelen of het hier geen kinderalbum betrof, maar op Elements serveert Vilardebo, die voor Showarma I Els Falafels zijn stek achter de drums verliet om achter de microfoon plaats te nemen en gitaar te spelen, de beproefde mestizo-mix van salsa (Vive La Vida), rumba catalana, reggae/dancehall (Somos Tantas Cosas, Febre), rock (Així) en een hoop andere genres.

www.showarmaielsfalafels.com | www.kasbamusic.com | www.xmd.nl

Lakou Mizik - Wa Di Yo

Lakou MizikWyclef Jean en Pras Michel van Fugees kennen we natuurlijk allemaal en ook Boukman Eksperyans en Tabou Combo braken internationaal door, maar daarnaast is het Haïtiaanse muzieklandschap voor velen waarschijnlijk grotendeels onverkend gebied. Met Lakou Mizik, een ensemble dat u gerust mag beschouwen als het Haïtiaanse antwoord op Buena Vista Social Club, komt daar nu wellicht verandering in. In het Haïtiaans Creools heeft de term "lakou" meerdere betekenissen: het kan een binnenplaats zijn (vergelijkbaar met de Jamaicaanse "yard"), een plek waar men samenkomt om te zingen, dansen, debatteren of eten, maar het betekent net zo goed "thuis", en in de voodootraditie is het dan weer een gewijde plaats onder een heilige mapou- of kapokboom waar beoefenaars van de voodoocultus hun rituelen komen uitvoeren. De negen bandleden van Lakou Mizik vertegenwoordigen een waaier aan leeftijden, geloofsovertuigingen en muziekstijlen. De band is het geesteskind van zanger/gitarist Steeve Valcourt (zoon van Boulo Valcourt), vocalist Jonas Attis en de Amerikaanse producer Zach Niles (in het verleden ook één van de drijvende krachten achter Sierra Leone Refugee All Stars), die de Haïtiaanse muziekcultuur als het ideale tegengif zagen voor de negatieve spiraal van ziektes en politieke onrust die het eiland in de nasleep van de verwoestende aardbeving van 2010 in de greep hielden. Lakou Mizik neemt de luisteraar mee naar de wereld van voodooritmes, rara, twoubadou en compas, en wat ondergetekende betreft mag u deze band alvast noteren als onze "hot tip" voor de zomerfestivals van 2016!

www.lakoumizik.com | www.cumbancha.com

Every Song Has Its End: Sonic Dispatches From Traditional Mali

Every Song Has Its EndVoor deze Every Song Has Its End: Sonic Dispatches From Traditional Mali werkte Glitterbeat Records samen producer Paul Chandler die in Mali al meer dan een decennium probeert om de muziekcultuur in kaart te brengen en te archiveren. Hij focust daarbij niet op de ondertussen ook in het westen mateloos populaire Mali-blues, maar trekt naar de verste uithoeken van het land om terplekke de traditionele muziektradities en de daarmee gepaard gaande rituelen vast te leggen voor ze dreigen opgeslokt te worden door de steeds verder oprukkende modernisering.

Lees verder

Konono N°1 meets Batida - Konono N°1 meets Batida

Konono N°1 meets BatidaVoor wat alweer deel 6 uit zijn Congotronics reeks is, stelde Vincent Kenis de leden van Konono N°1 voor aan de Angolees-Portugese Pedro Coquenão, beter bekend als Batida. Hoewel alle leden van Konono N°1 in de Congolese hoofdstad Kinshasa wonen, zijn het stuk voor stuk Bazombo, leden van een etnische minderheid uit het grensgebied tussen de Democratische Republiek Congo en Angola, wat meteen ook de ritmische overeenkomsten tussen de muziek van Konono N°1 en Batida verklaart. Konono N°1 meets Batida werd opgenomen in Batida's studio/garage in Lissabon en het moet gezegd de muzikale universums van beide partijen vloeien op dit album naadloos in elkaar over. Alweer een schijfje vol bezwerende jungle trance!

Konono N°1 komt Konono N°1 meets Batida op 11 en 15 mei live voorstellen in de Gentse Handelsbeurs en de Brusselse AB, al zal dat wel zonder Batida zijn.

www.crammed.be

UTZ - Todo Mundo E Feio

UTZVertaald uit het Portugees betekent Todo Mundo E Feio iets als: "iedereen is lelijk", maar je kan het net zo goed lezen als: "de hele wereld is lelijk", een gedachte die menigeen wellicht gedeeld heeft na de recente tragische gebeurtenissen in Brussel. Met de titel van zijn tweede langspeler wil de Belgisch-Braziliaanse singer-songwriter Renato Baccarat aka. UTZ echter vooral aangeven dat iedereen zijn kleine gebreken en fouten heeft. Op Todo Mundo E Feio opnieuw die mix van intieme bossa nova-achtige singer-songwriter nummers (Braços, Gaveta, Indo, Sem Titulo) en steviger werk (Tanto Esforço, Outra Coisa Para Querer, Vai Passar), met het poppy titelnummer Todo Mundo E Feio als leuke uitzondering.

www.mutzik.com | www.naff-rekordz.com | www.xmd.nl