Wanted!

De tropicalidad.be redactie is op zoek naar concert­verslag­gevers en/of bekwame concertfotografen. Draagt u wereld­muziek een warm hart toe en meent u over een vlotte pen te beschikken, stuur dan als de bliksem een mailtje naar . Alvast feestelijk bedankt!

Mbongwana Star @ CC De Warande

Mbongwana Star (CC De Warande) — foto © Ellen HermansCC De WarandeEcht vernieuwend werd er op wereldmuziekgebied de afgelopen maanden niet geprogrammeerd en in onze frontstage-rubriek bleef het dan ook vrijwel windstil. Voor Mbongwana Star, een nieuw project rond ex-Staff Benda Bilili-leden Coco Yakali Ngambali en Théo Ntsituvuidi, aangevuld met de Franse producer/muzikant/beeldend kunstenaar Doctor L en een drietal andere Congolese muzikanten, zetten we met graagte nog eens een stapje in de wereld en dus tekenden we present voor het concert in het Turnhoutse cultuurhuis De Warande.

Lees verder

Ernest Ranglin & Avila - Avila featuring Ernest Ranglin EP + Bless Up

Ernest Ranglin & AvilaErnest Ranglin & AvilaErnest Ranglin, gitarist en levende Jamaicaanse muzieklegende, speelde in 2011 voor het eerst samen met drummer Inx Herman, bassist Yossi Fine en toetsenist Jonathan Korty op het podium van het High Sierra Music Festival in Californië. Het trio vormt ondertussen de harde kern van Avila en dat leverde al studiowerk op in de vorm van de Avila featuring Ernest Ranglin EP uit 2012, nu gevolgd door het volwaardige album Bless Up. Klonk die eerste EP nog heel jazzy, met hier en daar wat Zuid-Afrikaanse invloeden (drummer Inx Herman heeft Zuid-Afrikaanse wortels en Ranglin zelf verkende de Zuid-Afrikaanse muziek al op Alextown uit 2005), dan worden op Bless Up ook andere horizonten verkend: opener Bond Street Express lijkt even te starten als een Indische raga maar gaat dan over in een heerlijk instrumentaal reggaenummer dat dankzij Charlie Wilson's trombone zo op Rico Rodriguez' Man From Wareika had kunnen staan, Michael Peloquin's harmonica in nummers als Sivan en vooral El Mescalero zorgen dan weer voor een vleugje Toots Thielemans en met Bra Joe From Kilimanjaro van Abdullah Ibrahim kiest Ranglin ook een enkele keer voor een cover (op Avila featuring Ernest Ranglin was ook al diens Manenberg terug te vinden). Absoluut pareltje voor wie van instrumentale ska, rocksteady en reggae met een jazzy ondertoon houdt!

www.avilastreetrecords.com | www.xmd.nl

Baba Commandant & The Mandingo Band - Juguya

Baba Commandant & The Mandingo BandHet Sublime Frequencies label trok voor de eerste keer naar Burkina Faso waar ze samenwerkten met Baba Commandant & The Mandingo Band. Baba (geboren Mamadou Sanou) verdiende zijn sporen eerste als danser bij Koule Dafourou en daarna als zanger en donso ngoni-speler bij groepen als Dounia en de begeleidingsband van Victor Démé. Als invloeden citeert Sanou Nigeriaanse grootheden als Fela Kuti en King Sunny Ade, maar ook Moussa Doumbia, Mali's antwoord op James Brown. Met dat rijtje namen zou u al ergens moeten weten waar het naartoe gaat op Juguya ("de slechtheid"): stomende Afrikaanse funkrock en afrobeat om je vingers van af te likken! Uitstekend albumdebuut dat u gegarandeerd gaat terug zien in ons eindejaarslijstje!

Lees verder

Mbongwana Star - From Kinshasa

Mbongwana StarAfgunst en jaloezie zijn zelden goede raadgevers en dreven de leden van Staff Benda Bilili dan ook uiteen. Een aantal van de muzikanten (Coco Yakali Ngambali en Théo Ntsituvuidi) herpakte zich echter en aangevuld met een aantal nieuwe gezichten vormden ze Mbongwana Star (mbongwana is niet toevallig Lingala voor "verandering"). De nieuwe band wist bovendien meteen ook nog eens een albumdeal bij het gerenommeerde World Circuit Records label in de wacht te slepen. Klinkt Mbongwana Star dan ook als een doorslagje van Staff Benda Bilili (dat trouwens nog ook steeds bestaat in een gewijzigde bezetting)? Toch niet, de cynische knipoog naar hun ex-bandmakkers 1 Million C'est Quoi? komt nog het dichtst in de buurt, maar voor de rest ligt het repertoire van Mbongwana meer in de richting van de psychedelische tribal trance van Congolese bands als Kasai Allstars of Konono N°1 (die laatste band duikt trouwens effectief op From Kinshasa op voor Mulakayi, meteen ook de eerste single van het album). Dit debuutalbum werd geproduceerd door Doctor L (Liam Farrell), eerder ook al verantwoordelijk voor Tony Allen's Black Voices album en eigen werk als The Great Depression, die de sound zelf omschrijft als: "Making magic out of garbage...".

Hoewel From Kinshasa officieel pas op 18 mei verschijnt, komt Mbongwana Star het album al live voorstellen in De Roma (Antwerpen, 30/04), in CC De Warande (Turnhout, 01/05) en De Centrale (Gent 09/05).


Lees verder

Djeli Moussa Condé - Womama

Djeli Moussa CondéZoals de hoesfoto al mooi illustreert, is Womama (vrij vertaald: "ik groet jullie"), de opvolger voor Djeli, het lang­speler­debuut van de Guineese kora-speler Djeli Moussa Condé, bedoeld als eerbetoon aan het Afrikaanse continent. De receptuur van Condé is grotendeels hetzelfde gebleven: West-Afrikaanse ritmes aangevuld met invloeden uit rumba (La Salsa Africana, Miri), funk (African Bond) en zelfs een streepje reggae (al is Lady, met een lyric als: "Sexy lady, what do you want, I want to give you my life..." tekstueel de minst geslaagde track op Womama). Deze keer is ook een belangrijke rol weggelegd voor de fluit van Renaud Tenoux (zoals te zien in de videoclip bij titelnummer Womama). Wij blijven fan van de Guineese djeli, maar vonden Womama desalniettemin net dat ietsje minder aanstekelijk als zijn voorganger.

Lees verder

Bassekou Kouyate & Ngoni Ba - Ba Power

Bassekou Kouyate & Ngoni BaNa drie albums van Bassekou Kouyate & Ngoni Ba dacht ondergetekende wel ongeveer al wat er uit een ngoni te halen valt gehoord te hebben, maar toch slaagt Kouyate erin om Ba Power opnieuw fris en opwindend te laten klinken. De mentale trauma's geslagen door de brutale inval van de moslim­fun­da­men­ta­lis­ten van Ansar Dine in 2012 zijn ondertussen verwerkt en de Malinezen kijken opnieuw hoopvol de toekomst te­ge­moet. Bassekou vliegt er op Ba Power dan ook stevig in. De titel van het album laat zich niet voor niets vertalen als: "grote kracht". Om het geheel allemaal nog wat aantrekkelijker te maken nodigde Kouyate tenslotte ook nog een heel aantal ons niet onbekende gasten uit: Samba Touré speelt gitaar op Fama Magni (en in datzelfde nummer is ook Zoumana Tereta's soku te horen), Adama Yalomba neemt in Waati de lead voor zijn rekening en Chris Brokaw van The Lemonheads speelt dan weer gitaar in opener Siran Fen en Abé Sumaya. Van de stevige rockinvloeden in Siran Fen over het bluesy Bassekouni en jazzy Ayé Sira Bla tot de afrobeat van Waati, ngoni-meester Bassekou Kouyate weet ons eens te meer mee te slepen op dit hoogst aanstekelijke schijfje. Aanrader!

Lees verder

Rocky Dawuni - Branches Of The Same Tree

Rocky DawuniIn zijn geboorteland Ghana is Rocky Dawuni een heuse ster en ook in de Verenigde Staten, waar hij nu al heel wat jaren leeft en werkt (Dawuni huwde de Amerikaanse fotografe/producente Cary Sullivan), is hij al lang geen onbekende meer. Rocky's songs werden de voorbije jaren onder andere gebruikt in de computergames FIFA/FIFA WORLD CUP (African Thriller, ook terug te vinden in de tracklist van Branches Of The Same Tree) en The Sims en ook in populaire televisieseries als ER, Weeds en Dexter dook wel eens een nummer van de Ghanese reggaezanger op. Branches Of The Same Tree is alweer 's mans zesde album en biedt een aangename mix van roots (Children Of Abraham, We Never Stop), gospel (opener Shine A Light) en highlife/afrobeat (The Sign en check zeker eens de Bob Marley-cover Get Up, Stand Up). De ukelele in afsluiter Island Girl deed ondergetekende dan weer meteen denken aan de Hawaïaanse gospel-reggae van Joshua Alo.

Lees verder

Debashish Bhattacharya - Slide Guitar Ragas From Dusk Till Dawn

Debashish BhattacharyaDebashish Bhattacharya mag u gerust beschouwen als een Riverboat Records veteraan, want deze Slide Guitar Ragas From Dusk Till Dawn is al het zevende album van de Indische meester op het label. Zoals de titel al aangeeft bespeelt Bhattacharya een zelfontworpen versie van de chaturangui, de Indische variant van de slide-gitaar die een sound heeft die dicht bij de sitar aanleunt. Voor een goede raga moet men de tijd nemen en zelfs de kortste compositie op dit slechts vijf tracks tellende album, waarvoor Debashish zich liet inspireren door de periode tussen valavond en dageraad, duurt meer dan 8 minuten. Klassieke meditatieve Indische muziek zoals wij die wel kunnen smaken.

www.debashishbhattacharya.com | www.worldmusic.net | www.musicwords.nl

The Very Best - Makes A King

The Very BestThe Very Best is het samenwerkingsproject waarvoor de uit Zweden afkomstige Johan Hugo en de Malawische vocalist Esau Mwamwaya westerse pop, rock en elektronica mixen met invloeden uit de muziek van zuidelijk Afrika. Makes A King is al het vierde album van het duo (de mixtape Esau Mwamwaya And Radioclit Are The Very Best en het remix-album Warm Heart Of Africa (The Remixes) niet meegerekend) en werd grotendeels opgenomen in Malawi. Over de sound van Makes A King zegt Johan zelf het volgende: "This time we really wanted to make a record that could be played by a band; something really organic, so there's not as many electronic instruments on Makes A King". Dat resulteert de ene keer in een geslaagd singer-songwriter-nummer als Mwana Wanga en vervolgens alweer in stevige rock als Let Go. Helaas zijn er in de tracklist ook stinkers als Mariana feat. Seye of Sweka terug te vinden; nummers die eerder doen denken aan de commerciële afro-dance (Alane) waarmee Kameroener Wes Madiko in de jaren negentig van de vorige eeuw furore maakte in de hitlijsten. Gelukkig behoren die laatste soort tracks op Makes A King tot een verwaarloosbare minderheid en met een repertoire waarmee ze zowel kunnen scoren in het alternatieve circuit als in de wereldmuziek-scene, blijft dit Afro-Europese duo een plezierige en interessante ontdekking.

www.theverybestmusic.com | www.moshimoshimusic.com

Hanoi Masters: War Is A Wound, Peace Is A Scar

Hanoi MastersHanoi Masters is de eerste release in de nieuwe Hidden Musics reeks waarmee het Glitterbeat Records label een aantal minder bekende muziektradities onder de aandacht wil brengen. Voor dit album trok producer Ian Brennan naar Vietnam waar hij op zoek ging naar de traditionele muziek van voor de Vietnamoorlog. Dit leidde tot een aantal ontmoetingen met muzikanten die bijna allemaal oorlogsveteraan bleken, waarvan sommigen al decennia lang niet meer gemusiceerd of gezongen hadden en die bijna vergeten instrumenten bespeelden als de k'ni (instrument uit de familie van de violen gebruikt door de Jarai uit de centrale hooglanden van Vietnam; het instrument is een zogenaamde chordofoon, waarbij de mond van de muzikant als klankkast gebruikt wordt) of dan tranh (Vietnamese citer, verwant aan de Chinese guzheng, de Japanse koto, de Koreaanse kayagum en de Mongoolse yatga). De Vietnamese muziektraditie ligt wat in het verlengde van de Chinese en Mongoolse en is voor westerse oren niet altijd even vlot verteerbaar, maar voor wie muzikaal ook maar enigszins avontuurlijk is aangelegd vormt deze Hanoi Masters: War Is A Wound, Peace Is A Scar een prachtige ontdekkingstocht.

www.glitterbeat.com | www.xmd.nl

Various Artists - Next Stop… Soweto Volume 4: Zulu Rock, Afro-Disco and Mbaqanga 1975 - 1985

Next Stop... Soweto Volume 4Voor wat alweer het vierde deel is in de Next Stop… Soweto reeks, neemt samensteller Duncan Brooker ons mee naar het Zuid-Afrika van eind jaren zeventig en begin jaren tachtig van de vorige eeuw; een periode waarin het apartheidsregime zijn grip op de Zuid-Afrikaanse samenleving zo mogelijk nog versterkt had, met alle gevolgen van dien voor de zwarte muzikanten uit die tijd: hoewel Bantu Radio zwarte muziek bleef dragen, konden de meeste muzikanten niet langer rondkomen van hun muziek en moesten noodgedwongen andere baantje aannemen. Bovendien was de mbaqanga wat op zijn retour en deden westerse stijlen als disco (Khomo Tsaka Deile Kae? van Marumo, 1, 2, 3 van Saitana en het geweldig aanstekelijke Soweto Disco van Movers), funk (The Things We Do In Soweto van Almon Memela) en rock (Unga Pfula A Chi Pfalo van Kabasa) hun intrede in Zuid-Afrika. Het zal dan ook niet verbazen dat Next Stop… Soweto Volume 4: Zulu Rock, Afro-Disco and Mbaqanga 1975 - 1985 net dat ietsje minder authentiek (lees: minder Zuid-Afrikaans) klinkt dan zijn voorgangers.

www.strut-records.com

Mocambo - Aruanda

MocamboMocambo is een samenwerkingsproject van Alessandro Vlerick aka. Le Tagarel (vocals) en Tim Wulleman aka. Tartaruga (saxofoon, keyboard, productie) waarvoor de heren hip-hop mengen met invloeden uit afrobeat, jazz, funk en vooral Braziliaanse muziek. Als we meegeven dat het duo zowat twee jaar aan dit album sleutelde en dat de songteksten zelfs verklarende voetnoten meekregen, dan hoeven we je hopelijk niet meer te vertellen dat het hier muziek met inhoud betreft. Aruanda is een term uit de Afro-Braziliaanse mythologie die verwijst naar een utopisch paradijs van vrijheid, die als een citadel van licht ergens in de ionosfeer in een baan rond de aarde zou draaien (zie ook de prachtige hoesillustratie van Jan-Sebastiaan Degeyter en afsluiter Aruanda). Het album werd opgedragen aan Selma Maria da Silva Picanço, de moeder van Alessandro die twee jaar geleden vrij plots overleed. Le Tagerel vatte de gevoelens voor zijn moeder op aangrijpende wijze samen in 19 Ans. Ook tracks als Salvador, een ode aan de hoofdstad van de staat Bahia, en het opgewekte Mexe Tudo zijn absoluut het checken waard. Hoewel Aruanda wellicht eerder een hip-hop-minnend publiek zal aanspreken, is ondergetekende absoluut niet vies van dit soort met wat tropicalidad bijgekruide rap met inhoud.

Mocambo stelt Aruanda live voor op 25/03 in Democrazy Kerk in Gent en op 04/04 op het Jam'in Jette Indoor festival in Jette.

www.mocamboblog.tumblr.com

Rumbacali - El Duende, La Luz Y La Noche

RumbacaliHet Spaanse Kasba Music label is vooral bekend als promotor van jong geweld uit het Iberisch Schiereiland, maar wat Rumbacali betreft liggen de zaken toch enigszins anders. Voor dit project verzamelde Sabor De Gracia-frontman Antoni 'Sicus' Carbonell drie veteranen uit het rumba gitana (denk Gipsy Kings maar dan net iets minder commercieel) en flamenco genre om zich heen: Josep 'Chacho' Maria Valenti was de eerste grote pianist van rumba catalana, flamencozangeres Maruja Garrido was de muze van Salvador Dali en de echtgenote van flamencodanser en choreograaf Antonio Gades, en Lita 'La Maña' Claver is een actrice en flamencozangeres die vooral naam maakte in het variététheater. Eigenlijk was het de bedoeling dat ook Antoni 'Tio Toni' Valenti Carbonell deel zou uitmaken van Rumbacali, maar het lot besliste daar anders over; zijn Mi Bonbón is nog terug te vinden in de tracklist en El Duende, La Luz Y La Noche ("de bezieling, het licht en de nacht") werd aan de Tio Toni opgedragen. Voeg daarbij nog gastbijdragen van Marinah, La Pegatina-frontman Adria Salas en Las Migas en je weet dat dit nog bezwaarlijk fout kan gaan. Het Spaanse antwoord op Buena Vista Social Club!

www.kasbamusic.com | www.xmd.nl

Nils Fischer & Timbazo - Rumberos A Montón

Nils Fischer & TimbazoRumberos A Montón mag dan klinken alsof het ergens tussen San Juan, Havanna en New York werd opgenomen, eigenlijk is percussionist Nils Fischer (ook nog actief met CaboCubaJazz, Skins & Keys, Nueva Manteca en een hoop andere bands) gewoon afkomstig uit het Duitse Bremen. Als we daar echter aan toevoegen dat Fischer opleidingen volgde in Cuba, Brazilië, Puerto Rico en Amsterdam en daar les kreeg van groten als Giovanni Hidalgo, Jerry Gonzalez, Orestes Vilato, Roberto Vizcaino, Panga en Anthony Carillo, weet u dat de man ondertussen een meester in zijn vak genoemd mag worden. Nochtans begon het voor Nils allemaal achter de piano, maar toen zijn zus op een dag thuiskwam met een plaat van Paquito D'Rivera waarop Daniel Ponce percussie speelde, sloegen diens ritmes bij Nils in als een bom. In 2007 was er al ¡Gracias Joe Cuba!, opgedragen aan Gilberto Calderon aka. Joe Cuba, algemeen beschouwd als de vader van de boogaloo, nu gevolgd door deze Rumberos A Montón, een album vol son, timba en salsa dura, waarvoor Fischer maar liefst met 34 muzikanten samenwerkte (Changuito, Lucrecia, Calixto Oviedo, Alexander Abreu, Carlos del Puerto, Julito Padron...) en opnam in Nederland, Finland, België, Cuba, Spanje en de Verenigde Staten. De twee covers van Marvin Gaye's What's Going On (met Shirma Rouse op vocals voor de Engelstalige versie) hadden voor ondergetekende niet gehoeven, maar zelfs die nummers blijven op de dansspieren werken.

www.nilsfischer.com | www.xmd.nl

Buena Vista Social Club - Lost And Found

Buena Vista Social ClubOp het moment van dit schrijven zijn de nog overblijvende leden van Cuba's meest roemruchte orkest bezig aan hun Adios Tour en met Lost And Found, een samenraapsel van nummers die destijds op de plank waren blijven liggen (aangevuld met een aantal live-tracks die het Buena Vista Social Club Live At Carnegie Hall net niet haalden), neemt het World Circuit Records label ook op plaat afscheid van deze muzikale legende. De hamvraag bij dit soort samengestelde albums is natuurlijk altijd of het teruggevonden materiaal wel genoeg de moeite loont. Daarover kunnen we u meteen geruststellen, want de nummers op Lost And Found hadden wat ondergetekende betreft net zo goed op het originele Buena Vista Social Club album kunnen staan. Onze favorieten uit de tracklist zijn Black Chicken 37, een wondermooi muzikaal duel tussen de contrabas van Orlando 'Cachaito' Lopez en de percussie van Miguel 'Angá' Diaz, en Lagrimas Negras, hier in een versie van Omara Portuondo, maar origineel een nummer van de Cubaanse componist Miguel Matamoros dat wereldwijde bekendheid kreeg dankzij dat andere Cubaanse "oude-mannen-orkest" La Vieja Trova Santiaguera. De outro, waarin alleen een scattende Ruben Gonzalez te horen is, had voor ons niet gehoeven, maar voor de rest hadden we deze gouden oudjes graag nog jaren bij ons gehouden. Aan zelfs de mooiste liedjes komt echter een einde. ¡Hasta siempre compañeros!

Wie nog snel van Orquesta Buena Vista Social Club afscheid wil nemen, kan op 21 juni terecht in de Brusselse AB

www.worldcircuit.co.uk

Ceumar - Silencia

CeumarCeumar Coelho is een naar Nederland uitgeweken singer-songwriter uit het Braziliaanse Itanhandu, een klein stadje in de staat Minas Gerais. Ceumar mag tegenwoordig dan wel in Amsterdam wonen, voor de opnames van dit album trok ze toch naar São Paolo. Voor Silencia ("stilte") werkte Ceumar samen met de Franse cellist Vincent Ségal (ons al bekend van zijn samenwerkingen met Ballaké Sissoko en Salif Keita) en naast de akoestische gitaar van Ceumar en de mandoline/cavaquinho van Webster Santos is het dan ook zijn instrument dat in veel van de nummers de hoofdrol speelt. Ceumar wilde naar eigen zeggen: "...een manier vinden om de stiltes die verborgen lagen in mijn songs te onthullen..". Dat alles resulteert in een mooi luisteralbum, ergens tussen Braziliaanse bossa nova, klassieke muziek en Portugese fado, dat het live ongetwijfeld goed zal doen in zalen met de juiste intieme setting.

www.ceumar.com.br | www.arcmusic.co.uk | www.musicwords.nl

Slim Ali & The Hodi Boys - 70s Pop + Manuel Diogo - Music Of Angola

Slim Ali & The Hodi BoysLiefhebbers van de vintage sound uit het Afrika van de jaren zeventig van de vorige eeuw moeten zeker deze 70s Pop van het Keniaanse Slim Ali & The Hodi Boys eens checken. Ali werd geboren in Mombasa en zette zijn eerste stappen in de muziekwereld bij bands als Blue Boys Band en The Tusker Band. Wanneer Faisal Brown, zanger bij The Hodi Boys, in 1968 naar Ethiopië trekt, is Ali de juiste man op de plaats. Met een repertoire dat aanvankelijk vooral bestond uit covers van soulhelden als Otis Redding en Percy Sledge, heeft de band vooral succes in het toeristische circuit, maar langzaamaan begint Slim, die zowel in het Engels als het Swahili zingt, ook eigen nummers te brengen en met You Can Do It scoort hij eindelijk een eerste grote hit. Slim Ali & The Hodi Boys zouden uiteindelijk drie albums opnemen (You Can Do It, Smile en Home), waaruit het ARC Music label het beste gedistilleerd heeft voor deze wat misplaatst getitelde compilatie vol soul (Keep On Doing, We've Got To Progress On), funk (We Gonna Sing A Song, We Gotta Dance) en zelfs een streepje reggae (Smile, Home).

Manuel DiogoVan een heel andere orde is het wat simplistisch getitelde Music Of Angola - ook de foeilelijke hoes, die de indruk wekt dat dit een release is uit een obscure etnografische reeks, moet u het ARC Music label maar vergeven - van Manuel Diogo. Titels als Yaweh Deus De Angola, Teu Nome E Jesus of Moninga Yaka Na Yesu geven al aan dat het hier hoofdzakelijk Christelijk geïnspireerde muziek betreft, maar Diogo lengt zijn gospel aan met inheemse genres als semba (Ora Não Cessa) en rebita (A Chamada Vai Haver) en dat levert, op een paar melige uitzonderingen na (Mpeve Ya Longo, Torrent D'amour), een uiterst aanstekelijk en dansbaar album op.

www.arcmusic.co.uk | www.musicwords.nl

Imam Baildi - III

Imam BaildiImam Baildi (ook "Turks-Grieks gerecht" gespeld), is de naam van een Turks-Grieks gerecht dat op Wikipedia omschreven wordt als: aubergine gevuld met ui, look en tomaat, gestoofd in olijfolie en geserveerd op kamertemperatuur, maar het is ook de naam van een Griekse band waarvan de broers Lysandros en Orestis Falireas de spil zijn. Op III, het - u raadde het al - derde album van de band, mixen ze de rebetiko uit hun thuisland (voor Argosvinis Moni remixten ze het gelijknamige nummer van Vasilis Tsitsanis, in 1947 vereeuwigd door Ioanna Georgakopoulou en Stelios Perpiniadis, en ook Moumoura is een herwerking van een compositie van Tsitsanis) met invloeden uit triphop, hip-hop (Mistirio, Baila Cifteteli) en dub/reggae (Simioma).

In het kader van 20 jaar De Centrale staat Imam Baildi op 21 maart live op het podium in Gent.

www.imambaildi.com

Nzimbu - Nzimbu

NzimbuNzimbu, Kikongo voor "het gezang" en, toen er in Congo nog kaurischelpen als ruilmiddel gebruikt werden (zie ook de foto op de albumhoes), ook "het fortuin", is een project dat met Ray Lema, Ballou Canta en Fredy Massamba drie generaties Congolese vocalisten en twee Congo's verenigt (de Braziliaanse gitarist Rodrigo Viana is een beetje de vreemde eend in de bijt). Voeg de polyfone melodieën van de pygmeeën (Ntoto, eerder ook al terug te vinden op Massamba's debuutalbum Ethnophony) bij de rumba uit Kinshasa (Aigre-Doux) en de hip-hop uit Brazzaville (Nsongela) en je hebt Nzimbu. Mooi luisteralbum dat wij zich nog het best laat omschrijven als Congo unplugged!

www.raylema.com | www.fredymassamba.com

Pucho Diaz - Coincidencia EP

Pucho DiazPucho Diaz is een Cubaanse troubadour die via Barcelona in Brussel belandde. Voor zijn debuut-EP Coincidencia ("toeval") werkte hij onder andere samen met die andere Brusselse Cubaan Ray Cabrera en zangeressen Billie Kawende en Leki. Dat leverde 7 poëtische nueva trova nummers op. We hebben een licht vermoeden dat Diaz met zijn repertoire vooral vrouwelijke harten sneller zal doen slaan, maar ook ondergetekende mag je op zonnige weekenddagen gerust met dit soort muziekjes wakker maken, zo warmbloedig zijn we dan ook wel weer. Eigenlijk is er op geen enkel van de nummers op Coincidencia iets aan te merken, maar toch hadden wij het vooral voor het opgewekte Pero Parece (zowel in originele als in ingekorte versie terug te vinden op de EP) en Para Mi Negro, een nummer waarvoor alle bovenvermelde artiesten de backing vocals verzorgden. Beloftevol visitekaartje!