Interview met KonKoma @ Bar Du Matin

KonKoma, een project rond ex-Osibisa-leden Alfred 'Kari' Bannerman en Emmanuel Rentzos, was een van de grote Afrikaanse verrassingen van 2012. Toen we hoorden dat ze voor een kleine tournee een eerste keer naar België kwamen waren wij er dan ook als de kippen bij en zagen hen live aan het werk in een stampvolle Bar Du Matin in Brussel!

Lees verder

Lord Mouse And The Kalypso Katz - Go Calypsonian

Dat de calypso in de lift zit mag duidelijk wezen, want amper enkele weken na de release van Kobo Town op Cumbancha, gaat nu ook het Duitse Piranha label de Caraïbische toer op met deze Go Calypsonian van Lord Mouse And The Kalypso Katz. Onze eigen Gregor Terror And The Calypso Gigolos wordt in snelheid gepakt door dit Berlijns ensemble dat zichzelf aanprijst als: “…the only European Calypso Big Band.” (niet helemaal waar dus, maar laat dat de pret zeker niet drukken). Het repertoire van Lord Mouse en zijn Kalypso Katz bestaat zowel uit eigen materiaal als klassiekers (Goombay Drum van Blinde Blake of The Percentie Brothers, Lord Caresser’s Edward The VIII, ) uit het genre. Tenslotte geven we nog mee dat het album geproduceerd werd door Colin Brass (3 Mustaphas 3, Klezmatics, Krar Collective). Go calypsonians and do the Lord Mouse Limbo!

www.lordmouseandthekalypsokatz.com | www.piranha.de

Oana Catalina Chitu - Divine

Voor haar debuutalbum Bucharest Tango dook Oana Catalina Chitu al een eerste keer in het oeuvre van Maria Tanase, maar de zangeres zou dit jaar honderd geworden zijn en dus is Divine een complete ode aan de Roemeense Edith Piaf geworden. Nog meer als voorganger Bucharest Tango ademt Divine de sfeer van een Roemeens café tijdens het interbellum waar jazz, tango en zigeunermuziek vlotjes in elkaar overvloeien. Mooi gestileerd eerbetoon!

www.asphalt-tango.de

Various Artists - Stand Up People: Gipsy Pop Songs From Tito’s Yugoslavia 1964 - 1980

Met Stand Up People verzamelt Asphalt Tango Records voor het eerst een aantal vergeten parels uit Tito’s Joegoslavië van de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw. De tracks zijn allemaal afkomstig uit de geduldig opgebouwde verzameling 45 toeren platen die het duo Philip Knox en Nathaniel Morris (samen bekend als Vlax Records) op de kop konden tikken op talrijke vlooienmarkten of vanonder het stof haalden in de archieven van de Nationale Bibliotheek van Servië in Belgrado. In de tracklist bekende Balkannamen als Saban Bajramovic of Esma Redzepova, maar ook minder voor de hand liggende dingen zoals enkele obscure Kosovaarse producties kregen een plaatsje. Absolute aanrader voor Balkan-fanaten!

www.asphalt-tango.de | www.vlaxrecords.com

Alpha Blondy - Mystic Power

Het is eventjes doorbijten wat deze Mystic Power betreft, want de eerste twee tracks op dit nieuwe album van de Afrikaanse reggaeheld Alpha Blondy (Hope, een draak van een duet met Beenie Man en My American Dream dat verhaalt over het traumatische einde van Alpha’s verblijf in de Verenigde Staten), zijn tenenkrommend. Gelukkig vindt Alpha daarna zijn gewone ritme snel terug. J’ai Tué Le Commissaire is een Franse adaptatie van Bob Marley’s I Shot The Sheriff en Le Métèque is Alpha’s interpretatie van het gelijknamige chanson van Georges Moustaki. Voor de productie deed Blondy opnieuw beroep op zijn oude gabber Dennis Bovell, ook al verantwoordelijk voor een aantal van Alpha’s vroegere albums. Een van de belangrijkste nummers op Mystic Power is zonder twijfel Reconciliation, een nummer over het vredesproces in Ivoorkust, maar tegelijk ook de grote verzoening met Alpha’s “frenemy” Tiken Jah Fakoly. Ook Pardon (waarin Alpha zich excuseert tegenover zijn landgenoten omdat hij faalde als vredesbemiddelaar) en Danger Ivoirité (over de gevaren van het oprukkende nationalisme in zijn geboorteland) hebben de politieke situatie in Ivoorkust als centraal thema. In 2011 was Alpha Blondy dan weer te gast op het Azalay festival in het zuid-Marokkaanse Ouarzazate; het moet daar serieus gezellig geweest zijn want het inspireerde hem tot het gelijknamige Ouarzazate. Klassieke Alpha Blondy is tenslotte France À Fric, waarin het westen een serieuze veeg uit de pan krijgt voor het leegroven van het Afrikaanse continent. En wie wil weten waar de “mystic power” uit de titel op slaat luistert best eens naar Alpha’s ode aan de vrouw Woman.

www.alphablondy.info | www.wagram.fr

Femi Kuti - No Place For My Dream

Met deze No Place For My Dream wilde Femi Kuti naar eigen zeggen tien jaar van professionele en persoonlijke problemen achter zich laten en vooral terugkeren naar de fundamenten van de afrobeat. Titel No Place For My Dream duidt enerzijds op de harde realiteit van de huidige maatschappij, waar er "dankzij" het meedogenloze kapitalisme steeds minder plaats is voor de dromen van de have-nots (zie ook de cover van het album die weinig verdere uitleg behoeft), maar de titel is even goed een reflectie van Femi’s eigen gemoedstoestand, ervan overtuigd dat hij — net zoals zijn vader destijds — stilaan alleen staat in zijn strijd. Dat dat alles dan nog een steengoed album oplevert is mooi meegenomen. Sterker nog, No Place For My Dream zou wel eens één van de beste afrobeatschijfjes kunnen zijn die u dit jaar in huis kunt halen. Vooral het soms psychedelische orgelspel en de magistrale blazers maken van No Place For My Dream een pareltje. Dat zelfs de crisis in Europa ter sprake komt in een afrobeatnummer mag tenslotte boekdelen spreken!

www.femikuti.tv | www.naive.fr

Family Atlantica - Family Atlantica

Voor Family Atlantica verzamelden Heliocentrics percussionist/fluitist Jack Yglesias en zijn vrouw, de Venezolaanse Luzmira Zerpa, enkele gelijkgestemde muzikanten rond zich om een psychedelische, vooral door percussieritmes aangedreven trip te creëren waarin uiteenlopende invloeden (Cubaanse rumba, Venezolaanse tambor en tonada, Ghanese highlife, Trinidadiaanse calypso, …) versmelten tot een homogene sound. Voor Escape To The Palenque wisten ze zelfs Ethio-jazz grootmeester Mulatu Astatke te overtuigen om een bijdrage te leveren en ook de Senegalese bard Nuru Kane en de Afro-Cubaanse band Yoruba Andabo maken hun opwachting. Hoewel fascinerend luistervoer, zal dit titelloze debuut geen spek naar ieders bek zijn, wegens net ietsje te out there!

www.familyatlantica.com | www.soundwayrecords.com | www.xmd.nl

Umberto Echo - Elevator Dubs

Samen met geestesgenoten Dub Spencer & Trance Hill verruimt Umberto Echo nu al enkele jaren de horizonten van het dubuniversum. Echo is daarbij niet bevreesd om de grenzen van het genre te overschrijden en op Elevator Dubs zijn naast dub en reggae dan ook invloeden uit de jazz, dubstep, ambient en zelfs afrobeat te horen. Het album opent met een jazzy herinterpretatie van Ernest Ranglin’s Surfin, maar serveert met Bonde De Irmao meteen daarna al een stevige portie Braziliaanse dubstep. Met Obroni International gaat het al de afrobeat-toer op en Water Get No Enemy is gewoon Umberto’s kijk op Fela’s gelijknamige hitnummer. Dub- en reggaeliefhebbers kunnen genieten van Tomorrow Now Dub, The Power Dub en zeker Faro Dub (waarin ondergetekende kort de stem van Earl Sixteen meende te herkennen). Slotnummer Roman Baths met vocals van Gian Slater had dan weer een nieuwe release van The Cardigans kunnen zijn. Eclectisch schijfje!

www.umbertoecho.com | www.enjarecords.com

Kobo Town - Jumbie In The Jukebox

Kobo Town, een band rond de Trinidadiaans-Canadese Drew Gonsalves, mag wat ondergetekende betreft nu al gelden als één van de wereldmuziekrevelaties van 2013. Gonsalves tilt de calypso op een geniale manier naar de eenentwintigste eeuw. De naam van de band verwijst trouwens naar de buurt in Port-of-Spain waar de calypso in het begin van de vorige eeuw ontstond. De “jumbie” uit de titel van het album is een kwade geest die in verschillende gedaanten terugkomt in de Caraïbische folklore. Zelf omschrijft Gonsalves zijn muziek liever niet als calypso: “It is calypso inspired and derrived, but it’s a conscious departure from the way it developed back home. It’s hard to pin down pure calypso. For me the calypsonian is a singing newspaperman commenting on the events of the day, with an attitude halfway between court jester and griot.”. We hadden het zelf niet beter kunnen samenvatten!

Wie Kobo Town eens live aan het werk wil zien kan op 15 augustus naar Eeklo waar hij op het podium staat in het kader van het Helden in het Park festival.

www.kobotown.com | www.cumbancha.com

Chico Mann - Manifest Tone: The Best Of Volumes 1 - 3

Chico Mann, in het dagelijks leven Marcus Garcia en gitarist bij Antibalas, begon in 2004 aan zijn eigen zijproject Manifest Tone waarin hij in wat hij zelf “Afro-Freestyle” noemt uiteenlopende genres als afrobeat, elektro, salsa, disco en funk tot één organisch geheel smeedt. Dit leidde al tot drie releases die respectievelijk het licht zagen in 2006, 2008 en 2010 maar enkel digitaal te verkrijgen waren en waarvan Soundway Records nu de beste tracks verzamelde voor deze The Best Of Volumes 1 - 3. Maak kennis met de intrigerende super vette sound van Chico Mann, een wereld waarin Fela Kuti, Willie Colon, Stevie B, Lisa Lisa, Africa Bambaata en Kraftwerk samen een stevig feestje bouwen. Geef deze man a.u.b. een podium op Sfinks Mixed!

www.chicomann.blogspot.be | www.soundwayrecords.com | www.xmd.nl

Interview met El Juntacadaveres @ Café Zeezicht

Dat revelaties niet altijd uit het buitenland hoeven komen, bewijst Enrique 'Kike' Noviello met zijn tangoproject El Juntacadaveres. De band bracht net het uiterst ge­slaag­de De Platino uit en staat van de zomer onder andere op Festival Mundial in Tilburg en Dranouter, maar op 27 april aanstaande stellen ze hun langspelerdebuut met gepaste trots voor op het gezellige Anti-Tapas Festival in Brussel. Wij troffen bandleider Enrique 'Kike' Noviello alvast even in zijn thuishaven Berchem voor een leuk gesprek.

Lees verder

El Juntacadaveres - De Platino

Met El Juntacadaveres, een project van en rond de Argentijnse saxofonist en bandoneon-speler Enrique 'Kike' Noviello, heeft Gotan Project er een Belgisch neefje bij. Zowel Gotan Project als El Juntacadaveres (de naam verwijst naar het gelijknamige boek van de Uruguayaanse auteur Juan Carlos Onetti) gebruiken de tango als basis, maar waar Gotan voor een elektro-lounge benadering kiest, zijn bij El Juntacadaveres eerder elementen uit rock en hiphop te horen (voor de raps zorgt Kris 'Scale' Strybos, ook Mc bij het Antwerpse St. Andries Mc's). In nummers als Hasta Siempre (de enige cover op het album) en Fútbol Argentino worden Argentijnse iconen als het voetbal en Ché Guevarra opgevoerd, iets wat de herkenbaarheidsfactor van de muziek van El Juntacadaveres alleen maar ten goede komt. Opvallende samenwerkingen zijn die met de in België terechtgekomen en ondertussen overleden tangolegende Alfredo Marcucci en dance-queen Nikkie Van Lierop (Arrayanes). Professioneel en indrukwekkend debuut van een band die de Belgische grenzen wel eens binnen de kortste keren ontgroeid zou kunnen zijn!

www.eljuntacadaveres.com | www.musicwords.nl

TenTemPiés - A Casa Tierra EP

Ook bij onze noorderburen heeft het mestizo-virus ondertussen toegeslagen; damsko mestizo noemen ze de plaatselijke variant daar en de Amsterdammers van TenTemPiés zijn de vaandeldragers van het genre. TenTemPiés werd in de zomer van 2008 opgericht door Maurino Alarcón, zelf geboren en getogen in Amsterdam, maar van Chileense origine. TenTemPiés heeft al twee eerdere EP’s en een album op zijn aktief en stelt in aanloop naar een tweede langspeler nu deze A Casa Tierra EP voor. Opener van de 6 nummers tellende EP is Nada Te Pido, een stevige ska-punk track. Voor Americano gaan ze dan weer de salsamuffin toer op en Mé Enamoré begint als een stevige ska-track om dan over te gaan in een trager cumbia/reggae-ritme. Que Será, het laatste nummer uit de tracklist en een remix van de hand van Perquisite (de originele versie is terug te vinden op ‘Canto Para Gritar’, het debuutalbum van de band), krijgt dankzij een panfluit-sample een Peruviaans of Boliviaans tintje. Smaakt naar meer!

TenTemPiés stelt hun A Casa Tierra EP live voor op donderdag 18 april in het Amsterdamse Bitterzoet!

www.tentempies.com

Zulu 9.30 - Para Todos Los Publicos + Nanai - Sonideros + La Pegatina - Eureka!

Van crisis lijken ze bij Kasba Music nog nooit gehoord te hebben, want het label blijft mestizo-albums afleveren als zoete broodjes.

Para Todos Los Publicos (vrij vertaald “voor ieder wat wils”) zo heet de nieuwe langspeler van Zulu 9.30 die met dit album naar eigen zeggen de nadruk wilden leggen op het inhoudelijke van hun songs. Dat resulteert in een poppy ready-for-radio sound die we eigenlijk niet van hen gewend zijn en eerlijk gezegd geen al te langdurige indruk bij ondergetekende achterliet. Check maar eens het bubbelende Suele Pasar dat ons ongewild deed denken aan Ik Neem Je Mee, de hit van de Nederlandse Gers Pardoel. Uitzonderingen in de tracklist zijn het reggaenummer En Otro Lugar en Jo Dono La Cara, zowaar het eerste nummer waarin Zulu 9.30 volledig op het Catalaans overschakelt. Gekeurd en iets te licht bevonden!

www.zulu930.com | www.kasbamusic.com | www.xmd.nl

Nanai is een gezelschap uit Valencia dat met de combinatie van de stemmen van Pilar ‘Pi’ McCarthy en Saúl Vanaclocha alvast een extra troef in handen heeft en ook de fluit van Pablo Riaño geeft de nummers op Sonideros extra kleur. Hoewel de band in eigen beheer al enkele releases uitbracht, beschouwen ze dit album als hun officiële debuut. Net zoals Canteca De Macao deed voor Nunca Es Tarde liet ook Nanai deze Sonideros financieren door microkredieten van fans die de band een warm hart toedragen. Het mestizo-recept van Nanai is een mengeling van reggae en ska met elementen uit cumbia, rumba en zelfs een scheutje jazz en funk (Colores). We twijfelen er niet aan deze aanstekelijke bende Valencianen deze zomer op menig festivalpodium terug te zien.

www.nanai.com.es | www.kasbamusic.com | www.xmd.nl

Xapomelön, de vorige release van La Pegatina, kon ons niet echt overtuigen, maar met de energieke bom Eureka! (die meteen de tiende verjaardag van de band in de verf moet zetten) bevestigen de Barcelonezen opnieuw. Voor opener Non È Facile sloegen ze de handen ineen met het Siciliaanse Baciamolemani en dit nummer zet meteen de toon voor de rest van het album. Andere gasten op het album zijn ex-Terrakota-vocaliste Romi Anauel (No Hi Ha Ningú), het Baskische Esne Beltza (Ara Ve Lo Bo) en Love Of Lesbian (Amantes De Lo Ajeno). Vooral dat laatste nummer, een verhalende singer-songwriter track, is een uitzondering in de voor de rest energieke tracklist. Altijd op zoek naar de nieuwste technologische snufjes om hun muziek extra onder de aandacht te brengen, werkte La Pegatina deze keer samen met Ubicuo Studio, die van Eureka! een heus interactief videospel maakten dat fans gratis kunnen spelen via de Facebook- en Twitter-account van de band.

La Pegatina komt Eureka! op 3 mei live voorstellen in de Antwerpse Roma!

www.lapegatina.com | www.kasbamusic.com | www.xmd.nl

Interview met Shakara United @ Trix

Op 17 april aanstaande stelt Shakara United eindelijk hun debuutalbum voor, maar als opwarmertje serveren wij alvast dit gesprek dat wij met een aantal heren van de band hadden na een gesmaakte set in Trix.

Lees verder

Shakara United - Shakara United

Hoewel Shakara United zelf niet te veel wil vastgepind worden op de term afrobeat, verheugt het ons na het uiteenvallen van Belgian Afrobeat Association eindelijk nog eens wat Nigeriaanse funk van Belgische makelij te horen te krijgen. Dit titelloze debuut zou aanvankelijk nog voor een live-publiek in het W.C.C. Zuiderpershuis opgenomen worden, maar, na de onverwachte sluiting, moest ter elfder uur uitgeweken worden naar een andere locatie (Bye W.C.C. Zuiderpershuis Bye mag gelden als een mooi saluut aan het ter ziele gegane Antwerpse wereldmuziekcentrum). Dat werd uiteindelijk de legendarische Jet Studio in het Brusselse Jette. Naast afrobeat, zetten de heren en dame van Shakara United af en toe ook een zijstapje naar andere genres (het Latin-geïnspireerde Terra Prometida, de Zuid-Afrikaanse township jive van Kukunanatzi en Modern Times en de jazzinvloeden op Woman, Woman, Woman). Als hoesillustratie koos Shakara United voor Lost Persons Paradise een niet meteen Afrikaans aandoend werk van kunstenares Lucy Borghouts. Overtuigend debuut van een band waar we ongetwijfeld nog heel wat plezier aan gaan beleven!

Shakara United stelt dit album officieel voor in de Antwerpse Roma op woensdag 17 april. Allen daarheen!

www.shakaraunited.be

Joe Driscoll & Sekou Kouyate - Faya

Faya mag dan het zoveelste voorbeeld zijn van een muzikale ontmoeting tussen een Amerikaanse en een Afrikaanse muzikant, de chemie tussen de ondertussen in het Verenigd Koninkrijk residerende Joe Driscoll en de Guinese kora-speler Sekou Kouyate druipt eraf. Sekou speelde eerder al mee in de groep rond Ba Cissoko en het geluid van de elektrisch versterkte kora overheerst ook op Faya. In een stomende hutsepot van funk (Lady), hiphop (Faya, Ghetto Many, Birnakely, New York), reggae (Zion, Birnakely) een natuurlijk een serieuze portie West-Afrikaanse vibes leveren beide heren een bom van een album af. Aanrader!

www.joeandsekou.com | www.joedriscoll.net | www.diplomatsofsound.org

Red Baraat - Shruggy Ji

Ondergetekende leerde Red Baraat, de New Yorkse dhol-‘n-brass fanfare van Sunny Jain, kennen op de vorige editie van het Sfinks Mixed festival. Met Shruggy Ji breit het gezelschap uit Brooklyn nu een vervolg aan hun debuutalbum Chaal Baby. Shruggy Ji klinkt bij momenten (Halla Bol, Dama Dam Mast Qalandar) een stuk explosiever dan Chaal Baby en vat net iets beter de sfeer die je tijdens live concerten van Red Baraat ook kunt ervaren. Daarnaast valt vooral op dat de nummers in het Engels minder smaken, dan de meer authentiekere nummers in het Punjabi. Red Baraat blijft garant staan voor een stevig Indisch (trouw-) feestje!

www.redbaraat.com | www.jaro.de

Gratis vier dagen naar Sfinks Mixed!

Revolutie bij Sfinks Mixed! Het mag dan nog bar koud en winters zijn, het Boechout­se wereld­muziekfestival lost toch al de eerste namen, maar dat is verre van het grote nieuws: niet alleen keert het festival terug naar de oude vierdaagse formule, de 34ste editie van het wereldmuziekfestijn zal ook volledig gratis zijn! Het festival hoopt met het schrappen van een toegangsprijs een pak meer volk aan te trekken, volk dat dan hopelijk ook nog pakken meer zal consumeren op het festivalterrein. Na het verliezen van heel wat subsidiegelden komt deze dubbelslag toch als een serieuze verrassing.

Met als slogan "Global Fiesta" gaat het festival dit jaar ook een pak breder dan andere jaren en zullen, net als op bijvoorbeeld Couleur Café, ook urban genres meer ruimte krijgen. Wat die eerste namen betreft mag u zich alvast verheugen op het Tanzaniaanse Jagwa Music, het Nieuw-Zeelandse Batucada Sound Machine, het serieus swingende Lindigo uit La Réunion en de hiphop van de Nigeriaans-Amerikaanse Akau Naru.

Fela Kuti - The Best Of The Black President 1 & 2

Het Knitting Factory Records label kreeg in 2009 een officiële licentie van het Fela Anikulapo Kuti Estate voor de wereldwijde distributie van de catalogus van de meester. Knitting Factory Records werkt momenteel aan de heruitgave van het volledige bijna vijftig albums tellende oeuvre van Fela, maar The Best Of The Black President 1 (uit 2009) en The Best Of The Black President 2 zijn alvast een perfecte smaakmaker. De tracks op deze twee dubbelaars zijn bij echte afrobeat-fanaten al lang bekend (en komen op tal van andere Fela compilaties voor), maar voor wie de vette afrobeat van Kuti nog moet leren kennen, vormen deze ‘Best Of’-compilaties de perfecte introductie. Haalt u de deluxe edition van deel twee in huis, dan krijgt u er van Knitting Factory Records zelfs nog een bonus-DVD bovenop met daarop een live-opname van Fela op het Glastonbury festival uit 1984.

www.knittingfactoryrecords.com | www.fela.net