door | 29 Juli 2009 |
Plaatjes |
Waar de reis van
Ziggi heenleidt is vooralsnog wat onduidelijk, want de man springt voortdurend heen en weer tussen new roots en
dancehall en afgaand op de titel van zijn nieuwste album,
In Transit, is hij er zelf ook nog niet helemaal uit. Toch is Ziggi met dit album duidelijk volwassen geworden. Ook het prestigieuze
Greensleeves label moet iets in deze jonge
Antilliaan gezien hebben want zij boden hem prompt een distributiedeal aan. Dat Ziggi af en toe wel eens het Nederlandse antwoord op
Gentleman wordt genoemd heeft op z’n minst met zijn vocale kwaliteiten te maken. Met
Need To Tell You This had hij al een dikke hit te pakken en van dat kaliber bevat het album nog wel een paar songs.
www.ziggimusic.com |
www.greensleeves.net
door | 29 Juli 2009 |
Interviews |
In korte tijd is de Nederlands
Antilliaanse Ziggi uitgegroeid tot een reggaenaam om rekening mee te houden. Ziggi staat aanstaande zaterdag op het podium van het
Reggae Geel festival, maar wij hadden al een aangenaam gesprek met de man na z'n
gesmaakt concert op
Festival Mundial in Tilburg.
Lees verder
door | 28 Juli 2009 |
Frontstage |
De zwoele festivalzon samen met een kleurrijke multidisciplinaire line-up lokte ook op zondag weer heel wat kijk-, hoor- en proeflustigen naar het Boechoutse Molenveld, dat drie dagen trouw dienst deed als het
epicentrum van het wereldmuziekgebeuren. In totaal kreeg
Sfinks Mixed dit jaar niet minder dan
30.000 bezoekers over de spreekwoordelijke vloer. Geen geringe prestatie voor een festival dat bewust niet mikt op grote namen of publiekstrekkers. Als avontuurlijk aangelegde muzikale omnivoren lieten we ons met plezier op de derde festivaldag meevoeren op de keuze van de Sfinks programmatoren.
Lees verder
door | 28 Juli 2009 |
Frontstage |
Naar goede gewoonte is de
Sfinks line-up op zaterdag het dikst gevuld met acts uit de verste uithoeken van onze planeet. Sinds
vorig jaar huisvest het groene Boechoutste Molenveld onder de noemer "Mixed" niet aleen concerten, maar ook circus, film, interviews en sjamaan-rituelen vinden een plaatsje in het programma. Met een dergelijk overdadig buffet aan divers cultureel vertier kom je al gauw ogen, oren, neuzen en monden te kort — al hielden veel Sfinks-gangers het voornamelijk bij languit soezen in het gras. Ondanks het festivalvriendelijk weertje kon je ons al rechtschapen wereldmuziekliefhebbers niet in het gras, maar wel
frontstage vinden alwaar een kleurrijke stoet concerten voorbij marcheerde.
Lees verder
door | 27 Juli 2009 |
Frontstage |
Lichtelijk angstvallig wierpen we afgelopen vrijdagnamiddag een blik op
buienradar.be en hoewel het er niet echt veelbelovend uit zag kon de eerste festivaldag van
Sfinks Mixed op een frisse, maar gelukkig regenvrije avond rekenen. Net zoals op de
twee vorige edities stond de aanzet van het festival in het teken van de "Crazy Balkan Beats", waarvoor
DJ Merdan Taplak het startschot mocht afvuren. Even dapper als
eenzaam lokte de plaatjesdraaier de eerste nog wat bedeesde festivalgangers naar de concerttent, te midden van het vertrouwde en immer groene Molenveld in
Boechout.
Lees verder
door | 23 Juli 2009 |
Plaatjes |
Een plaat met een ronkende titel als
Plato Único Bailable (letterlijk "uniek dansbaar gerecht") doet ons prompt naar onze feestneus grijpen. En terecht. Sinds 1999 laten de heren van
Chico Trujillo menig
cumbia feestje ontsporen, zowel in hun hometown
Villa Alemana (het "Duitse dorp" in centraal
Chilli) als in hun tweede thuis, niet verwonderlijk,
Berlijn. Hoewel we deze Chileense feestnummers ons niet bekend waren zijn ze met deze langspeler al aan hun derde studio-album toe. Snelle beslissers kunnen nu zaterdag op
Polé Polé (25 juli, Gent) of volgende maand op
Polé Polé Beach (15 augustus, Strand Zeebrugge) samen met Chico Trujillo hun betere cumbia
moves te berde brengen. Als voorsmaakje lieten we hun jongste release even proefdraaien op de
tropicalidad.be testbank.
Lees verder
door | 22 Juli 2009 |
Plaatjes |
Als het aan vader Touré had gelegen, was zoonlief maar mooi uit de muziekbussiness weggebleven.
Ali Farka beschouwde zichzelf ook maar een mango-boer die in zijn vrije tijd wat op zijn gitaar tokkelde. Maar
Vieux Farka Touré's volharding, en het mentorschap van niemand minder dan
Toumani Diabaté beslisten er anders over. Gelukkig maar. In
Fondo schudt hij de laatste schaduw van zijn vader van zich af, en zet hij frisse, eigentijdse desert blues in de schijnwerpers. Hier en daar een stevige streep electrische basgitaar, af en toe wat uitgebreidere percussie, maar nog steeds heel veel schroeiend woestijnzand herinneren er nog maar eens aan dat de Mississippi nog steeds in West-Afrika ontspringt
.
Lees verder
door | 21 Juli 2009 |
Plaatjes |
Je hoeft maar een blik te werpen op de hoes van
Via Mandarina en je weet al dat we zijn aanbeland in de vijver van de musica mestiza.
Via Mandarina is al het tweede album van
La Pegatina (de sticker, red.), een zevenkoppige bende uit
Catalonië (die u trouwens binnenkort aan het werk kunt zien op
Fiesta Mundial in Balen). Veel
rumba catalana dus en de heren doen dat hoofdzakelijk in hun eigen taal het
Catalaans, wat hun muziek toch extra authenticiteit geeft. Muzikaal is het vooral de accordeon van Romain Renard die extra kleur geeft.Wie bekend is met het werk van de Argentijnse
Los Fabulosos Cadillacs zal hun sound vast en zeker herkennen in
Sun Bay, maar op
Alosque gaan ze alweer meer de
flamenco tour van
Ojos De Brujo op.
Huellas van
Zulu 9.30 dateert eigenlijk al van in 2008, maar belandde pas nu op onze testbank. Zulu 9.30 doet stilistisch en inhoudelijk sterk aan
Sergent Garcia denken al gaan de heren misschien muzikaal net iets verder. Zo worden bijvoorbeeld uitstapjes richting funk (
Mante y Carretera) of zelfs een lichte jazztoets (
Pagame) niet geschuwd en zijn Jamaicaanse invloeden prominent aanwezig (
Era,
Huellas). Leuke guest appearance van Amparo Sanchez (
Amparanoia) op
Tu Te Vas.
www.lapegatina.com |
www.zulu930.com |
www.kasbamusic.com |
www.xmd.nl
door | 21 Juli 2009 |
Interviews |
Het moet gezegd, de musica mestiza, die aanstekelijke mix van stijlen, zorgt bij ondergetekende steeds weer voor dat echte festival gevoel. Eén van de jongere leden van de
Barcelonese mestozi-familie is
Zulu 9.30. U kan hen nog aan het werk zien op het
Polé Polé podium in Gent (24 juli) of tijdens het
Afro-Caribbean festival in Bredene (15 augustus), maar wij zagen hen al
in aktie op
Festival Mundial in Tilburg en spraken daar met frontman Oski Jah-Man.
Lees verder
door | 16 Juli 2009 |
Plaatjes |
Met luid tromgeroffel, hoorngeschal en de catchy slogan: "The hottest thing to come out of
Sicily since
Mount Etna", haalde het
Greensleeves label onlangs Pupa Albo binnen en die serveert ons al gelijk zijn nieuwe opus
Escape From Babylon. Fans van de meer
dancehall-gerichte tracks van
Alborosie moeten we teleurstellen, want voor dit album is de man misschien nog verder in de annalen van de Jamaicaanse muziekgeschiedenis gaan graven dan voor zijn debuut
Soul Pirate. Wat bij een eerste luisterbeurt meteen opvalt is dat
Escape From Babylon een pak meer verwijzingen naar Alborosie's thuisland
Italië bevat; zo is er
Mr. President waarin hij de corruptie van
Berlusconi aka. Mr. Macaroni aanklaagt en
Mama She Don't Like You met verwijzingen naar een aantal Italiaanse clichés als
Ferrari of
pasta. In het hoesontwerp van
Escape From Babylon herkennen kenners de hand van meester Tony McDermott, de legendarische hoesontwerper van Greensleeves. Zoals vanouds steelt en leent Pupa albo waar hij maar kan (een tekstflard
Bob Marley in
America, de stem van
Horace Andy op
Money of het refrein van
I Rusalem dat wel heel erg op
Alpha Blondy's Jeruzalem lijkt) maar Albo doet dat met zo'n flair dat je eerder aan een eerbetoon dan een rip-off zit te denken.
www.greensleeves.net
door | 16 Juli 2009 |
Interviews |
Wie snel is kan de
Siciliaanse Jamaicaan Alborosie nog dit weekend (18 juli) aan het werk zien op
Dour. Wij genoten echter al van zijn
optreden op
Festival Mundial en kregen hem daarna nog voor onze microfoon ook!
Lees verder
door | 9 Juli 2009 |
Affiche |
Nu we
Festival Mundial en
Couleur Café achter de kiezen hebben, blikken we weer verder wat er ons festival-gewijs nog te wachten staat. Daar hadden we het
al eerder over maar toen was de
Sfinks-ploeg nog duchtig aan hun affiche aan het sleutelen.
Vorig jaar vond het vertrouwde wereldmuziekfestival zichzelf onder de naam "
Sfinks Mixed" opnieuw uit en ook dit jaar gaan ze op dit multidisciplinair pad verder. Tijd om uit te vissen wat er in het weekend van 24, 25 en 26 juli in Boechout te beleven valt.
Op
vrijdag zwaait de
Balkan de plak, met ondermeer plaatjesdraaier
Merdan Taplak (check ons
interview), de Balkan-meets-
dub van
La Cherga en de
Tsjechische rhymes van
Gipsy.cz. Op
zaterdag een dik gevulde line-up met — als we er even de lekkerste krent voor u uit mogen halen —
levende reggae legende
Max Romeo. Onder de noemer "veelbelovend" vinden we
Batida (
Angolese kuduro die sinds
Buraka Som Sistema wereldberoemd is geworden),
Hanggai (punk-folk uit de
Mongoolse Wild West),
Espoir de Coronthie (feestmuziek uit de straten van
Conakry) en
Felix Wazekwa s'Grave (
soukous uit
hét land van de soukous).
Op
zondag enkele straffe madammen op de bühne. De gracieuze orientaalse
Natacha Atlas zagen we
al eerder, evenals de
Malinese diva
Oumou Sangaré. Die laatste speelde eind juni de sterren van de hemel op
Festival Mundial en dat maken we maar al te graag nogmaals mee. Naast deze klasse acts vinden we nog enkele bijzonder swingend klinkende bands (die het ongetwijfeld op uw heupen gemund hebben) op de affiche terug:
Eta Carinae (
Braziliaanse Nordeste rock),
Boteco Eletro (electro-brasiliana uit
Rio) en als kers op de taart
Ghetto Flow (
reggaeton uit de
Dominicaanse Republiek). Wij gaan alvast ons
frontstage plaatsje reserveren en hopen van u hetzelfde!
door | 8 Juli 2009 |
Plaatjes |
Wat
Gotan Project voor de
nuevo tango is, is
Bossacucanova voor wat je de nova bossa zou kunnen noemen. Bossa Cuca Nova mixt
bossa nova met moderne electronica, jazz en soul en omdat het eerstgenoemde muziekgenre vorig jaar haar vijftigste jubileum inging is er nu deze
Ao Vivo, een cd + dvd registratie van een concert in Rio's beroemde
Canecão concert hall aangevuld met enkele zogenaamde "appartment sessions" — de legende wil dat de bossa nova ontstond in het appartement van zangeres
Nara Leão waar veel bossa nova muzikanten van het eerste uur zoals
João Gilberto en
Antonio Carlos Jobim samenkwamen. Voor dit verjaardagsconcert spaarde de band koste noch moeite en werden een hele resem gasten uitgenodigd waaronder enkele bossa nova legendes als
Carlos Lyra,
Marcos Valle en
Roberto Menescal (vader van Bossacucanova’s Márcio Menescal, red.) die klassiekers als
The Girl From Ipanema (hier
Garota De Ipanema) en
Samba De Verão in een nieuw jasje staken.
www.bossacucanova.com |
www.crammed.be |
www.ziriguiboom.com
door | 8 Juli 2009 |
Plaatjes |
Je kunt je stilaan beginnen afvragen waar hij ze blijft halen, want na ons eerder al verrast te hebben met
Konono N°1 en
Kasaï Allstars, stelt
Vincent Kenis ons nu
Staff Benda Bilili voor. Het verhaal achter deze band leest als een filmscenario. De "handicapés", meestal polioslachtoffers die zich voortbewegen in al dan niet gemotoriseerde driewielers, hangen al sinds jaar en dag rond in de wijk bij de zoo van de Kongolese hoofdstad
Kinshasa. Omdat ze al sinds de jaren zeventig vrijgesteld zijn van het betalen van belastingen, komen de handicapés meestal aan de kost door het transporteren van allerlei spullen over de rivier tussen Kinshasa en
Brazzaville.
In het najaar staan ze normaal gezien ook in België op het podium, maar wie zijn nieuwsgierigheid zolang niet op de proef kan stellen kan zich nu al het op het
Crammed label verschenen album
Très Très Fort aanschaffen. Check daarop ook zeker eens de bonusvideoclip
Staff Benda Bilili: A Presentation waarin u in enkele minuten het verhaal achter de band te zien krijgt. Staff Banda Bilili staat voor funky, groovy rumba's en met hun teksten over het alledaagse leven in de hoofdstad beschouwen ze zichzelf als journalisten van de straat. En dan is er tenslotte nog het geluid van de satongé. Dit instrument is een uitvinding van Roger, een straatjongen die door de groep geadopteerd werd en al snel uitgroeide tot een waar muzikaal genie op zijn instrument dat bestaat uit niet meer dan een conservenblik en een stuk elektriciteitskabel! Wij zijn alvast overtuigd dat dit een van de ontdekkingen van 2009 wordt!
Update: ze staan inderdaad in het najaar op Belgische planken, en wel
op 27 november in het Zuiderpershuis (Antwerpen) en op
11 december in de Botanique (Brussel). Gaat dat zien!
door | 6 Juli 2009 |
Plaatjes |
De muziek van
Kasaï Allstars is ergens verwant aan die van
Konono N°1, maar veel verder dan het gemeenschappelijk gebruik van de
likembe (duimpiano) gaat dat volgens ondergetekende toch niet. Is Konono N°1 het retro-futuristische project ontsproten uit het lichtjes geniale brein van de ondertussen bejaarde Mawangu Mingiedi, dan is Kasaï Allstars eerder een folkloristisch muzikaal pallet van de
Kasaï-regio. Muzikanten uit niet minder dan zes groepen en evenveel etnieën werden verenigd en gebruik makend van instrumenten als de likembe,
lokole en traditionele xylofoons, nemen ze de luisteraar op
In the 7th moon, the chief turned into a swimming fish and ate the head of his enemy by magic een uur lang mee naar het hart van
Congo. Vergeet even de
soukous en de
rumba, dit is fascinerende tranceachtige Congolese volksmuziek zoals die al gespeeld werd voor de komst van de blanke man die hem ironisch genoeg nu weer uit de vergetelheid haalde. Waarvoor alvast onze dank
Vincent Kenis!
www.crammed.be |
www.congotronics.be
door | 6 Juli 2009 |
Interviews |
Vergeet soukous en rumba,
Kasaï Allstars leert u de originele ritmes en dansen uit
Congo kennen. Dat mochten we aan de lijve ondervinden op de
jongste Couleur Café editie. Voordien hadden we een gesprek met bandleider Mputu Ebondo "Mi Amor" in de kantoren van
Divano Production in Brussel.
Lees verder
door | 2 Juli 2009 |
Plaatjes |
Bij onze
noorderburen breken ze al langer potten, maar, ondanks het feit dat de band al zowat tien jaar aan de weg timmert, begint de naam
Oi Va Voi pas nu een belletje te doen rinkelen
in België. Met hun mix van Oost-Europese klanken en westerse pop, staan deze
Londenaars live alvast garant voor een stevig feestje. Hun laatste album,
Travelling The Face Of The Globe, klinkt een pak intiemer dan hun concerten, maar is daarom niet minder een pareltje. De continue afwisseling van vocalisten (Bridgette Amofa,
Dick Rivers,
Agi Szaloki) zorgt ervoor dat elke track weer een andere klankkleur krijgt. Oi Va Voi bevindt zich in een soort muzikaal niemandsland tussen intelligente pop en wereldmuziek, een schemerzone waar
Morcheeba jamt met de
Klezmatics, en de band voelt zich daar duidelijk helemaal in thuis. Aanrader voor wie kan genieten van mooie melodieën en poëtische teksten.
www.v2benelux.com |
www.oi-va-voi.com
door | 2 Juli 2009 |
Interviews |
Met hun geslaagde mix van Oost-Europese klanken en westerse popelementen, zorgt het Londense
Oi Va Voi voor één van interessantste acts van de zomer — en dat konden we op
Festival Mundial backstage en op
Couleur Café frontstage meemaken. In hun drukke tourschema vonden zangeres Bridgette Amofah en klarinettist Stephen Levi toch nog een gaatje om ons even te woord te staan.
Lees verder
door | 1 Juli 2009 |
Plaatjes |
Soul Science, het vorig jaar op het Wayward Records label verschenen debuut van gelegenheidsduo
Justin Adams en
Juldeh Camara, moet ook de bonzen (Peter Gabriel?) bij
Real World niet ontgaan zijn, want opvolger
Tell No Lies verschijnt onder auspiciën van het jubilerende label.
Tell No Lies biedt nog steeds die voordurende dialoog tussen de gitaar van Adams en de ritti (eensnarige Afrikaanse viool) en kologo (tweesnarige Afrikaanse banjo) van Camara, maar klinkt bij wijlen een stuk ruiger. De samenwerking tussen Adams en Camara zorgt ervoor dat het album het ene nummer wat meer als een westerse blues klinkt (
Fulani Coochie Man) om vervolgens weer diep de
Sahara in te duiken. Hier moet je de zon bij voelen branden!
www.realworldrecords.com |
www.xmd.nl
